deel 1
Als we in Jakarta bij Immigratie staan is het meteen raak!!! Terwijl Marjon rustig door de douane loopt, vraagt de douane beamte tussen neus en lippen door nog even aan Robert of hij het vliegticket uit Indonesie wil laten zien.
Aangezien we nog niet weten of we vanuit Bali meteen naar NL kunnen vliegen en omdat we uit ervaring weten dat onze plannen nogal eens wijzigen hebben we slechts een enkele reis vanuit Bangkok naar Indonesie geboekt. Helaas wordt dit verhaal niet geaccepteerd en wordt Robert ondanks diverse protesten onder begeleiding van de douane naar de vetrekhal gebracht om daar een ticket te kopen naar een ander land. Het maakt niet uit waarnaar toe als hij maar kan bewijzen dat we het land een keer uitgaan. Marjon staat inmiddels nog steeds aan de andere kant van de douane te wachten en maakt vrienden met een zwaar bewapende militair.
Bij de balie van Garuda Indonesia kijken ze vreemd op als Robert zegt dat de datum en bestemming niet uit maakt, zolang hij maar een ticket kan krijgen die refundable is. Met het bewijs dat er een ticket is om uit Indonesie te komen staat Robert een half uur later ook met een stempel in zijn paspoort aan de andere kant van immigratie.
Na 10 minuten lopen we vervolgens maar weer naar de balie van Garuda Indonesia om het ticket te "refunden". De vrouw kijkt nog vreemder op als we haar melden dat we het net gekochte ticket weer in willen ruilen. De kosten voor het refunden zijn 20 US$. Liever 20 dollar administratiekosten dan voor 20 dollar een douane beamte omkopen. Het resultaat is overigens hetzelfde; we hebben allebei een stempel in ons paspoort staan. Wat een systeem!!!
Yogyakarta
Halverwege Java ligt Yogyakarta en is de uitvalsbasis voor de 2 culturele hoogtepunten van Indonesie. De boeddhistische tempel Borobudur en de Hindoestaanse tempel Prambanan. We kiezen ervoor deze niet op een dag te doen om een "culturele overload" te voorkomen en gaan eerst naar Prambanang.
Volgens een lokale rickshaw-driver gaan er ieder uur goede bussen voor toeristen en wij geloven hem. We laten ons afzetten op het busstation en gaan op zoek naar de bus die ons naar Prambanang zal brengen. Tot Marjon's ontsteltenis is het geen gewone toeristen bus maar een 'al-een-paar-keer-in-de-prak-gereden-lokale-bus' . De voorkant mist een stuk (lees zijn gehele) chassis en aan de zijkant zijn nog wat andere sporen van een andere aanrijding te zien. Dit kan nog leuk worden!
Met een vies gezicht zetten we ons op de te vieze stoelen. De reis valt al met al mee, al is de snelheid waarmee de chauf over de wegen raast onbeschrijflijk. Als we uit de bus stappen rijzen meteen de 3 torens van de Prambanang voor ons op. Prachtig. Gelukkig valt het mee met de drukte en kunnen we rustig rondkijken. De geschiedenis van de tempel en het uitgehouwde verhaal van Ramayana op de zijkanten van de tempels zijn bijzonder mooi en enorm interessant maar na een poging van Marjon om Robert dit alles uit te leggen zijn het volgens hem nog steeds een paar op elkaar gestapelde stenen. Hmmm, cultuurbarbaar of gewoon cultuurmoe?
Ons plan was om de volgende dag de zonsopgang bij de Borobudur te gaan bekijken maar het wordt de zonsondergang. Net zo romantisch en minder vroeg je bed uit!!!
Het eerste wat opvalt als we aankomen bij de Borobudur zijn de enorme hoeveelheid kraampjes met de meest onzinnige toeristische shit. Als iedere toerist 1 ding zou kopen zou de markt nog steeds overbevoorraad zijn. En wat een onzinnige dingen........ van flinkerende mariabeeldjes tot houtsnijwerken van tijgers en dolfijnen en van boeddha's (in alle soorten en maten) tot de lelijkste sarongs die maar te bedenken zijn. Helaas is het ook hier weer niet druk en storten alle verkopers zich dus massaal op ons. Nee, we willen niets KOPEN!
Rondom de Borobudur ligt een parkje. Langzaam lopen we richting de tempel en dan ineens staan we er recht voor. Een lange trap omhoog, een enorm bouwwerk, wat indrukwekkend! We hebben inmiddels al zoveel verhalen over deze tempel gehoord dat we beide geprobeerd hadden een voorstelling erbij te maken maar dit hadden we beide niet verwacht. Precies zoals de wet voorschrijft lopen we in de richting van de klok van beneden naar boven. Zo moeten we uiteindelijk in het Nirvana uitkomen.
Dit keer is Robert onder de indruk. De hoeveelheid boeddha's zijn ontelbaar. Overal waar we kijken zit er wel weer 1,2,3 of 10. Meer dan de helft mist een hoofd of een arm. Alles weggejat en dat alleen maar voor de handel; doodzonde! Tegen de tijd dat we boven komen is de zon al aardig gedaald en is maakt het licht het geheel nog mysterieuzer. Bovenop staan koepels waarin in iedere koepel weer een boedhha zit. Heel fascinerend en fantastisch mooi. De opperste staat van meditatie hebben we niet gehaald maar we zinken wel weg bij het uitzicht en,.... de zonsondergang!
In Yogyakarta wanen we ons weer een beetje in India De locals zijn weer zeer aktief in het overtuigen van citytoers of het nemen van een rickshaw. De stad is goor, het verkeer is 1 grote chaos, alle troep ligt weer gewoon op straat en er hangt een enorme laag smog boven de stad. Lang leve Indonesie.
India
Nepal
Thailand
Laos
Singapore
Indonesie
Maleisie
Foto's
Home
Reisverhalen Azie