nieoficjalna strona o brytyjskim zespole Keane
start | informacje o zespole | artykuły | transkrypty | teksty piosenek | polscy fani
Copyrights © rara avis 2005 - 2008
Ciemność. Słychać głos Eda Roe:
It’s not working. I can’t see anything. It’s probably the batteries. No, there’s some switch somewhere, that you have to press. It’s c***.
To nie działa. Nie mogę nic zobaczyć. Być może to sprawa baterii. Nie, tu jest jakiś przełącznik, który trzeba nacisnąć. To jest g****.
Tim
Get a lid off this camera.
Zdejmij klapkę z obiektywu
Na ekranie ukazuje się chwiejny, przekrzywiony obraz - Tim śmieje się z nieprofesjonalności Eda.
Ujęcia zespołu za kulisami, narracja Eda
Ed
I was never entirely sure why Keane ever agreed to let me film them. I’d caught their second ever gig back in 1998. I wasn’t a qualified dokumentary maker or even someone who knew the first thing about operating a camera. I was just one of the scores of people who turned up regulary at their gigs for the simple reason - I liked the music.
At the end of 2004, some six months after the release of their debut album Hopes and Fears, and seven years after I’d first asked, they finally let me come on tour with them.
By that point Hopes and Fears had sold some four million copies worldwide and Keane was becoming a household name.
Yet, set against this, I got that sense that very few people seemed to know anything about the band itself.
What follows is just a snapshot of three friends on the road, taken as I travelled across America with Keane during the summer of 2005.
Nigdy tak do końca nie byłem pewien dlaczego Keane zgodzili się, żebym mógł ich sfilmować. Nakręciłem ich drugi koncert, który miał miejsce w 1998 r. Nie byłem wtedy wykwalifikowanym dokumentalistą czy nawet kimś, kto znał podstawy działania kamery. Byłem tylko jednym z wielu ludzi, którzy regularnie pojawiali się na ich koncertach, z prostej przyczyny, ponieważ lubiłem muzykę.
Pod koniec 2004 r., około 6 miesięcy po realizacji ich debiutanckiego albumu Hope and Fears i siedem lat po tym, jak pierwszy raz ich poprosiłem, pozwolili mi w końcu pojechać z nimi w trasę.
Do tego czasu Hopes and Fears zostało sprzedane w 4 milionach egzemplarzy na całym świecie a Keane stawali się powszechnie znani. Wbrew temu wszystkiemu, czułem, że bardzo mało ludzi tak naprawdę wie cokolwiek o samym zespole.
Ten film jest właśnie obrazem trzech przyjaciół w drodze uchwyconym, kiedy przemierzałem Amerykę z Keane latem 2005 roku.