Adam yorgun argýn eve döndüðünde 5 yaþýndaki oðlunu kapýnýn önünde beklerken bulmuþ.
Çocuk babasýna:
"Baba 1 saatte ne kadar para kazanýyorsun?" diye sormuþ. Zaten yorgun gelen adam "bu seni ilgilendirmez" diye cevaplamýþ.

Bunun üzerine çocuk:
"Babacýðým lütfen bilmek istiyorum" diye cevap vermiþ. Adam,
"Ýlla ki bilmek istiyorsan 20 dolar kazanýyorum" diye cevap vermiþ. Bunun üzerine çocuk,
"Peki bana 10 dolar borç verir misin?" diye sormuþ. Adam iyice sinirlenip:

"Benim, senin saçma oyuncaklarýna veya benzeri þeylerine ayýracak param yok hadi derhal odana git ve kapýný kapat" demiþ. Çocuk sessizce odasýný çýkýp kapýsýný kapatmýþ adam sinirli sinirli bu çocuk nasýl böyle þeylere cesaret eder diye düþünmüþ aradan bir saat geçtikten sonra adam biraz daha sakinleþmiþ ve çocuða parayý neden istediðini bile sormadýðýný düþünmüþ belki de gerçekten lazýmdý. Yukarý çocuðun odasýna çýkmýþ ve kapýyý açmýþ. Yataðýnda olan çocuða:

"Uyuyor musun?" diye sormuþ. Çocuk,
"Hayýr" demiþ.
"Al bakalým istediðin 10 dolarý sana az önce sert davrandýðým için üzgünüm ama uzun ve yorucu bir gün geçirdim" demiþ. Çocuk sevinçle haykýrmýþ:

"Teþekkür ederim babacýðým"
Yastýðýnýn altýndan diðer buruþuk paralarý çýkarmýþ adamýn suratýna bakmýþ ve yavaþça paralarý saymýþ bunu gören adam iyice sinirlenerek:
"Paran olduðu halde neden benden para istiyorsun?" demiþ. Çocuk,
"Ama yeterince yoktu" demiþ ve paralarý babasýna uzatarak:
"Ýþte 20 dolar, 1 SAATÝNÝ BANA AYIRIR MISIN?" demiþ...

Hindistan'da bir sucu, boynuna astýðý uzun bir sopanýn uçlarýna taktýðý iki büyük kovayla su taþýrmýþ. Kovalardan biri çatlakmýþ. Saðlam olan kova her seferinde ýrmaktan patronun evine ulasan uzun yolu dolu olarak tamamlarken, çatlak kova içine konan suyun sadece yarýsýný eve ulaþtýrabilirmiþ. Bu durum iki yýl boyunca her gün böyle devam etmiþ.Sucu her seferinde patronunun evine sadece 1,5 kova su götürebilirmiþ. Saðlam kova baþarýsýndan gurur duyarken, zavallý çatlak kova görevinin sadece yarýsýný yerine getiriyor olmaktan dolayý utanç duyuyormuþ.

Ýki yýlýn sonunda bir gün çatlak kova ýrmaðýn kýyýsýnda sucuya seslenmiþ. "Kendimden utanýyorum ve senden özür dilemek istiyorum." "Neden?..." diye sormuþ sucu. "Niye utanç duyuyorsun?..." Kova cevap vermiþ. "çünkü iki yýldýr çatlaðýmdan su sýzdýðý için taþýma görevimin sadece yarýsýný yerine getirebiliyorum. Benim kusurumdan dolayý sen bu kadar çalýþmana raðmen, emeklerinin tam karþýlýðýný alamýyorsun." Sucu þöyle demiþ. "Patronun evine dönerken yolun kenarýndaki çiçekleri fark etmeni istiyorum." Gerçekten de tepeyi týrmanýrken çatlak kova patikanýn bir yanýndaki yabani çiçekleri ýsýtan güneþi görmüþ. Fakat yolun sonunda yine suyunun yarýsýný kaybettiði için kendini kötü hissetmiþ ve yine sucudan özür dilemiþ. Sucu kovaya sormuþ. "Yolun sadece senin tarafýnda çiçekler olduðunu ve diðer kovanýn tarafýnda hiç çiçek olmadýðýný farkettin mi?... Bunun sebebi benim senin kusurunu bilmem ve ondan yararlanmamdýr. Yolun senin tarafýna çiçek tohumlarý ektim ve her gün biz ýrmaktan dönerken sen onlarý suladýn. Ýki yýldýr ben bu güzel çiçekleri toplayýp onlarla patronumun sofrasýný süsleyebildim. Sen böyle olmasaydýn, o evinde bu güzellikleri yaþayamayacaktý."

Hepimizin kendimize has kusurlarý vardýr. Hepimiz aslýnda çatlak kovalarýz. Allah’ýn büyük planýnda hiçbir þey ziyan edilmez. Kusurlarýnýzdan korkmayýn. Onlarý sahiplenin.. Kusurlarýnýzda gerçek gücünüzü bulduðunuzu bilirseniz eðer siz de güzelliklere sebep olabilirsiniz.

Bir zamanlar Afrika’daki bir ülkede hüküm süren bir kral vardý. Kral, daha çocukluðundan itibaren arkadaþ olduðu, birlikte büyüdüðü bir dostunu hiç yanýndan ayýrmazdý. Nereye gitse onu da beraberinde götürürdü. Kralýn bu arkadaþýnýn ise deðiþik bir huyu vardý. Ýster kendi baþýna gelsin ister baþkasýnýn, ister iyi olsun ister kötü, her olay karþýsýnda hep ayný þeyi söylerdi:

"Bunda da bir hayýr var!"

Bir gün kralla arkadaþý birlikte ava çýktýlar. Kralýn arkadaþý tüfekleri dolduruyor, krala veriyor, kral da ateþ ediyordu. Arkadaþý muhtemelen tüfeklerden birini doldururken bir yanlýþlýk yaptý ve kral ateþ ederken tüfeði geriye doðru patladý ve kralýn baþ parmaðý koptu. Durumu gören arkadaþý her zamanki her zamanki sözünü söyledi:

"Bunda da bir hayýr var!"

Kral acý ve öfkeyle baðýrdý: "Bunda hayýr filan yok! Görmüyor musun, parmaðým koptu?"

Ve sonra da kýzgýnlýðý geçmediði için arkadaþýný zindana attýrdý. Bir yýl kadar sonra, kral insan yiyen kabilelerin yaþadýðý ve aslýnda uzak durmasý gereken bir bölgede birkaç adamýyla birlikte avlanýyordu. Yamyamlar onlarý ele geçirdiler ve köylerine götürdüler. Ellerini, ayaklarýný baðladýlar ve köyün meydanýna odun yýðdýlar. Sonra da odunlarýn ortasýna diktikleri direklere baðladýlar. Tam odunlarý tutuþturmaya geliyorlardý ki, kralýn baþparmaðýnýn olmadýðýný fark ettiler. Bu kabile, batýl inançlarý nedeniyle uzuvlarýndan biri eksik olan insanlarý yemiyordu. Böyle bir insaný yedikleri takdirde baþlarýna kötü olaylar geleceðine inanýyorlardý. Bu korkuyla, kralý çözdüler ve salýverdiler. Diðer adamlarý ise piþirip yediler. Sarayýna döndüðünde, kurtuluþunun kopuk parmaðý sayesinde gerçekleþtiðini anlayan kral, onca yýllýk arkadaþýna reva gördüðü muameleden dolayý piþman oldu. Hemen zindana koþtu ve zindandan çýkardýðý arkadaþýna baþýndan geçenleri bir bir anlattý.

"Haklýymýþsýn!" dedi.

"Parmaðýmýn kopmasýnda gerçekten de bir hayýr varmýþ. Ýþte bu yüzden, seni bu kadar uzun süre zindanda tuttuðum için özür diliyorum.Yaptýðým çok haksýz ve kötü bir þeydi"
"Hayýr" diye karþýlýk verdi arkadaþý.

"Bunda da bir hayýr var"

"Ne diyorsun Allah aþkýna?" diye hayretle baðýrdý kral.

"Bir arkadaþýmý bir yýl boyunca zindanda tutmanýn neresinde hayýr olabilir"

"Düþünsene, ben zindanda olmasaydým, seninle birlikte avda olurdum, deðil mi?"

Ve sonrasýný düþünsene?

Sýnýf, öðrencilerin gürültü patýrtýsýyla sallanýrken sert görünümlü hoca kapýda beliriyor. Sýnýfa bir bakýþ atýp kürsüye geçiyor.
Tebeþirle tahtaya kocaman bir (1) rakamý çiziyor.
"Bakýn" diyor.

"Bu, kiþiliktir. Hayatta sahip olabileceðiniz en deðerli þey..."
Sonra (1)'in yanýna bir (0) koyuyor:
"Bu, baþarýdýr. Baþarýlý bir kiþilik (1)'i (10) yapar".
Bir (0) daha...
"Bu, tecrübedir. (10) iken (100) olursunuz".
Sýfýrlar böyle uzayýp gidiyor:
Yetenek... disiplin... sevgi...
Eklenen her yeni (0)' ýn kiþiliði 10 kat zenginleþtirdiðini anlatýyor hoca... Sonra eline silgiyi alýp en baþtaki (1)'i siliyor. Geriye bir sürü sýfýr kalýyor. Ve Hoca yorumu patlatýyor:
"Kiþiliðiniz yoksa, öbürleri hiçtir".
Sýnýf, mesajý alýp sessizliðe gömülür...