Soðuk, gecem bakýþlarýn,
Üþüyorum, kalbim titriyor.
Güneþi özledim,
Yalanmýþ yýldýzlarýn sýcaklýðý.
Çek karanlýk bakýþlarýný;
Kýzgýn gözlerimden,
Dilenci yüreðimden.
Çok þey istemiyor,
Bir tek kývýlcým yeter.
Yeter ki bir bak gündüz bakýþlarýnla.
Ýki damla kor düþsün ellerime,
Sönmez ateþ topundan.
Iþýk saçsýn yüzüme
Isýnsýn dilenci bakýþlarým.
Yýldýzlar güneþten deðil;
Benden,kalbimden dilensin
Yenilmez gündüzleri.
Ancak o zaman anlarsýn;
Yýldýzlarýn bozukluk,
Güneþin dilenci olduðunu...

Sen gökyüzü kadar yüksekte gezen,
Engin denizler kadar derin biri.
Bir bakýþýnda þeytan kadar hain,
Bakýþýmdaysa melek yüzlü biri.
Yüreðimden duyduðum her ses senden,
Kalbinde esir düþmüþ masum biri.
Gözlerindeki davet külli yalan,
Aldanan duygularýmýn her biri.
Sensizlik içinde deryaya dalan,
Uykusuzluðu yaþattýran biri.
Gönlündeki esire hayat veren,
Dökülen göz yaþlarýmýn her biri.
Gönlündeki esiri azat eden,
Beynimdeki hüzrelerin her biri.
Ruhuma Azraili yaklaþtýran,
Sevgiyle yabancý þeytandan biri.

Meçhul bir þahsa itafen yazýlmýþtýr.

(O kendini bilir)

Hayata yeþil gözlerle bakmaya ne dersin?
Gözlüðünün siyah çerçevelerini deðiþtirip,
Mavinin içinde süzülen beyaz bulutlarý izlemek istemez misin?
O halde neden hala duruyorsun?..
Neden baþarýnýn kapýsýný çalmýyorsun?
Neden azimle el ele tutuþup sabrýn koluna girmiyorsun?
Neden?..
Neden?..
Seni bekleyen alkýþlarý hep erteliyorsun?
Aþýlmayacak duvarýn olmadýðýný bildiðin halde,
Neden hala önündeki duvarýn ardýna geçemiyorsun?
Yoksa...
Ellerini yalnýzlýk, ayaklarýný da korku mu baðladý?
Yüreðini ümitsizlik esir alýp,
Gözlerini de gerçekleþmeyen hayallerin hüznü mü sardý?

Seni dinliyor sessizliðin sesi...

Neden cevap çýkmýyor çatlamýþ dudaklarýndan?
Hangi köþeye sakladýn sihirli sözcükleri?
Yoksa sende mi,
Varlýðýný evrenin bir köþesine saklayýp,
Hayatýn akýþýný yaþayan yüreksizlerdensin?
Yoksa sende mi,
Tüm güzellikleri, tüm baþarýlarý,
Karanlýklara hapsedenlerdensin?...
                  
                                         SENDE MÝ?

Tüm çocuklar gül rengindedir
Ben onlarý gül renginde severim

Tüm çocuklar ilkbahar gibidir
Sularýn coþkusu gibi hýzlý
Yýldýzlarýn gülmeleri gibi nazlý olurlar
Gül renginde kokarlar hep.

Sevmiþim onlarý
Gök çatý gibi sonsuz
Engin denizler gibi efsunkarý nakýþlarýn,
O inci bakýþlarýn sevdalýsýyým

...

Ben öðretmenim
Çocuklar kadar baþka hiç bir þeyi sevmedim
Hiç bir þeye bu kadar gönül vermedim
Yok bu hayalimden baþka kurduðum hayal

Gözlerinizden tutunur gönlüm
Yalnýz gözleriniz anlar beni
Bir çiçeðin boyun büktüðünü görsem, düþerim

Baharýmsýnýz,
Yýldýzlar kadar yakýn, yýldýzlar kadar uzak
Masum ve günahsýz yýldýzlar kadar hayalleriniz....

Navlunu verip açýlmýþ denize
Halatý uzatýr yorgun çýmacý
Aynaya takýlý bin bir ömürden
Yükünü yüklenmiþ uzaða gider
Yol alýr mavide bir kara gemi

Duracaðý limaný kimseler bilmez
Zamaný çaldýðý her halinden belli
Dumaný gökleri boðarcasýna

Ardýndan bakanlar göremeyecek
Bu gemi nereden nereye gider
...
Bu veda baþkadýr, son akþamlardan
Demini yüklenmiþ karanlýklarýn

Gözlerinizi sevebilir miyim az?
Gül rengi mutluluk saçan
Yanaklarýnýzda beliren tebessümleri
Biraz..
Yaz,kýþ hep baharýmsýnýz benim
......

Baharlar yaþarýz güneþli,
Baharlar yaþarýz yaðmurlu,
Baharlar yaþarýz,
Kýyýsý yar, üstü güneþ, altý su...
Aþýnýr daðlar, taþýnýr yollar.

Güneþ doðar umut gölü baðlardan
Gün gelir batar yarý karlý daðlardan
Yýpranýr yürek, gider ömür,
Biter aynada zaman

Sabahlarý daðlara
Bir nihavent dolardý.
Günün kollarýnda çið taneleri,
Rüzgar bahardý.

Koklamýþýzdýr hepimiz,
Sýla yamaç, sýla taþ,
Ama hiçbir zaman
Güzel gelmemiþtir baþka yerler..

Doðduðun vatan,
Gideceðin toprak,
Nimetin bir avuç aþ.

Düþün insanoðlu...

Serinliðinde gezdiðim yaylalarýným,
Kar taneciklerinden süzülen yarýnlarýným...