Alweer Thailand?

Thailand/Cambodja deel 1

Bedankt iedereen die ons zo gastvrij verwelkomt heeft, slapen, drinken, eten en luisteren naar al onze verhalen! Toch leek het dankzij het frequente e-mailen vaak alsof we maar even weg waren geweest i.p.v. 15 maanden en was de draad zo weer opgepakt.
Maar het leven in Nederland was ook te goed voor ons: we roken beiden weer en Leon paste niet meer in zijn motorbroek!
We hebben een heerlijke tijd gehad maar ook ontzettend druk en zelfs in 7 weken niet iedereen kunnen bezoeken ! Sorry daarvoor, een volgende keer beter zullen we maar zeggen.

8 nov zijn we weer gaan vliegen, we hadden in Athene en luxe hotel met diner en ontbijt en de 9 zijn we naar Bangkok gevlogen waar we hartverwarmend werden verwelkomd door de bazin van ons vaste guesthouse.
Na 4 dagen van rondstruinen in B.K.K.,een zaak "ontdekt" waar ze grote motoren verkochten (in Thailand rijden naar verhouding weinig big bikes) Mr T bikes shop hier konden we nieuwe voorbanden, oliefilters, beenbeschermers (off road)kopen, zodat we niet altijd meer in de veel te warme en toch niet meer passende motorbroek hoeven te rijden.
15 nov met de bus naar het zuiden gereden.
Dit was een ware ramp, met in ons achterhoofd de rit van Krabi naar BKK, in 1 nacht en uitstappen daar waar je zijn moet, stappen we in 'savonds om 6 uur. We komen aan 'sochtends om 6 uur in Surathani en moeten 3 uur wachten voor we aansluiting hebben naar Krabi. We worden in een lijkenkist geplaatst en gaan weer terug naar Surathani en daarna een 4 uur durende rit naar Krabi en gelukkig kennen we daar het klappen van de Aziatische zweep!
Vanaf het busstation vragen ze 100 baht naar Ao Nang (waar we de fietsen hebben staan), we lopen naar de grote weg en betalen maar 20 baht voor diezelfde rit.
Eindelijk om 13.00 uur komen we aan bij Nuy en Patricia en worden gillend door de kinderen Nayana verwelkomt en krijsend door Charlie en kunnen haast niet wachten tot we onze fietsen zien.

Ze staan er nog net zo als dat we ze achter gelaten hebben, na alles weer aan gesloten te hebben zoals de accu e.d. start Jolanda's fiets direct!! De fiets van Leon is wat nukkig maar geeft zich toch gewonnen.
De eerste dagen zijn we maar druk geweest, nieuwe voorbanden,een nieuwe spiegel en nieuwe benzineslangen en filters, alle roest weg werken o.a met nagellak en weer opnieuw alles inpakken.
We hebben veel te veel ingekocht in Nederland en hebben bijna een aanhangwagen nodig.

We hebben hier ook de tijd om na te denken, er zijn ons 2 banen aan geboden, in BKK engelse les geven en op een klein eiland een guesthouse runnen dit seizoen. Het was niet makkelijk om te beslissen wat we willen en wat verstandig is maar zodra we op de motoren een paar proefritjes hadden gemaakt wilden we alleen nog maar rijen en waar kun je dat beter dan op de lange wegen in.......Australië.

In de Laughing Gecko waren ondertussen ook 2 Belgische knullen (Stijn en Bert)en 2 Zwitserse meiden (Aline en Chantal) aan gekomen en we hebben leuke avonden gehad met vele verhalen over en weer.
Leon had zich verheugd op zijn verjaardag, helaas op de dag zelf was er bijna niemand om hem te feliciteren en het leek wel alsof iedereen het vergeten had, het gaf hem een gevoel van onbehagen.
'savonds na de maaltijd kwam er een verrassing Bert, Stijn, Aline en Chantal hadden samen met Patricia en Nuy een surprise party opgezet!
Licht uit en de troon met kroon, de taart met kaarsjes en de cadeautjes kwamen eraan.

BEDANKT allemaal, Leon was een echte koning voor 1 avond en heeft er van genoten!!!!

1 december werden we door iedereen uitgezwaaid en gingen we op weg naar Maleisië, de rit was perfect, wat geklooi aan de grens omdat we de motoren te lang in Thailand hadden laten staan zonder de benodigde stempels maar een paar duizend baht minder in de knip hadden we deze hindernis ook gehad.

We besloten om in Gudrun te overnachten, aan de autobaan heb je iedere 50 km een tankstation en daar wilden we onze tent opzetten. Je kunt er douchen naar de toilet en lekker eten en denkend aan de gastvrijheid in juli en het feit dat je hier "wild" mag kamperen leek het een goed plan.
Ja "leek" want we hadden de foute plek uit gezocht bleek later.
Behalve dat deze plek was vergeven van de muggen was er een grote groep (25) knullen die met Osama in het hoofd en opgehitst door???? het leuk vonden om ons te pesten en met hun brommertjes continue langs onze ten heen reden en allerlei leuzen schreeuwden.Aangezien we geen zin hadden om in het donker alles weer af te breken en de weg op te gaan (dit is echt gevaarlijk met van die idioten achter je aan) bleef ons maar 1 ding over: boos de tent uit en wat scherts je verbazing...... als bange hondjes met de staart tussen de benen dropen ze af.
Maar van slapen kwam er nog niks, zodra we de tent in zouden gaan komen ze weer terug, gelukkig kregen we hulp van de weergoden: het begon keihard te regenen, we weten nu dat de tent waterdicht is en wat 11 sept. met hartelijke en gastvrije mensen heeft gedaan.

De volgende dag vroeg op en op naar Kuala Lumpur toe, we hadden ons voorgenomen om niet in het donker of laat op de middag een kamer te gaan zoeken maar de vorige nacht wilden we ook niet herhaald zien. Dus toch maar doorgereden. Een dikke 380 km. De weergoden hadden het nu op ons voorzien zo'n 100km voor K.L. weer zo'n zware regenbui die ons ander half uur heeft gekost
Tegen 19.00 uur hadden we China Town gevonden en nu nog een kamer dit was makkelijker gezegd dan gedaan, eerst Leon op weg, maar behalve dure hotels met parkeerplaats alleen vlooienbakken zonder parkeerplaats. Toen Jolanda een poging en na lang zoeken toch wat gevonden, de fietsen mochten in de lobby en wij op de vierde verdieping.
Helaas had dit (Chinese)hotel airco en kon deze niet geregeld worden, met dikke dekens en slaapzak zijn we de nacht doorgekomen (buiten 35 graden) en in overleg met het management mochten we de airco met kranten dicht maken.

We hadden per email al een afspraak gemaakt met Lucas Yap,( hij werkt voor de cargo maatschappij die de fietsen naar Australië verscheept), in Klang 20 km van KL.
Hij had alles al voorbereidt, en een overzicht gemaakt van kosten, belangrijke adressen etc.
Afgesproken dat we de10 dec de fietsen zouden kratten en dat gaf ons een paar dagen om ze spik en span te maken en alles weer opnieuw in te pakken.
Want weer opnieuw moet je keuzes maken wat je nodig hebt en wat met de fietsen verscheept kan worden.
Het schoon maken kosten ons de gehele dag. Al het vuil en smeer moest eraf, dus de hele fiets wordt onttakeld van zadel, spatborden e.d. schoon gespoten en opgepoetst. Je kunt je niet voorstellen wat een smeer je verzameld tijdens zo'n reis!!

De 10e begon al goed, we verreden ons flink (nergens een bord te vinden met Klang terwijl dat toch de havenstad is) en moesten daardoor door Klang heen, een ongelooflijk druk stadje met allemaal eenrichtingswegen. Maar het nieuwe kantoor van Freight Logistic gevonden en samen met Lucas en zijn baas dhr Hernandez naar de havens en de loodsen toe.
We hadden de fietsen in 2 uur klaar voor het kratten een redelijk tijd vonden we zelf en we rekenden onszelf al "rijk", maar helaas was de timmerman aan het werk gezet om een  container in te pakken die naar India moest (en als je in Azië de landstaal spreekt heb je altijd voorrang) en moesten wij 2,5 uur wachten voordat de timmerman op kwam dagen.
op het laatst hebben we zelfs het argument gebruikt dat we de fietsen weer in elkaar zouden zetten en weg zouden gaan als de timmerman niet binnen 5 minuten weer aan het werk was. Blijkbaar het goede argument want hij was aan het werk binnen 5 minuten.
Maar helaas pindakaas alles moest nog gezaagd en getimmerd worden, dit maakte Leon zo ongeduldig dat hij een handje is gaan helpen met een kapotte hamer en blaren op z'n handen als resultaat.

Lucas had ons een etentje beloofd maar we waren zo moe na een dag zonder lunch, weinig water en lang wachten en keihard werken, de laatste uren dat we na overleg besloten om dat etentje te doen als we de bill of lading op kwamen halen.
Maar Lucas is Lucas niet als hij je toch niet mee troont naar een klein chinees eethuisje waar je de speciale Chinese soep kunt eten die de Hukien chinezen hier in Maleisië als ontbijt eten.
We hadden de keuze uit vet of vlees soep en we hebben maar voor de vleessoep gekozen.
Perfect, de soep, de ambiance en de gastheer; Lucas heeft ons een kijkje laten nemen in het leven Chinese gemeenschap t.a.v.geloof, eten, kijk op Maleisië en nog veel meer.

Kuala Lumpur, we waren gewaarschuwd het zou een grote stinkstad zijn met nergens borden die je de weg wijzen, ook de criminaliteit was verontrustend werd gezegd. Misschien wel hierdoor vonden we K.L. eigenlijk wel een leuke stad. De criminaliteit niets van gemerkt geen extra politie op straat geen aanhoudingen gezien ook geen  mensen die net waren berooft, gehoord die houd de dief (hoewel dat in Maleis wel anders zou klinken) aan het schreeuwen waren. Er is genoeg te doen en vooral te kijken, het multiculturele bevalt ons wel alle chinezen altijd in de weer met hun handel de rijdende "restaurantjes" gewoon een zijspan aan een 125cc motortje geknoopt en daar wordt op gekookt, afgewassen, gehangen en ga zo maar door. Aan het eind van de dag rij je met je restaurant gewoon naar huis. De Indiërs altijd trots kijkend voor hun eethuis. We bleven foto's maken met de nieuwe digitale camera en we zijn dan ook erg blij met deze aankoop.(we kunnen nu dus ook foto's plaatsen in de website!)

Maar toen nog een ticket voor onszelf kopen, eerst maatschappijtjes af in KL  maar deze waren erg duur in verglijk met BKK en Singapore, dan maar mailen met Singapore (we hadden geen zin om een monsterrit naar BKK te maken met openbaar vervoer, de busreis naar Krabi zat ons nog vers in het geheugen!), 3 emails en 2 telefoontjes waren we nog niet verder, er werd gewoon niet geantwoord!
Ondertussen waren we naar Melakka verhuist en toen maar opnieuw bellen met een andere maatschappij deze had nog een vlucht op de 28 en daar hadden we wel oren naar, email adressen uitgewisseld  en om de kosten te drukken gaan mailen maar steeds geen antwoord terug!!
Weer 2 telefoontjes verder besloten om de wegen te scheiden, Leon de 19e naar Singapore om tickets te bemachtigen en Jolanda naar KL om de bill of lading op te halen.(en de beloofde sea food lunch kreeg, kreeft in een speciale marmite saus, delicious)
We hadden ondertussen de verheugende mededeling gekregen dat de fietsen de 31e aan zouden komen en dat was perfect , we zouden dus net voor de fietsen in Perth zijn en dat is belangrijk want voor iedere dag extra moet je een fiks aantal dollars voor betalen.

Terug in Melakka konden we alle nieuws uitwisselen, zelfs in het "westerse" Singapore weten ze net hoe ze een email moeten repleyen en weten ze niet wat een @ is!!!!!
Die avond hebben we een flinke borrel gedronken dat alles eindelijk rond was.
Maar je moet de goden nooit verzoeken : De volgende dag kregen we een mail van Lucas dat de fietsen eerder aan kwamen !! Om een lang verhaal kort te houden: de fietsen komen de 27 aan en het duurt plm.. 3 a 4 dagen om de containers te lossen, en wij komen de 29 aan.
Dus als alles mee zit en ze in de haven geen vakantie hebben i.v.m. oud en nieuw kunnen we direct de fietsen uit de cargo halen en begint ons Australië avontuur.
De kerst hebben we lezend door gebracht, nadat we de film Harry Potter 2 keer hadden gezien en de boeken waren in de uitverkoop konden we ons niet meer bedwingen, gekocht en verkocht, dagen aan het lezen, vreemde engelse woorden op zoeken in het woordenboek, aan te bevelen voor jong en oud!

We weten nog niet hoe we de route gaan plannen, in het noorden is het regenseizoen en het midden erg heet maar we denken dat we voldoende info krijgen van de Australische VVV.
De volgende nieuwsbrief komt dus uit Down Under, het schijnt daar erg duur te zijn t.a.v. mailen (en de hele levenstandaard) dus wees net geschokt als we niet direct een mailtje terug schrijven.

EEN GOEDE JAARWISSELING !!!!!!!!!!!!!