Maleisie
Zo vlak voor we naar huis komen toch nog even een nieuwsbrief, je zult denken dat kun je straks toch ook vertellen maar we zullen vast niet iedereen zien in de tijd dat we in Nederland zijn en dan missen jullie ook niets van onze verhalen.
Eerst wat
geschiedenis van Maleisië.
Er is niet veel bekend van de prehistorie maar plm 10.000 jaar geleden zijn de
oorspronkelijke Maleiers in het land komen wonen, waarschijnlijk vanuit zuid
west China. De Maleisiërs zijn etnisch gerelateerd aan Sumatra, Java en de
Filippijnen. In 1405 de Chinese admiraal Cheng Ho arriveerde met de "groeten"
van de keizer en kwam protectie aanbieden tegen de Siamezen (Thailand) uit het
noorden. Met support van de
Chinezen werd Melacca een welvarende havenstad.Wat de handelaren vanuit het
Midden-Oosten aantrok en deze brachten de Islam mee en verspreiden deze door
zuidoost Azië.
Welvaart trekt altijd vliegen aan en in 1511 kwamen de Portugezen om Melacca in
te nemen, gevolgd door de Nederlanders in
1641 en de Engelsen in 1795.
De Britten brachten zoals hun gewoonte was Chinezen en de Indiërs mee in hun
kielzog (en om op plantages te werken) en zorgden zo voor de raciale mix waar
Maleisië nu nog om bekend is.
In 1957 werd Maleisië onafhankelijk, gevolgd door een periode van instabiliteit
tijdens de communistische opkomst en verschillende confrontaties met buurland
Indonesië.
In 1969 braken er interne onlusten uit in Kuala Lumpur en honderden mensen
werden er gedood, de spanning tussen de Maleiers en de Chinezen had z’n
hoogtepunt bereikt. De regering koos ervoor om de Maleisiërs een grotere punt
van de economische taart te geven en dit resulteerde in een relatief vredige
samenleving.
We waren gebleven
dat Leon zijn fiets het weer deed en dat we vertrokken naar de grens Thailand/
Maleisië, dat was 24 juli 2001, de grenzen gingen aan beide zijden goed en we
zijn direct door gereden naar Georgetown, de hoofdstad van het eilandje Penang,
aan de westkust van Maleisië.
Hier kunnen we een 2 maanden visa aanvragen voor Thailand, dit hebben we nodig
om kans te maken op een 2 maanden visa voor de motoren.
Penang is het oudste
engelse nederzetting in Maleisië en o.a bekend om zijn stranden, en het goede
eten.
We hebben een heerlijke tijd gehad in Georgetown, een leuke stad met een
uitgebreide Chinese wijk en een Indiase wijk waar het heerlijk was om doorheen
te slenteren en te genieten van de geuren en de kleuren. Vooral de Indiase wijk
bracht de herinneringen aan India weer terug en beiden hadden we zoiets van daar
willen we weer heen!
Het eten is heerlijk, de benamingen zijn zo bekend voor ons vanuit de
afhaalchinees en de Indonesische toko’s maar
vooral de koffie (hier geschreven als kopi) is voortreffelijk.
We slapen in een Chinees hotel (hotel Noble) waar we de motoren binnen! mogen
zetten.
Op zondag 29 juli zijn we naar
de Cameron highlands gereden, een Britse “regering”post, op een hoogte
van 1500 meter, het weer is er heerlijk, voor ons zelfs koud en we moeten voor
het eerst sinds maanden de fleece jacks uit de koffers halen en zijn blij met de
warme douche!
De weg er heen is prachtig, vanaf Tapah heel steil omhoog door de jungle. Omdat
het zondagmiddag is en veel mensen een dagje uit (picknick) doen is het
ongelooflijk druk op de smalle weg en hebben we nog een uurtje oponthoudt
doordat 2 trucks elkaar een forse zoen geven.
We hebben in Tanah Rata een heerlijke wandeling gemaakt, eerst een paar uur door
de jungle heen, smalle vochtige paadjes, over bomen en lianen heen klimmend,
genieten van de uitzichten de waterval en vooral ook de boomtoppen naast het
pad. De hoogteverschillen zijn zo groot dat je de boomtoppen van bomen naast het
pad aan kunt raken.
Na de jungle komen we op een smalle weg uit die leidt door een oude engelse
theeplantage, nu behoort alles tot de Boh fabriek. Het was zo mooi hier om te
lopen, het dreigde steeds te gaan regenen en dat zorgde ervoor dat we echt door
de wolken liepen je verwachte gewoon dat er van die kleine mannetjes met rode
puntmutsen aan zouden komen (verder gaat het nog goed met ons geloof ik) Het
bleef niet alleen bij dreigen maar we kregen een heuse uren durende bui over ons
heen en waren dolblij met de lift die we terug kregen. Drijfnat kwamen we aan in
het guesthouse.
De andere 3 dagen hebben we in Tanah Rata nog lekker aangeklungeld, kleren
verstellen, kettingen smeren en geklaverjast met een stel Nederlanders.
Op 2 aug zijn we naar Malacca
gereden, een prachtige rit van 380 km, eerst door de bergen heen en daarna
netjes met de snelweg om Kuala Lumpur heen .
Malacca is een heerlijke stad, zo makkelijk om te rijden, je weg te vinden en
met een prachtige historie! zodat we ons hier 10 dagen prima vermaakt hebben. We
hebben een fijne plek gevonden om te slapen, Tony's guesthouse, voor het eerst
in een jaar tijd een keuken, koelkast en een bankstel tot onze beschikking! Weer
eens aan het koken geweest o.a gebakken aardappelen met salade, na alle rijst
van de afgelopen maanden was dat om je vingers bij af te likken.
Trouwens het eten in Maleisië is geweldig, het lijkt of de etenskramen aan de straat de hele Chinese menu kaart bij zich hebben, en de taal is erg gerelateerd aan het Indonesisch en dat betekend dat we de meeste namen van gerechten kennen vanuit deze keuken. Tevens zijn we grote liefhebbers geworden van de Indiase keuken en aangezien iedere stad een Indiase-en Chinese wijk heeft met de bijbehorende restaurants kunnen we ons hart hier ophalen aan de roti's de curry's en allerlei mie's.
Malacca is historisch gezien de
meest interessante stad van Maleisië. In 1405 arriveerde de Chinese admiraal
Cheng Ho met geschenken van de keizer om de Maleisiërs bescherming aan te
bieden tegen de Siamezen. (zie boven bij de historie van Maleisië)
In 1511 Alfonso d'Albuquerque nam de stad in en bouwde het fort op de top van de
heuvel. Na 8 maanden van gevechten namen de Nederlanders met behulp van de
Maleisiërs de stad in.
De Maleisiërs hielpen de Hollanders omdat de Portugezen erg 'streng' waren
t.a.v. het geloof, -iedereen moest katholiek worden-, van de Hollanders was
bekend dat ze het geloof van ondergeschikt belang vonden en dat ruzie hierover
de handel niet te goede kwam en een ieder zijn eigen geloof mocht belijden (dat
was in 1641 nog zo)
In 1795 werd Nederland overheerst door Frankrijk (Napoleon) en werd aan de
Engelsen gevraagd om tijdelijk de administratie van onze koloniën over te nemen.
In 1824 werd Malacca voor Sumatra omgeruild met de Engelsen.
Malacca kwam hierna in rustiger vaarwater en is geen echte havenplaats meer,
maar het toerisme neemt nu een grote plaats want het is nog steeds een
plaats met intrigerende Chinese straatjes, antiek winkeltjes oude tempels en
mooie koloniale gebouwen.
Hier zijn we 10 dagen bezig
geweest om de verschillende musea te bekijken. Met wandelingen door de Chinese
en de Indiase wijk door straten met Hollandse namen zoals de Heerenstraat e.d.,
de Chinese wijk, die we vooral ook 'savonds erg leuk vonden met allerlei
stalletjes en "open' lokalen waar o.a. dansles, muziekles en karaoke wordt
gegeven.
We zijn met Jo en Rool (ja die zijn we nu voor de laatste keer tegen gekomen,
vanaf nu zijn onze reis routes gescheiden) naar de dierentuin en de krokodillen
farm geweest en verder lekker gewinkeld, van die leuke winkels in om b.v nieuwe
zolen onder de sandalen te krijgen.
14 aug hebben we afscheid
genomen van Jo en Rool, zij gaan Indonesië alvast onveilig maken en wij gaan
terug naar Thailand. We hebben deze dag toch nog een dikke 500 km gereden, tot
aan een plaatsje Juru genaamd. Daar eens rond gaan vragen voor een hotelletje
o.i.d.
Niet in Juru is het antwoord, voor een hotel moet je naar Penang, aangezien dat
een grote plaats is hebben we daar geen zin in en we besluiten om eerst maar een
welverdiende kop koffie te drinken bij het Indiase restaurant. (hebben we al
verteld dat ze heerlijke koffie hebben hier en dat ze deze mixen door koffie,
melk en suiker in een glas te doen en dan steeds van glas in glas overgieten tot
de suiker is opgelost??)
En nu krijgen we weer te maken met de geweldige gastvrijheid van de moslims: er
wordt ons slaap ruimte aangeboden!!! Een lege winkel naast het restaurant, Leon
gaat kijken en behalve dat het erg "stoffig" is een prima plek
want we kunnen onze motoren naar binnen rijden, zoals overal in Azië hebben
winkels grote rolluiken als deur, de matjes kunnen gespreid worden naast de
motoren en ons kampement is gemaakt.
We lenen een stoffer en plastic blik, krijgen een emmer water om de toilet
schoon te maken en zodra de grote baas is gearriveerd krijgen we zelfs een
ventilator, een tl lamp, een zitje met kaarsen en flessen water en dit
alles wordt bekeken door het hele dorp. Ze hebben nog nooit zo'n theater
meegemaakt, 2 farangs op grote fietsen die in een lege winkel gaan overnachten.
Een uurtje later komt de hele familie van de baas om ons te bekijken, vrouwlief,
2 dochters, 1 zoon en 3 kleinkinderen en een poosje later krijgen we zelfs
telefoon van de verloofde van de jongste dochter!!
Je snapt we hebben een te gekke tijd gehad hier, zalig Indiaas gegeten, en 'sochtends
een heerlijk roti ontbijt en natuurlijk liters water voor onderweg .
Uiteraard hebben we van de familie foto's gemaakt en gaan we deze langs brengen
als we op weg gaan naar Indonesië.
15 aug arriveren we na 600 km gereden te hebben in ons "hotel California", de laughing gecko in Ao Nang, hier laten we straks de fietsen staan als we naar Nederland toe komen. We willen nog wat onderhoudt plegen en een beetje kleur krijgen hier. Het leuke is dat dit echt een guesthouse is waar je naar terugkomt, we ontmoeten Martin Rooiman weer en even later onze grote vriend Nick, we hebben een bbq en Nuy leert Jolanda tempura bakken, een pootje van de carburateur van de fiets van Jolanda breekt af en wordt keurig gelijmd in Bank big bike shop en we hebben een te gekke tijd. De dagen vliegen voorbij en voor we er erg in hebben zitten we in de nachtbus naar Bangkok.
Ook hier in Bangkok is het
heerlijk toeven, na alle rust en zee in het zuiden is het geweldig om te shoppen
en veel geluid en mensen om je heen te hebben. We doorkruisen met de bus de hele
stad, en genieten met volle teugen.
Beiden zijn we nerveus om naar Nederland te gaan, iedereen weer te zien is heel
vreemd zo na een jaar.
Nog een paar dagen en dan zijn we er, 11 september 01 komen
we aan, tot dan.
 |
 |