|
Estudio
Cultural
TRAXE
POPULAR:
O traxe típico das mulleres do aldea, consta de: faldra
negra, vermella ou verde de pano, mandil con abelorios, pano
de "ramo de seda" cruzado, e outro pano atada a
cabeza e camisa branca de liño. O traxe dos homes consta de
capa negra e sombreiro.
A
IGREXA:
A planta é de cruz latina. Nun curruncho encóntrase a
sancristía, rectangular, portas e ventás rectangulares,
enmarcadas en pedra labrada. No interior do centro da cruz
arrancan catro vellos arcos de estilo renacemento.
No
retablo central, barroco, encóntrase a imaxe da Nosa Señora
da Asunción, restaurado recentemente e de gran valor, arriba
Santo Cristo, a esquerda Virxe do Rosario e a dereita San
Pedro; hai na parede esquerda da cabeceira un cristo colgado,
do século XVI. No lateral da esquerda da cruz, sitúase sobre
a parede o retablo da Santísima Trindade, arriba San Caetano,
e á dereita, mirando, Santo Tirso. No mesmo sentido, está
situado o retablo do lateral dereito, con San Antonio Abad no
seu centro, á súa dereita San Antonio de Padua e á esquerda
San Sebastián.
VIVENDAS:
A vivenda tradicional constaba de dúas plantas. Na planta
baixa estaban as cortes para o gando ou as bodegas. Na planta
alta situábase a vivenda, aproveitándose así a calor dos
animais que se encontraban debaixo. A súa fachada caracterízase por un elemento típico: o
corredor con columnas e a balaustrada de madeira. Son de pedra e con tellado de lousa. A separación das
habitacións facíase de vimbio e encalábanse a modo de
paredes.
No
interior era típica a vella cociña ou lareira. As cociñas
destacan pola súa cor ennegrecida debido ó lume baixo
realizado no chan e alimentado con raíces de uz. Para
facilitar a saída de fume existe unha cheminea, debaixo da
cal colga o beganceiro, pao do que pende a begancia que sostén
a caldeira para quentar a auga. Nas cociñas cúrase a
matanza, que se colga nuns paos horizontais chamados barales,
que se colgaban do teito. Antes da incorporación da
electricidade os recintos eran iluminados con llumbreiros,
paos secos de uces que colgaban da bergancia; o paso
intermedio entre este último e o actual o constituían as
lucerinas ou lámpadas de petróleo.
FESTAS:
A festividade local e a Santísima Trindade, que actualmente
se celebra só durante un día, o domingo anterior ó Corpus
Christi; outro día e Santo Tirso, 28 de xaneiro, deste santo
houbo confraría e tamén unhas regras que cumprir por tódolos
confrades:
1. Todos os veciños, cabezas de familia do aldea La Cuesta
que sexan confrades teñen a obrigación de asistir cando
corresponda ó cargo de xuíz ou maiordomo.
2. Cando nunha familia haxa algún confrade e falte o cabeza
de familia e teña fillos maiores de idade, estes ocuparan as
cabezas de familia e terán que asistir ó cargo cando lles
corresponda.
3. Quen non cumpra a lei anterior terá que abonar a cantidade
de cincocentas pesetas (tres euros) á confraría e non quedará
confrade algún desa familia durante un prazo mínimo de cinco
anos.
4. Todo confrade pagará á confraría tres cuartillos de
grans de especie e cinco pesetas en diñeiro (0,3 céntimos).
5. Cada confrade recibirá como esmola espiritual participar
en honor a Santo Tirso e celebrarase o día da festa, ao día
seguinte de funeral e outra por tódolos confrades defuntos.
6. Todo confrade recibirá como esmola material unha ración
de 920 gramos de pan cocido e dous netos de viño.
Outra das festas e a de San Pedro, 29 e 30 de xuño, pero na
actualidade trasládase ó ultimo domingo de xullo, sendo a única
na que a súa celebración é buliciosa con bailes e festexos
que comezan o sábado e continúan o domingo sinalado.
|
·
· 
· 
· 
· 
·