 |
| Archief |
| van ach wa kut tot zeer goed |
| Waterdown - Never Kill The Boy On The First Date Victory/Sonic Rendezvous Dat riedelende gitaartje in welhaast elke song maakt Waterdown zo uniek. Alsof ze per se willen vasthouden aan kwalitatieve melodie�n. Het Duitse gezelschap staat heel duidelijk in de hardcore van Avail, Boy Sets Fire en Grade maar kijkt en luistert net iets vaker terug naar grote melodie-acts als Depeche Mode. Hardcore waarin gezongen wordt, leek slechts voorbehouden aan de Deftones. Tegenwoordig proberen zelfs acts als Ignite de melodie terug te krijgen in de song. En dat werkt aanstekelijk. Waterdown zet puntig en krachtig aan op die momenten waar dat het hardste nodig is. Een pas op de plaats om tot succes te komen. En dat maakt Waterdown onderscheidend. Zelfs gewone rock in ,,Round Two'' is weer toegestaan. Ook hardcoregasten blijken gewoon mensen die best van variate houden. Ren� Vanes 89 |
| Vue - Find Your Home Sub Pop Swampblues, country, ouderwetse rhythm & blues gebracht met de arrogantie van een Mick Jagger, da's Vue uit San Francisco. Zanger Rex Shelverton moet thuis werk van Mother Superior of Delta 72 in zijn kast hebben staan. Of anders oude Them- en Doors-LP's van zijn vader hebben geleend. Want dat rulle sfeertje van de jaren zestig met de gehaaste adem van de mondharmonica en snijdende gitaarsoli, die hebben de heren niet zelf verzonnen. En de Keith Richards-riffs in bijvoorbeeld ,,Pictures Of Me'' ook niet. Vue is nog net niet zo schaamteloos als bijvoorbeeld de Dandy Warhols maar weten slecht de bron van herkomst te verhullen. Hoeft ook niet. 'Find Your Home' klinkt goed zo. Ren� Vanes 88 |
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
| White Stripes - White Blood Cells XL/V2 Detroit staat al jaren garant voor goede rock. MC5, Big Chief, Stooges, Kid Rock, een oneindig aantal voorbeelden. Met de voorganger 'De Stijl' presenteerde de White Stripes zich nog als een gekunsteld rockbandje dat zonodig artistiek moest overkomen. Broer en zus White hebben inmiddels heel wat meer ervaring achter de rug. En zich meer verdiept in de geschiedenis van de rock. Met name van de Engelse sound uit de jaren zestig. Als de gitaren niet vurig ronken is zanger Jack White de Amerikaanse plaatsvervanger van de Kinks. Maar ook van de eerste lichting Stones. Het duo heeft de kern van de rock ontleed: via blues komen tot rocksongs met een "hook", een verhaal, een klassiek intro, allesomvattend middenstuk en een kortaf slot. Klassieke rocksongs opnieuw opgetekend. Ren� Vanes 86 |