ARCHIEFABC

Altamont - Our Darling
Man's Ruin/Sonic Rendezvous
Melvinsdrummer Dale Crover en Acid King/Men Of Porn-lid Joey Osbourne hebben hun tweede Altamontplaatje eruit gepoept. En wat voor ��n. Geen slome, twee riffs per half uur-plaat maar een mengelmoes van stoner, typische Melvins-bombast, ZZ-Top-roadrock en verwijzingen naar Iggy & The Stooges. Zowieso moet deze CD het meer hebben van sixties garagerock en zeventiger jaren gitaargoden als Ted Nugent. Dit alles laat zich goed vertalen in de Johnny Thunders-cover "Pirate Love". In navolging van Josh Homme laat ook Dale Crover het vastomlijnde stonercircuit varen voor een combinatie van rock, punkrock en heel veel andere jaren zeventig muziek. Na 'Jalamanta' van Brant Bjork en 'R' van QOTSA mag Altamont met 'Our Darling' zich toevoegen tot de beperkte lijst van innovatieven. Echte Melvinsfans stappen over op Altamont. Al was het alleen maar voor de Mose Allison/The Who-cover "Young Mans Blues".
Ren� Vanes 88

Burning Airlines - Identikit
De Soto/De Konkurrent
Ex-Jawbox, ex-Wool en ex-Government Issue, dit Burning Airlines uit Washington DC. Van hardcore is dit gezelschap opgeschoven naar Foo Fighters-achtige rock. Veel krachtige explosies, felheid en een sterke benadering voor mooie refreinen. En voor voormalige hardcoremannetjes is het heel wat dat erop 'Identikit' voor het eerst gezongen wordt. Met veel gevoel nog wel. Het explosieve rockdebuut 'Mission: Control!' krijgt een meer dan waardig vervolg. Puntige, schelle gitaarpartijen, rollende drums en bloedstollende spanningsbogen geven deze CD de onberekenbaarheid mee van een ontluikende puber. Burning Airlines heeft zich ruim overtroffen. En samen met Bluetip en Dismembered Plan lijken ze de enigen die echt nog iets om alternatieve Amerikaanse gitaarrock geven.
Ren� Vanes 88

Celestial Season - Songs From The Second Floor
Drunken Maria
Achteraf blijken de heren Celestial Season niet zo tevreden over 'Orange'. Feit is wel dat deze plaat een blauwdruk vormt voor al het latere werk. Want zonder dat album had Celestial Season niet het compositorisch inzicht, de kunst van het juiste instrument op de juiste plaats, een perfect afgeronde zang en bovenal een voorliefde voor Led Zeppelin ontwikkeld. Niet enkel Josh Homme van QOTSA kijkt verder dan zijn neus lang is. Celestial Season treedt van de platgelopen stonerpaden af, kijkt om zich heen in de wereld van moderne rock en slaat soms de popencyclopedie terug op de jaren zeventig. Een fijne plaat met zowel veel gruizig muzikaal stof als kristalheldere pareltjes. Vier om precies te zijn.
Ren� Vanes 84

Blackmail - Bliss Please
Speicherstadt/Warner
Kurt Ebelh�user, het drukke baasje uit Koblenz, heeft met Blackmail weer wat te melden. Waar Motorpsycho met 'Blissard' afsloeg de Amerikaanse popgeschiedenis in, daar legt Blackmail extra dik de nadruk op huidige rock van bijvoorbeeld Placebo. Doormalende, perfect gearrangeerde powerrock met kop, staart en afgeronde melodie�n. De Smashing Pumpkins en Arches Of Loaf zijn zo goed als verleden tijd, Blackmail krijgt alle ruimte. Na het fantastische 'Science Fiction' en de laatste plaat van Scumbucket, geeft Ebelh�user ook op deze CD weer zo'n briljant visitekaartje af, dat het niet anders kan of de Foo Fighters staan binnen twee jaar in het voorprogramma van deze Duitsers te spelen. Elke keer een tree hoger.
Ren� Vanes 94

Bob Sledge
Do Not Run We Are Your Friends
Rhythm Ace/Freebird/Sonic Rendezvous
Ach en het is zo simpel, hoe kun je stonerrock nog zwaarder dan zwaar maken? Je zet twee sublaaggestemde bassisten in je band en klaar ben je. Dat moet Bob Sledge gedacht hebben toen zij weer eens een Australisch biertje aan het drinken waren in de kroeg. Het vijftal uit Skippieland weet zich gesterkt door zanger Scott James Smith die zijn oor goed te luister moet hebben gelegd bij Pepper Keenan en Chris Cornell. Bob Sledge komt door de vocalen goed uit de verf. Want meeslepende rock en gruizige stonermuziek is er al volop en krachtig gitaarwerk hebben we ook al vaker gehoord. Bob Sledge weet hoe belangrijk zang kan wezen.
Ren� Vanes 85

Cadilac - Pure
Progress/MNW/Suburban
Naast Motorpsycho, Kings Of Convenience en Turbo Negro heeft Noorwegen ook nog eens Cadillac. Een trio dat ouderwets volgens de traditie van rhythm & bluesrock fel van leer trekt. Een priesterachtige zanger wordt geruggesteund door een felle riffgeorienteerde gitarist, door pompende bastonen en Mitch Mitchell-achtige drumpartijen. En welja, knal er ook nog maar een Hammondorgel in. Cadillac swingt, net als de oude Who, Creedence en de Allmann Brothers. Maar houdt het volume van de rock in ere. Geen rustige toestanden voor dit trio maar zoveel mogelijk breaks en uitbarstingen waar een band als Kula Shaker nog wat van kan leren..
Ren� Vanes 81

Caesars Palace - Cherry Kicks
Alien Do God/De Konkurrent
Zweden heeft weer een nieuw referentiekader. Sinds het succes van de Hives diepen de Scandinavi�rs de eigen garagerockgeschiedenis uit. Dan wil je al snel uitkomen bij de Nomads. Caesars Palace pakt het wat slimmer aan. De band koppelt garagerock aan psychedelica en monotone jaren tachtig synthesizers en bliebjes. Met ,,(I'm Gonna) Kick You Out'' wisten de Zweden al in het thuisland een voortijdig hitje te scoren. Na de eerste plaat 'Youth Is Wasted On The Young' mikken de heren nu duidelijk op een groter publiek. Verwacht geen overstuurde vocalen of krakkemikkige gitaarsoli. Caesars Palace lijkt zo luchtig, de kwaliteitsrock met referenties aan Phil Spector, Beach Boys, Birds en de heren van de Nomads en Pink Floyd zit o zo geraffineerd in elkaar.
Ren� Vanes 77

Armchair Martian VS Bad Astronaut - War Of The Worlds
Owned & Operated/Sonic Rendezvous
Grant Hart heeft er een lookalike bij: Armchair Martian. Het collegepunktrio uit Missouri produceert verdienstelijk uptempo rockliedjes. Puntige gitaren en een mooie lijzige zang. Nergens echt volvet zoals bij de Foo Fighters, in ieder geval weten deze heren hoe een meezingbaar liedje vol weemoed naar de jaren tachtig moet klinken. H�sker D� speelt Lagwagon. De Nederlandse Nozems hadden het vroeger niet beter kunnen doen. Bad Astronaut bestaat heel toevallig uit Lagwagon-zanger en -gitarist Joey Cape. Samen met gasten van Nerf Herder en de Swingin' Utters en zijn drummaatje van Lagwagon liet hij al met een EP-tje van zich horen aan het begin van dit jaar. Nu wisselen ze stuivers met Armchair Martian, en dan blijkt hoezeer de bands aan elkaar gewend zijn. Maar waar je net bij het laatste gezelschap meer punk zou verwachten, trekt Bad Astronaut zich terug tot het werk van singer/songwriters als Elliott Smith en Mark Lanegan. Oftewel, muziek die voortkomt uit een voorliefde voor country en een goede fles whiskey. O zo meeslepend..
Ren� Vanes

Atombombpocketknife - God Save The ABPK
Southern/De Konkurrent
Na een EP en het vorig jaar ontvangen debuut 'Alpha Sounds' leek er maar weinig ontwikkeling zichtbaar in de muzikale verrichtingen van Atombombpocketknife uit Chicago. Het trio dat tegenwoordig is uitgebreid met een vierde man, weet blijkbaar nu pas dat alternatieve gitaarrock het uitgangspunt is. Met verwijzigingen naar Mogwai en And You Will Know Us By The Trail Of Dead en de overbekende gitaaruitspattingen van Sonic Youth lijkt 'God Save The ABPK' een meer inzichtelijke plaat. Met name een song als ,,Like A Laser" kan zo aan Thurston Moore en Kim Gordon worden toegeschreven. Toch jammer van die lijzige productie die telkens weer klinkt alsof het geluid bij de buren vandaan komt.
Ren� Vanes 81

Columbian Neckties - Abrance!
Sounds Of Subterrania/Sonic Rendezvous
Na 'Scene Of The Crime' zet Columbian Neckties zichzelf in de Europese picture. En daar komt 'Abrance!' dan nog eens bij! Denemarken begint berucht te worden om zijn kwalitatief high ass-rock-'n-roll-gezelschappen. Kon Groningen tijdens Eurosonic vorig jaar al genieten van de Burnouts, deze editie gaat iedereen plat voor de hitsige, door de duivel bezeten Zeke-boogie van de Columbian Neckties. Rul maar recht door zee. En ze weten zelf ook wel dat het allemaal niets nieuws is. Pure rock gaat blijkbaar nooit verloren. .
Ren� Vanes 83