Huwelijks-wereldreis |
| ( 16 okt - 31 okt 2000 ) | [ pagina 1 | 2 | 3 | 4 | 5 ] |
Eindelijk eens een beetje uit kunnen slapen en wat langer dan 06.00 uur ’s morgens. Vannacht heeft het voor de eerste keer geregend, alé gegoten, maar niet voor lang, want ’s morgens was het alweer mooi weer.![]()
Na het ontbijt van eieren en pannekoeken gaan wandelen en gezond aan het zwembad. We gingen onze e-mail checken en iedereen had teruggemaild tot ons groot plezier. Ze schreven dat ze ongerust waren en dat ze al 6 dagen niets hadden gehoord van ons. Wij schreven terug over onze avonturen en dat dit de eerste keer was dat we iets konden versturen.Heel de dag gezond en in de namiddag heeft Pascal lekker fruit gekocht aan een stalletje achter ons hotel. De helft ervan was wel slecht, maar het smaakte toch als middageten. Ook nog gaan zwemmen in de zee en het water dat terug opkwam, was juist een warm bad omdat het over de hete grond liep dat juist had blootgelegen.
Rond 4 uur hadden we genoeg van het zonnen en gingen we naar de kamer om onze handwasjes te doen. Eerst nog kaartjes gekocht en chips met bier.
Na de wasjes, hebben we ons gedoucht, mooi gemaakt en gaan eten. Het was die avond zeer warm en we gingen buiten zitten om de kaartjes te schrijven en om afkoeling. Die nacht ook zeer warm en de airco toch heel lang laten opstaan, wat onze gewoonte niet is.
Slecht geslapen die nacht door de warmte én de malariapillen die weer begonnen te werken.
Kaartjes gepost, op het gemak ontbeten en weer gaan zonnen. Wandeling gemaakt naar andere kant van het strand, en daarna gaan middageten in een restaurant langs het strand, dat Cameleon noemde. Pascal at een croque monsieur met een campari orange en ik at een cheese burger met een soda water. In de namiddag nog gezwommen in de zee en in het zwembad.’s Avonds ons al vroeg gaan optutten en beneden gezeten met een boek en een fles wijn.
Om 8.30 u al in ons bed en direct in slaap gevallen. We kregen onze klop van de vorige dagen.
Heel goed geslapen tot 05.00 u ’s morgens, wakker geworden en niet meer geslapen. Om 07.30 u al gaan ontbijten en eerst valies al voor een groot deel ingepakt, want die avond vertrokken we spijtig genoeg terug naar huis.Aan de receptie zeiden ze dat we de kamer tot ’s avonds mochten houden en dit was gemakkelijk.
Die dag zijn we gaan snorkelen. Rond 10 uur afspraak op de boot om twee uren te snorkelen. En wie zat er ook op onze boot? Walter en Heidi, een seutig koppel veertigers die we al een paar dagen opgemerkt hadden en die elk een handdoek bijhadden met in het groot hun eigen naam op. Veel mooie visjes gezien, maar het water was troebelder dan in Egypte. Er waren kleine visjes die in onze benen prikten en dit vonden we toch niet zo gezellig. Ook op het koraal gelopen dat droog lag in het midden van de zee.Weer verbrand op ons lichaam alhoewel de zon heel de tijd achter een sluier wolken zat. Het was die dag dan ook de warmste van allemaal bij een temperatuur van 37° C. Na het snorkelen nog wat gezond en aan het strand een klein beeldje gekocht voor de ouders van Pascal. Later na het zwemmen, zijn we weer gaan wandelen ter afkoeling, want er was geen wind en dat maakte het nog warmer. We hadden weer aan het strand een tafeltje gekocht van die negers die er met massa’s staan om toch maar iets te verkopen van hun standje. Een neger wilde zelfs onze stylo’s kopen en ruilen voor een beeldje voor ons. Maar hij wou te veel stylo’s en de deal ging dus niet door. We hebben die stylo’s dan maar aan een arm ventje gegeven dat met zijn blinde vader over het strand liep te bedelen. We gingen terug naar ons hotel en genoten nog van de laatste warme uurtjes in de zon voor we terug naar België vlogen.
Dan maar alles goed beginnen inpakken en nog een pintje gedronken voor we gingen eten. Het avondmaal was vandaag heel mooi versierd en het eten was gemaakt zoals in Africa de mensen dit echt eten. Heel lekker was het niet.
Ik ben daarna doodmoe op de kamer een uurtje gaan slapen en Pascal heeft nog wat gelezen. Toen ik moest wakker worden, was ik nog suffer en helemaal mijn kluts kwijt. We moesten nu wel uit de kamer met onze valiezen, want om 10 u ’s avonds kwamen ze ons halen met het buske om naar het vliegveld te rijden in Mombasa.
Het bijna-dood-koppel was er ook bij. Deze waren mensen die er verschrikkelijk uitzagen qua rimpels en we hadden ze al heel de tijd in het oog in ons hotel. De man zag er slordig uit met langer haar en de vrouw was precies al zo oud omdat ze kakbruin zag. Hij liep mank, maar dit was alleen nog maar de laatste uurtjes en wij denken dat hij komedie speelde om vlugger en beter in het vliegtuig te kunnen. Zij speelde mee. Enfin, genoeg over dat koppel. We pikten nog andere mensen op en om 11 uur waren we aan het vliegveld.
Aanschuiven om in te checken en we hadden geen plaats meer aan het raam natuurlijk. Het was uiteindelijk toch een nachtvlucht en we zouden slapen.Ondertussen had het bijna-dood-koppel de lange rij kunnen voorbij gaan door te enscèneren dat zijn knie pijn deed. Dan wachten en wat rondgewandeld en nog 2 kaartjes gekocht voor in de album later en 2 cola’s gekocht. Ik was uiteindelijk dan toch wat wakkerder geworden en hield mij goed. Thee hebben we ook nog gekocht voor mijn ouders.
Rond 01.20 u ’s nachts mochten we op het vliegtuig. Om 02.00 uur vertrokken met maar een kwartier vertraging. We probeerden ons te installeren om te slapen, want we waren zeer moe. Het was er wel koud van die stomme airco weer en we vroegen dekens. Toch 4 à 5 uren geslapen, met pauzes van warm eten waar ze mee rond kwamen rond 02.30 u. Tot 06.30 u geslapen en toen wakker geworden want de zonsopgang was prachtig om naar te kijken. Ontbijt gekregen en nog wat gesuft.
Rond 08.30 u geland in Zurich, een groot deel van het vliegtuig liep leeg en ik had eindelijk plaats aan het raampje. We hadden 1 uur vertraging en moesten aan de grond blijven staan vanwege het slechte weer. Het was nl. aan het gieten in Zwitserland met 9° C en in heel Europa was het stormweer. We zaten duidelijk terug in Europa. Rond 10 uur opgestegen en eerst gebeld met GSM naar mijn ouders om te zeggen dat ze ons een uur later moesten komen halen. Drie kwartier later landden we in Zaventem. De landing duurde lang en er was veel wind. Ik was misselijk in mijn maag, we moesten door 1 km dikke wolkendek. 12° C in België en ongeveer 8 uren geslapen wat toch redelijk was.
We moesten lang wachten op de valiezen en daarna stonden onze ouders al klaar!
Eens thuis, zijn we de foto’s al gaan binnendoen en om 8 uur gaan slapen. We waren blij dat we veilig in ons bed lagen na een lange, maar avontuurlijke reis die zalig was!Einde!
Geschreven door:
| http://www.geocities.com/kathleen_pascal
|