|
Huwelijks-wereldreis |
| ( 16 okt - 31 okt 2000 ) | [ pagina 1 | 2 | 3 | 4 | 5 ] |
Nogal tamelijk nerveus opgestaan om dan eindelijk te vertrekken naar Kenia. Is het nu door die malariapillen dat we weer niet goed hebben kunnen slapen of zijn we vernibbeld om te vertrekken?
Omstreeks 07u00 waren mijn ouders er al. We hebben nog een afwaske gedaan en onze valiezen gesloten. Rond 07u20 vertrokken we naar Zaventem. We waren al vroeg weg omdat we dachten dat we in de file zouden staan en dit was ook twee maal het geval. Maar het ging uiteindelijk toch vooruit en we hadden een grote speling om er op tijd te geraken.
En om 08u30 waren we al in de luchthaven. We kregen aan de balie van Sunsnacks een reistas en we konden daarna al meteen inchecken, want ik wilde zeker een plaats aan de raam.Na enkele winkeltjes gedaan te hebben, zijn we boven een chocomelk gaan drinken. Een tafeltje aan het raam keek uit op de vliegtuigen die vertrokken. We lazen de krant en gingen na een uurtje naar gate B8 met bestemming Mombasa, met tussenlanding Zurich. Alles verliep op wieltjes, wat ook de eerste keer was, sedert we samen reisden! We mochten instappen met maar 10 minuten vertraging. Eens in het vliegtuig, zaten we nogal tamelijk vanvoor. Het wachten voor het opstijgen duurde iets langer wegens het drukke verkeer op de startbaan.
Uiteindelijk vertrokken we om 11.50 u i.p.v. 11.20 u. Na een 45 minuten zouden we al in Zurich zijn, zei de piloot.
Het opstijgen ging heel vlug en we vlogen al na 15 minuten op 10.000 meter hoogte. Het moest blijkbaar vooruit gaan. En inderdaad, we waren er heel vlug. In Zurich zelf was het mooi weer. We pikten hier nog anderen op en na een uur gingen we weer de lucht in. En dan nu nog 8 uur en een half vliegen, voor mij de eerste keer zo lang.Van half twee tot tien uur ‘s avonds vlogen we en tijdens de vlucht kregen we twee maal eten en het was lekker. Er speelde een film “Gone in 60 seconds”, maar die was niet goed, dus hebben we wat geslapen. Toen we al boven Afrika vlogen, zagen we onder ons vliegtuig dat er een onweer was met bliksem die deze keer niet boven, maar onder je afspeelt. Het was knap om te zien.
Uiteindelijk landden we om 22 uur in Mombasa, plaatselijke tijd 23 uur. Eerst weer door die douane wat zeer vlot ging en dan wachten op onze bagage. Buiten stonden buskes klaar die iedereen naar hun hotel brachtten. We hebben daar een half uurtje gewacht tot we vertrokken. Tijdens het wachten deed ik mijn trui al uit want het was er nog lekker warm. Het was 40 minuten rijden tot ons hotel dat “Neptune Beach” noemde.
Rond 12 uur ‘s nachts kwamen we in ons hotel en we checkten in. Een negertje duidde ons de weg aan tot aan onze kamer die op het 3de verdiep lag, kamer 310. Het was een gezellig kamertje met een grote badkamer.
We hebben niet direct alles uitgepakt, want we hadden dorst en wilden eerst het hotel gaan verkennen en de bar. Aan de bar werden we verwelkomt door een negertje (“Dixan”, noemde hij, zoals de waspoeder) achter de bar en we bestelden ons eerste biertje van Afrika. Rond 1 uur lagen we in ons bed, onder het muskietennet dat heel romantisch was. We sliepen die nacht zalig. Het was wel warm omdat we het niet meer gewoon waren.
Rond 8 uur wakker en nog even genoten van het bed. Dan gaan ontbijten en dit was lekker met pannekoeken en eieren. Achter het ontbijt zijn we naar het strand gaan kijken hoe alles eruit zag en het was een zeer mooie omgeving met veel palmbomen. We werden op het strand al direct aangesproken door negers die ons al een safari wilden aanbieden voor een ‘good price’ dat ze toch altijd zo mooi kunnen zeggen.
Alex was de naam van de neger en hij liet hierbij ook nog foto’s zien van safari’s van vorige keren. We vonden het veel geld en we gingen terug naar het zwembad en de tuin waar we in de zon gingen liggen. Het was zalig weer die dag en de zon scheen volop met temperaturen van 30° en meer. Zo moet het elke dag zijn, dacht ik. ‘s Middags dronken we ieders twee pintjes, want ze waren wel lekker.
Die dag zijn we ook nog een eerste wandeling gaan maken in de zee waar het eb was en langs het strand. We vonden er veel kleine visjes (oranje-geel) die op een beweegbare spons met zuignapjes zaten. Pascal had ook een maureen vis gezien (zo’n vis die er als een waterslang uitziet). Er lagen ook zwarte, vieze, lange, bewegende drollen en zeeëgels die prikten als je erop trapte en wat zeer kon doen. Dus we waren voorzichtig en deden onze sleffers maar aan. Pascal had van die Aldi-sleffers aan met velkro langs boven en die gingen natuurlijk iedere keer open als hij stapte. Hij moest maar niet zo’n goedkope sleffers gekocht hebben!
Het strand zelf was zeer mooi en langgerekt met wel veel algen die iedere keer als de zee aftrok, bleven liggen op het strand, wat het zand natuurlijk niet mooi wit maakte. De zee zelf was achter het rif wilder en in de namiddag kwam er vloed op en dat ging zeer snel.
Over het strand lopende, kwamen die zelfde negers natuurlijk al terug naar ons en ze stelden een lagere prijs voor om op safari te gaan (het was nog altijd 450$). We wilden er nog steeds niet van weten en gingen terug zonnen aan het hotel.
Pascal was dit na een uur natuurlijk al beu en hij stelde voor om nog iets te gaan bezichtigen en ik vond dat goed. Ik wilde wel te voet gaan. Het was 4 km naar een natuurpark dat “Bamburi Nature Trail Park” noemde. Dus eerst naar onze kamer om onze betere schoenen aan te trekken en ons gerief te nemen met fototoestel natuurlijk erbij. Ondertussen kregen we al een telefoon van diezelfde Alex om nog maar eens aan te dringen om met hem per se op safari te gaan. Hoe dat die negers dat toch altijd te weten komen waar onze kamer is, is ongelooflijk. We hadden natuurlijk nog steeds geen interesse.
Te voet door de hitte (32°) naar het park was toch wel verder dan ik gedacht had en ik voelde al een blijn opkomen. Op het einde hebben we toch een Matatu-busje (het lokale vervoermiddel in Kenia) genomen voor het laatste stuk. Het zat wel vol – zoals altijd – want ze proberen altijd zoveel mogelijk mensen in zo’n busje te proppen. Het is ongelooflijk, maar dit is Afrika! Het was maar 10 Shilling de man(dus 6 Bfr). Eens daar was de inkom 350 Shilling de man en we moesten nog 450 meter stappen tot aan de eigenlijke ingang of receptie. Het was met een trapje eerst naar beneden en tussen de bomen. Ik had schrik van de slangen die er eigenlijk niet zaten. Er lagen krokodillen in een pool, wel afgeschermd en een beetje verder liepen er een soort van antilopen vrij rond. Aan de receptie kregen we een gids die we wel namen voor de eventueel interessante uitleg.
Bij de eerste stappen die we er zetten, kwamen we al of botsten we bijna op reuzeschildpadden (niet afgeschermd). Het mannetje was te onderscheiden van het vrouwtje door zijn grotere inkervingen in de schubben van zijn dak. Bij een vrouwtje is dit platter. Het waren twee schildpadden van 95 en 110 jaar oud. Ze kunnen tot 200 jaar oud worden! Deze kwamen oorspronkelijk van de Seychellen!
We gingen verder langs krokodillen, maar het waren er kleintjes die ze kweekten voor hun vel, maar ook voor hun lekkere vlees. Het vel is dan voor het maken van riemen en handtassen.
Bij het verder wandelen kwamen we een zeer grote leguaan tegen op het pad die er zomaar zat zonder dat die afgeschermd was. Ik had er wel een beetje schrik van. Maar dat eet toch enkel vissen. Verder op pad, liepen we langs een grote vijver met nijlpaarden, vogels, buffels en antilopen in. Het jongste nijlpaard zat in een andere plas en men had hem “Clio” genoemd. Er zat ook één krokodil bij die op het gemak aan het zwemmen was.
Ietsje verderop waren er grote vissen te zien die ze kweekten. Dan bracht de gids ons bij het gedeelte van de slangen die in gesloten bakken zaten. Ze zagen er allemaal even vies uit, want voor mij is dit het geniepigste beest dat er bestaat en ik ben er zeer bang van.
De soorten slangen waren:
Ik was blij dat ik daar weg was, ook al zaten ze goed opgesloten.
Groene mamba > zeer giftig, als je een beet krijgt, ben je op 1 uur dood.
- Huisslang > niet giftig.
- Boomslang
- Spugende cobra > spuwt gif in je ogen van op 3 meter en dan ben je blind (gifig), kan best direkt behandeld worden met melk of urine.
- Wurgslang > zeer dodelijk.
Op het einde van onze toer door het park, konden we nog eens vrij rondlopen, maar we hadden dorst en zijn een juice gaan drinken. Het was een passion juice met veel water aangelengd. Pascal had ondertussen nog een foto getrokken van de hut waar hij gek op was met een pauw op de voorgrond. Na ons drankske is Pascal nog eens naar die vissen gaan kijken en ik ben naar de andere kant gegaan waar we tevoren nog niet waren geweest. Ik kwam onderweg een aapje tegen die gewoon voorbij stapte. Er was ook een grote vijver met krokodillen en mooie vogels, colibri’s. Ik ging maar terug, want had een beetje schrik daar alleen. Pascal was ondertussen al terug en hij vond mij niet meer. Uiteindelijk zagen we mekaar en ik vertelde van die aap.
Tijdens het teruggaan naar de uitgang, kwamen we veel aapjes tegen en ook weer een reuzeschildpad die juist een plasje deed. Het was een hele grote plas water dat hij daar neerplastte.
We namen dan terug een matatu-busje naar ons hotel (nu 15 Shilling de man betaald). We douchten ons en gingen voor de eerste avond eten in ons hotel. Het was lekker eten en niet Afrikaans, dus gewoon patatjes en vlees met groentjes en dessert dat heel zoet was. De soep was zeer lekker. Rond 10 uur zijn we gaan slapen. Ik had wel al een paar blijnen van dat stappen naar en in het park.
 |
http://www.geocities.com/kathleen_pascal
|