|
Huwelijks-wereldreis |
| ( 16 okt - 31 okt 2000 ) | [ pagina 1 | 2 | 3 | 4 | 5 ] |
Moesten om 4.15 uur al opstaan om te ontbijten, want om 5 uur ’s morgens kwamen ze ons al halen voor de safari. Dit was heel hard en we waren kapot.
In Mombasa gestopt om de kok op te pikken. Dan doorgereden naar het eerste park “West-Tsavo”. Rond 11 uur aan de ingang van het park en we deden al direct onze eerste game-drive zoals dat heet.De eerste dieren die we zagen waren ‘dick-dick’ en een paar olifanten achter de struiken. Voor de rest zagen we niet veel dieren tot aan onze kampplaats.
Ze brachten ons naar huisjes boven op heuvels die prachtig gelegen waren. We werden er afgezet samen met de Amerikaan en de anderen werden naar van die dure lodges gebracht. We hadden een prachtig Afrika-zicht over heel het park zoals we het ons hadden voorgesteld. Daar geluncht en genoten van de zon en het uitzicht. Om 4 uur kwamen ze ons terug oppikken voor de tweede game-drive. Nu zagen we giraffen, antilopen, dik-dik, olifanten enz… en één nijlpaard op de terugweg rond 6 uur.
’s Avonds gegeten en onze kok heeft een kampvuur aangestoken. Het was zeer gezellig, maar we waren zeer moe en gingen in ons huisje slapen. Er hing een muskietennet en het was er zeer proper en gezellig.
Om 07.15 u kwamen ze ons al oppikken, maar we waren al om 06.00 u wakker en genoten van het uitzicht en de zon die opkwam. De vogels hadden heel de nacht gefloten en er waren geluidjes bij dat je bij ons in België niet hoort. Het was mooi om horen. Eieren gekregen als ontbijt met worstjes. Dan vertrokken voor onze tocht richting het 2de park “Amboseli”. Daar eerst aan een waterbron gestopt dat “Mzima Springs” noemde. Ze hadden veel nijlpaarden en krokodillen. Het was ook vandaar dat ze het water aftappen om te drinken in Mombasa. Er was ook een plaats waar je met trapjes naar beneden moest gaan en je kon dan onder water alle visjes waarnemen.
Het was een mooi park, maar niet zo groot en we zagen ook in het wild aapjes. Verder gereden naar Amboseli met eerst nog een tussenstop aan een winkeltje met allemaal houten beeldjes om te verkopen. Het was niet de moeite en we trokken een foto van de groep met op de achtergrond de “Kilimanjaro”, waar we nu toch al dichter bij kwamen. De sneeuw was er nog, maar miniem en niet zoals je ze op foto ziet. Het is de hoogste van Afrika en is toch wel de moeite om te zien.
Aan de ingang van het park duurde het weer een tijdje voor we binnen konden. Altijd maar onderhandelen.
We zetten eerst de anderen af aan hun lodges en dan reden wij verder naar onze slaapplaats. Het was een “public campsite” dat bekend staat voor zijn olifantenverhalen. Het was echt midden in het park zonder omheining er rond. Er liepen veel rare personen rond, maar dat bleek een stam te zijn die daar wonen en leven, het zijn de Masaï-mensen. Ze zijn allemaal gekleed in een rood gewaad en zowel de mannen als de vrouwen zijn kaalgeschoren zodat je bijna geen verschil ziet tussen de twee. In hun oren hadden ze van die oorringen waardoor hun oorlellen helemaal uitgerokken waren. Ze helpen wel mee met de tenten op -en af te bouwen en het huishoudelijk werk zoals afwassen.
Eerst dacht ik: Is het hier dat we moeten slapen? Maar eigenlijk is dit echt avontuurlijk in het midden van Afrika te slapen tussen de wilde beesten die zomaar over je tent kunnen lopen als ze te dicht bij komen.
We kregen onze lunch van de kok wat niet echt lekker was, en het was voor een klein deel gepikt door een paar apen die het gegrepen hadden en in de boom boven ons smakelijk aan het opeten waren.
We gingen weer een game-drive doen en zagen veel beestjes. Een hyena was wel een uitzondering dat we zagen, ook nog zebra’s en antilopen. Rond 6 uur gedaan en terug naar onze camping. Ondertussen was onze tent al opgeslagen en we legden ons gerief erin. Tijdens het wachten tot de kok het eten had gemaakt, gingen wij wat wandelen en ons daarna wassen. Er was maar één pomp - zoals vroeger - en dit was voor heel het camp. Pascal pompte eerst water voor mij zodat ik mij kon wassen, een kattewaske, en dan andersom. We waren allebei zeer blij dat we ons toch gewassen hadden, want het was daar zo droog en stoffig dat je direct vuil was.
’s Avonds het kampvuur aangestoken en er rond gezeten met de kok en de Amerikaan. Nog interessante verhalen verteld en beluisterd van hem. Die nacht veel wakker geweest van de onbekende geluiden en een beetje van de schrik dat er misschien een olifant over je zou lopen. We hoorden ook de hyena’s huilen. Pascal heeft natuurlijk weer bijna niks gehoord en goed geslapen.
Met een harde koppijn opgestaan en niet echt uitgeslapen. We wisten dan ook dat we die dag terug naar Mombasa gingen rijden en dat dit 12 uren in beslag ging nemen. Eerst nog een laatste game-drive gedaan en uiteindelijk dan toch leeuwen gezien die dan nog aan het paren waren. Ook nog wrattenzwijnen gezien en een foto getrokken van een olifant die zeer dicht kwam aan ons buske en met de Kilimanjaro op de achtergrond.
Dan over hobbelige weg naar de grens van Tanzania gereden om onze Amerikaan af te zetten, want die trok verder en ging eerst de Kilimanjaro beklimmen. De weg was zo stoffig dat het zand en stof tot boven de ramen opstoof en het juist gietende regen was die van je raam naar beneden liep. Dus onze ramen konden niet open en het werd dan ook zeer warm in het buske.
Dan tot 8 uur gereden na een verschrikkelijke lange en stoffige rit. Ik had ’s avonds nog meer koppijn. Ons weer heel goed gedoucht, want nu voelden we ons nog vuiler dan na Zanzibar. We hadden wel een toffe safari gehad, maar waren blij dat we nu op ons gemak waren de overige 3 dagen. We gingen dan ook op ons gemak eten en het smaakte. Nog eventjes naar onze romantische schommelstoel gewandeld naast ons hotel en dan volledig uitgeput gaan slapen.
  |
http://www.geocities.com/kathleen_pascal
|