Huwelijks-wereldreis

Woensdag 18 oktober 2000: Mombasa verkennen

Opgestaan rond 7 uur.
Na het ontbijt zijn we eventjes aan het zwembad gaan zitten om te beslissen wat we die dag gingen doen.  We beslisten om Mombasa te gaan verkennen en namen weer een matatu-busje  Het was een halfuurtje rijden, want overal stoppen ze om mensen bij te laden. We reden langs een vuile, stinkende markt langs de weg en zo de stad binnen. We wandelden tot aan het fort Jesus en verkenden dit. Het was een mooi en verzorgd fort met een tof zicht op de oude haven.
Na dit bezocht te hebben, gingen we naar de oude haven.  We moesten een klein bedrag betalen voor de inkom, en dit voor eigenlijk weinig resultaat. Er was niets te zien dan alleen een paar oude boten. We kregen een man in de gaten die ons wilde helpen om uitleg te geven over de boten. Pascal was geïnteresseerd om eens met zo’n boot ergens naar toe te varen. Hij begeleidde ons naar een kantoor van de haven en daar kregen we te horen dat er nog al mensen met zo’n vrachtschip waren meegevaren naar het mooie eiland Zanzibar. We kregen declaration papieren te zien van dat koppel (het waren Denen) en zagen dit ook wel zitten. We mochten dan van de gids in zijn winkeltje gaan kijken en hebben dit dan maar gedaan omdat hij ons geholpen had.

Daarna kuierden we door de achterbuurten van de stad tot aan een markt waar Pascal sleffers heeft gekocht om in de zee te wandelen.
We kregen honger en zochten een plaatselijk restaurantje op. Eén ervan zag er nogal fatsoenlijk uit en we gingen daar zitten. Pascal bestelde gegrilde kip en ik vis. Toen mijn vis  gepresenteerd werd voor mijn neus, zag ik het even niet zitten. Hij zag een beetje zwart van het grillen, maar na het geproefd te hebben, was het toch lekker. Pascal zijn kip was ook goed. Dit was dan ook het enige wat we kregen. Er waren geen groenten of patatten bij, maar dat gaf niks. Onze handen moesten we na het  eten gaan wassen binnen in het restaurant aan een eenzaam kraantje waar iedereen zich aan wastte en er was geen handdoek, dus vroeg ik serviëtten.

Na deze heerlijke maaltijd gingen we naar het railstation waar we eens wilden weten hoeveel een ticketje kostte naar Naïrobi. Het viel goed mee van prijs en we dachtten erover om dit in ons vakantie eens te doen. Het was wel een nachttrein.

We wandelden terug naar de busjes en namen één ervan naar ons hotel. Van al dat wandelen hadden we dorst gekregen en we namen een lekker pintje aan de bar. Ik wilde nog eens langs het mooie strand wandelen en dat deden we dan ook en kochten souvenirs aan het strand voor ons. Pascal is dan nog verder gewandeld tot aan het internet-café dat we in het voorbijrijden met het busje hadden gezien. Ik wandelde terug naar het hotel om nog wat in de zon te liggen.

Pascal had een paar e-mails kunnen sturen naar iedereen en was zeer blij dat het gelukt was.
Na het avondeten vonden we op ons wandelingetje een schommelstoel van een ander hotel en het was zeer romantisch met de zee op de voorgrond. Rond 10 uur zijn we gaan slapen.

Donderdag 19 oktober 2000: een lizard vastnemen

We stonden weer al vroeg op  en gingen voor de 2de keer naar Mombasa. We hadden de vorige dag met die man aan de haven afgesproken rond 10 uur. Zijn naam was Rasjied en het was een vriendelijke man die ons graag hielp. We hadden ondertussen beslist van naar Zanzibar te gaan met de vrachtboot als het mogelijk was. Ik had al van dit tropisch eiland gehoord of gelezen vroeger in de stripboeken, maar Pascal had er nog nooit van gehoord. Ik wist dat dit een ongelooflijk mooi eiland moest zijn dat precies een droom was en waar ik nooit aan gedacht had dat dit zo dicht bij de kust van Tanzania lag.

We zochten naar de kapitein op de boot en konden al direct kijken welke soort van boot het was. Pascal moest zijn reispas laten zien en ik ook maar ik had die niet bij. Dus moesten we eerst maar al dat bewijs schrijven dat we alle verantwoordelijkheid op ons namen om mee te varen met de boot. Voor we terug gingen, zochten we naar het meest bekende symbool van Mombasa en dit waren zeer grote tanden die over de straat hingen. We vonden deze niet, maar kwamen een toeristisch bureau tegen en gingen binnen om inlichten te vragen over safaritochten. Het bleek goedkoper te zijn dan wat die negers op het strand voorsteldden en we boekten een safari van 3 dagen. (voor 210 $) Uiteindelijk vonden we de tanden en ik moest daar per se een foto van hebben natuurlijk.

We gingen terug naar het hotel om mijn reispas te halen en Pascal ging deze keer alleen terug naar de stad.
Hij is nog naar de bank gegaan, heeft het voorschot betaald voor de safari en de e-mail gecheckt. Ondertussen heb ik wat gezond en gaan wandelen op het strand. Daar kwam ik een Fransman (Michel) tegen die juist in het hotel aangekomen was met een hele groep. Hij vertelde dat ze gingen mountainbiken voor 5 dagen en daarna de Kilimanjaro beklimmen. Bij terugkomst van Pascal vertelde ik hem dit en ‘s avonds zagen we de hele groep aan het zwembad waar er voor iedereen inlichtingen waren en wij luisterden mee en waren blij dat wij dit niet gingen doen.

Die avond was er een slangenshow te zien en we gingen erheen. Ze begonnen met andere diertjes zoals leguanen en kleine slangetjes. Ze kwamen er ook mee rond om ze eens vast te pakken. Ik zag het eerst helemaal niet zitten om een tamelijk grote lizard vast te pakken en Pascal moest dit eerst doen en dan zeggen hoe dat voelde. Uiteindelijk heb ik met veel moed deze lizard vastgepakt en hij viel na een tijdje in slaap op mijn schouders. (foto's, zie: wie zijn we) Maar die lange tong die er eerst uitkwam, was toch vies. Dan rond 10 uur weer gaan slapen. Pascal was fier op mij dat ik die lizard durven pakken had.

Vrijdag 20 oktober 2000: op 't gemak

Opgestaan rond 8 uur en ontbeten, dat weer bestond uit eieren en pannekoeken. Het was die dag “Kenyata day”, ze vierden hun onafhankelijkheid, een vrije dag dus voor de Kenianen. Daarom konden we die dag nog niet vertrekken met de boot, want niemand werkte. We wandelden na het ontbijt langs het strand naar het internet-café gelegen over een uitgaansbuurt dat bora bora heette.
We lazen dat er berichten teruggestuurd waren van onze ouders. We stuurden een hele uitleg over de voorbije dagen en ook wat onze plannen de komende dagen waren. In België was het blijkbaar weer slecht weer en dat vonden we heel normaal. Hier in Kenia was het prachtig weer met temperaturen van 30° en meer met volle zon.

Bij het terugwandelen, liepen we langs de zee en er kwam natuurlijk weer een neger op ons af die ons uitleg wilde geven over de beestjes die in zee leefden en wat er allemaal te zien is in de plassen die over blijven als het eb is geweest. We lieten hem maar doen, want uiteindelijk was het nog interessant. Hij haalde er weekdieren uit, een soort slang, een egel en allerlei schelpjes. Bij het teruggaan, hebben we hem dan maar een beetje geld gegeven, want daar is het toch altijd om te doen bij die negers. ‘s Avonds zagen we dat we weer verbrand waren van in de zee te lopen en we smeerden ons goed in met after-sun.

Het restaurant in het hotel was mooi versierd omwille van die speciale feestdag. Ze vierden namelijk de onafhankelijkheid van Kenia. Het eten was ook meer en specialer. We gingen vroeg slapen en checkten onze rugzak nog even, want de volgende dag moesten we vroeg opstaan om met de vrachtboot te vertrekken naar Zanzibar.

http://www.geocities.com/kathleen_pascal De huwelijks-wereldreis van Kathleen en Pascal

[ pagina  1 | 2 | 3 | 4 | 5 ]