1.ใช้กับการกระทำที่กำลังดำเนินอยู่หรือเหตุการณ์ที่กำลังเกิดในขณะที่พูด โดยมาก จะมี
adverb of time อยู่ในประโยคด้วย ได้แก่

          at present         = ขณะนี้                for the time being = ขณะนี้
          at the moment  = ขณะนี้                now                       = ขณะนี้

             2.ใช้กับการกระทำหรือเหตุการณ์ที่กำลังดำเนินอยู่ในปัจจุบัน หรือที่เกิดขึ้นในระยะยาวแต่
อาจไม่ได้กำลังเกิดขึ้นในขณะที่พูด เช่น
             - The headmaster is writing a book.
             -He is working for a well-know firm.

            3.ใช้แทน future tenseกรณีเหตุการณ์หรือการกระทำในอนาคตอันใกล้ที่ผู้พูดมั่นใจว่าจะต้องเป็น
้เช่นนั้น มักเป็นกริยาที่เกี่ยวกับการเครื่อนไหว  เช่น
            -what are you going to do tonight.
            -I am going to sing tonight.
            -They are going leaveing very soon.

          4.มีกริยาบางคำใช้ใน prresent continuous แต่นิยมใช้ใน present simple คือกริยาที่เกี่ยวกับประสาทสัมผัส
หรือภาวะของจิตใจ  เช่น
           adore     =     บูชา          hate   =    เกลียด           look   =   มองดู              smell   =  ได้กลิ่น
             appear   =     ปรากฏ      hear   =     ได้ยิน           love   =   รัก                   taste   =  ลิ้มรส
          believe  =     เชื่อ           hope   =     หวัง               see   =   เห็น                thiink   =   คิด
          fell          =     รู้สึก           know  =    ทราบ         seem    =  ดูเหมือนว่า     want    =   ต้องการ

         เช่น    -I hate cats.  (ไม่ใช่ I am hating cats.)

                    # ยกเว้นกริยาที่เกี่ยวกับประสาทสัมผัส เช่นfeel,hear,see,small,tasteถ้านำไปใช้ในความหมายอย่างอื่น

ที่มิใชความหมายเดิมของมันก็ใช้ใน present continuons ได้