 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
| Op de christenvrouwen pagina |
| De brusjes Het leven zou je grofweg kunnen indelen in vier fasen. Fase 1: afkomst van ouders Fase 2: een partner zoeken Fase 3: het hebben van allerlei verplichtingen Fase 4: na je 42e levensjaar genieten van wat je hebt opgebouwd. Van 0 tot 21 jaar: De ontwikkelingsgeschiedenis van je eigen ouders. Die geschiedenis neem je mee, in de opvoeding die jij zal doen. Jij zal het allemaal beter doen, dan je ouders. Toch, de cirkel herhaalt zich. Als jij 21 bent, krijg je een kind. Er ontstaat een conflict rond je 42e. Iedere levensfase heeft zijn eigen gedoe. Er is niets nieuws onder de zon. Alles herhaalt zich. Het gezin heeft zijn eigen regels en patronen. Er ontstaat een probleem als jij een kind hebt met AVS. Het kind kan vaak niet doen wat jij wilt, dus: Jij moet je aanpassen aan het kind! Dat kost nogal wat: * Tijdsinvestering * Heel veel energie *Opgeeist worden * Aanpassen van regels * Er ontstaan andere rollen:- dochters gaan zorgen - zonen nemen de rol van vader over Ze hebben geleerd, dat zorg geven aan een moeilijk kind, wordt beloond. Zo past dochter/zoon zich aan in het gezin. Het kan ook niet aangepast gedrag worden, dan leidt het tot rebels worden. Wat is nu de betekenis voor brussen Ze vinden het vanzelfsprekend, ze zijn ermee opgegroeid. Als de handicap zichtbaar is wordt het geaccepteerd, bijvoorbeeld Downsyndroom. Is er niets aan te zien, wat weten de kinderen,de brussen dan van het probleem? Zijn ze op de hoogte, worden ze ingelicht? Ze gaan iets ontdekken: ik doe toch niet gek, maar mijn broer/zus wel. Waarom moet ik mij aan de regels houden en zij niet? Er is bij accepteren ook verschil in leeftijdsfasen. Voor een puber is accepteren erg lastig. Ze hebben hun eigen wereld nodig en hebben bovendien weinig begrip op dat moment voor een ander. Van belang is dus de houding van de ouders. Wat doen zij met de acceptatie van het probleem. Erfelijkheid is van belang. Kinderen hebben soms de gekste idee�n: krijg ik ook zulke kinderen? Dus: informatie geven. Niet alleen in het gezin, ook aan familie en de kerkgemeenschap. Gevoelens: Wat doe je ermee? Laat wat van je gevoelens zien, dat je boos bent of verdriet hebt dat je zo'n kind hebt. Kwetsbaarheid en kansen van brussen Let op verdriet, signalen van brussen, praat erover met ze. Denk aan angsten die ze kunnen hebben. Er kan gebrek aan aandacht voor ze zijn. Let op agressie, hoe ga je daarmee om. Er kan schaamte zijn, vooral bij een puber. Ze ontdekken ook dat het niet vanzelfsprekend is, dat je een 'normaal' gezin hebt. Boven alles! Openheid Geef elk kind zijn eigen plek. Geef verantwoordelijkheid die past bij de brussen, afhankelijk van de leeftijd. |
Mijn kind heeft een handicap in het a-spectrum Sexualiteit Geloofsopvoeding Syndroom van Asperger Verhaal, partner met AS Nog een partner aan het woord Mam(brief van een zoon aan zijn moeder) Breek de stilte Eiland van eenzaamheid Eenzaam maar niet alleen Aanraking Gespreksgroepen Heb je vragen of opmerkingen, schrijf gerust in mijn gastenboek |
|