Geloof moet niet alleen een rationeel kennen zijn, maar ook een herkennen, beleven en voelen.
Zo moet je het ook over kunnen brengen.
Het is een oproep om de nieuwe mens aan te doen, je hart moet open. Het is werken in de Geest.
Geloofsopvoeding kun je niet loskoppelen van de cultuur waarin we leven. We leven nu in een post-moderne tijd, dwz dat het gekenmerkt wordt door individualisme.
Dat speelt niet in de kerk (als het goed is!).
In de kerk heeft iedereen zijn plaats, iedereen mag er zijn, je gaven mag je laten zien in de kerk.
Wat zijn gaven: Het is een geschenk die je van God hebt gekregen, nl, Kind van God zijn
Kind van God zijn we allemaal en daarom hebben we ook een opdracht voor elkaar en dus ook (en vooral!) voor kinderen die het moeilijk hebben, kinderen die extra zorg nodig hebben.
Het gaat om: WIE JE BENT, en NIET: WAT JE HEBT!
Als kind met ADHD of AVS mag je ook meedoen.
Geloven gaat om: verstand en hart.
Jijzelf moet een voorbeeld zijn: 1. in onderwijs
2. in structuur (zo gaan we het doen)
Geloven vraagt naar een keuze, je wilt graag dat je kind echt gaat geloven, zelf een keuze maakt.
Je eigen voorbeeld is een Godsbeeld, daarom is het zo belangrijk!
Vader/moeder horen een beeld te geven van vertrouwen, zoniet, dan kan dat terugslaan op het Godsbeeld.
Ook andere opvoeders/verzorgers hebben een voorbeeldfunctie.
Liefde in Christus laat je zien door:
1. Geduld
2. Barmhartigheid
3. Vergeving
4. Begrip
Geloven met hart en verstand is vaak moeilijk voor ADHD/AVS kinderen.
Het inleven of verplaatsen in andere gevoelens kan dit kind niet of nauwelijks. Het kind kan zich moeilijk aanpassen. In veel situaties staat hij/zij dus buiten spel: Men begrijpt zijn reakties niet, of men vindt dat hij/zij niet zo moeilijk moet doen. "Gedraag je eens" horen ze vaak tegen zich zeggen, maar ze weten niet eens hoe dat is.
Je kan makkelijk bedenken wat er dan gebeurt: Het kind doet niet mee, hij staat buiten spel, letterlijk en figuurlijk.
Dat mag niet voorkomen in onze kerk/schoolgemeenschap.
Het kind mag er zijn voor God, dan ook in ons omgaan met elkaar.
Je zult dus de maatstaven anders moeten leggen voor deze kinderen.
Je mag er als ouder zelfs een beroep op doen!
Een tip: 3x Ven D
Wat betekent dat?
1. Voorspelbaarheid geven
2. Veiligheid geven
3. Vertrouwen geven
1. is doseren op maat
2. Is doseren hoe het is, naar twee kanten, naar het kind toe en naar de gemeente toe
3. Deze twee geven no3 en dat is duidelijkheid
In onze discussie die hier op volgt praten we veel over de mogelijkheden (of misschien beter gezegd de onmogelijkheden)
binnen onze gemeente.
Wat is er eigenlijk mogelijk, waarschijnlijk veel meer dan wat er nu gebeurt.
Een dienst hoort evenwichtig te zijn in:
Leren
Vieren
Dienen
We zijn heel goed in leren, maar hoe is dan de balans met het vieren en het dienen?
Of we zijn goed in het vieren, maar hoe is dan de balans met het leren en dienen.
Daar mogen we in de kerk ernstig over na denken.
Geloven vraagt naar een keuze, je wilt graag dat je kind echt gaat geloven, zelf een keuze maakt.
Juist hier moet de gemeente tot een steun zijn. Die veiligheid en duidelijkheid bied, om mee te liften op de waarden van een ander, een medegelovige.
Speciale aandacht is nodig om juist gewoon mee te kunnen doen. Speciaal om het gewone mogelijk te maken, Het is voor iedere gemeente steeds weer een opgave om ieder lid een eigen plaats te geven en in te laten nemen.
Als we zeggen dat iedereen bij de gemeente hoort en mag zijn wie hij is, dan zullen we meer aandacht voor deze kinderen moeten hebben.
Vaak weet men te weinig over deze problemen, de ouders zullen dus veel overleg moeten hebben met ambtsdragers. Zij kunnen veel meer over hun kind vertellen en ook wat de beste manier is om het kind erbij te betrekken
Er is veel meer mogelijk, ook binnen de eredienst om deze kinderen een goed Godsbeeld te laten zien.
Ouders: overleg veel, praat veel en leg veel uit.
Gemeente: geef ouders ruimte en een luisterend oor zodat u beter begip hebt niet alleen voor de problemen van de kinderen, maar ook van die van de ouders.
Misschien is het zelfs mogelijk om provinciaal hier wat aan te doen, dat predikanten samen met ouders een betere toegepaste dienst voor deze kinderen kunnen bedenken?
Een paar punten om over na te denken:
* Mijn kind wordt in de kerk meer bekeken dan gezien.
* Dat mijn kind niet mee kan doen met de andere kinderen in de kerk doet mij meer pijn dan mijn kind.
* Veel kerken hebben gewoon de handen vol. Ook nog aandacht voor kinderen met een stoornis uit het autistisch spectrum is teveel gevraagd.
*Ik geloof dat de gemeenschap der heiligen mijn kind en mij draagt waar mijn kind of ikzelf dat niet kan. Maar ervaar ik dat zo?
Een idee om eens uit te werken?
De kerkenraad van Ideaaldorp heeft in haar vergadering van 14 juni 2000, geconstateerd dat er nogal wat schort aan de plaats van kinderen/mensen met een stoornis uit het autistisch spectrum in de gemeente van Ideaaldorp.
Daar moet verbetering in komen, maar de kerkenraad vindt zichzelf niet bekwaam om hiervoor goede tips te geven.
De raad besluit dan ook een aantal mensen met kennis over de stoornis uit het autistisch spectrum, te vragen hen te dienen met 10 tips.
De bedoeling is dat deze tips op de kerkenraad van 3 juli 2000, besproken worden.
Ook worden de tips in het kerkblaadje geplaatst. Na een half jaar zal de kerkenraad met de deskundigen, evalueren in hoeverre de tips hebben geleid tot een werkelijke verbetering van de plaats van kinderen /mensen met een autistische stoornis in de kerkelijke gemeente.
De opdracht van de kerkenraad luid als volgt:
"Dien de kerkenraad van Ideaaldorp met 10 tips om de plaats van kinderen/mensen met een stoornis in het autistisch spectrum in de gemeente te verbeteren. De raad verzoekt u, als iemand met kennis van zaken, om de tips zo concreet mogelijk op papier te zetten, zodat de kerkenraad en de gemeenteleden ook daadwerkelijk aan de slag kunnen"
Welke 10 tips zou u als ouder/verzorger dan op papier schrijven?
( Tip: stuur deze of andere tips naar uw eigen kerkenraad of laat ze in het kerkblaadje schrijven)
Mijn kind heeft een stoornis in het autistisch spectrum
Brusjes (broers en zussen)
Sexualiteit
Syndroom van Asperger
Verhaal, partner met AS
Mam (brief van een zoon aan zijn moeder)
Eiland van eenzaamheid
Eenzaam maar niet alleen
Breek de stilte
Gespreksgroepen
Heb je vragen of opmerkingen, schrijf het in het gastenboek
