::: Chemical Bond :::

แรงยึดเหนี่ยวระหว่างโมเลกุลโควาเลนท์ (Van de waals interaction)
เนื่องจากโมเลกุลโควาเลนท์โดยปรกติจะไม่ต่อเชื่อมกันแบบเป็นร่างแหอย่างพันธะโลหะ หรือไอออนิก แต่จะมีขอบเขตที่แน่นอน จึงต้องพิจารณาแรงยึดเหนี่ยวระหว่างโมเลกุลด้วย ซึ่งจะเป็นส่วนที่ใช้อธิบายสมบัติทางกายภาพของโมเลกุลโควาเลนท์ อันได้แก่ ความหนาแน่น จุดเดือดจุดหลอมเหลว หรือความดันไอได้โดยแรงยึดเหนี่ยวระหว่างโมเลกุลนั้นเกิดจากแรงดึงดูดเนื่องจากความแตกต่างของประจุเป็นสำคัญ แรงต่างๆนั้น เช่น

1.	แรงลอนดอน (London Force) เป็นแรงที่เกิดจากการดึงดูดทางไฟฟ้าของโมเลกุลที่ไม่มีขั้ว ซึ่งแรงดึงดูดทางไฟฟ้านั้นเกิดได้จากการเลื่อนที่ของอิเลคตรอนอย่างเสียสมดุลทำให้เกิดขั้วขึ้นเล็กน้อย และขั้วไฟฟ้าที่เกิดขึ้นชั่วคราวนี้เอง จะเหนี่ยวนำกับโมเลกุลข้างเคียงให้มีแรงยึดเหนี่ยวเกิดขึ้น ดังนั้นยิ่งโมเลกุลมีขนาดใหญ่ก็จะยิ่งมีโอกาสที่อิเลคตรอนเคลื่อนที่ได้เสียสมดุลมากจึงอาจกล่าวได้ว่า แรงลอดดอนแปรผันตรงกับขนาดของโมเลกุล เช่น F2, Cl2, Br2, I2 และ CO2 เป็นต้น
2.	แรงไดโพล-ไดโพล (Dipole-Dipole interaction) เป็นแรงยึดเหนี่ยวที่เกิดระหว่างโมเลกุลที่มีขั้วสองโมเลกุลขึ้นไป เป็นแรงดึงดูดทางไฟฟ้าที่แข็งแรงกว่าแรงลอนดอน เพราะเป็นขั้วไฟฟ้าที่เกิดขึ้นอย่างถาวร โมเลกุลจะเอาด้านที่มีประจุตรงข้ากันหันเข้าหากัน ตามแรงดึงดูดทางประจุ เช่น H2O, HCl, H2S และCO เป็นต้น
3.	แรงไดโพล-อินดิวซ์ไดโพล (Dipole-Induced Dipole interaction) เป็นแรงยึดเหนี่ยวระหว่างโมเลกุลที่มีขั้วกับโมเลกุลที่ไม่มีขั้ว โดยโมเลกุลที่มีขั้วจะเหนี่ยวนำให้โมเลกุลที่ไม่มีขั้วเกิดการเสียสมดุลของอิเลดตรอน เกิดขั้วขึ้นชั่วคราวและมีแรงยึดเหนี่ยวกันได้เช่นการละลายของโบรมีนในน้ำได้เป็นจำนวนเล็กน้อย เป็นต้น
4.	พันธะไฮโดรเจน ( hydrogen bond ) เป้นแรงยึดเหนี่ยวที่มีค่าสูงมาก โดยเกิดระหว่างไฮโดรเจนกับธาตุที่มีอิเลคตรอนคู่โดดเดี่ยวเหลือ เกิดขึ้นได้ต้องมีปัจจัยต่างๆได้แก่ ไฮโดรเจนที่ขาดอิเลคตรอน อันเนื่องมาจากถูกส่วนที่มีE.N. สูงในโมเลกุลดึงไป จนกระทั้งไฮโดรเจนนั้นมีสภาพเป็นบวกสูง และจะต้องมีธาตุที่มีอิเลคตรอนคู่โดดเดี่ยวเหลือและมีความหนาแน่นอิเลคตรอนสูงพอให้ไฮโดรเจนที่ขาดอิเลคตรอนนั้น เช้ามาสร้างแรงยึดเหนี่ยวด้วยได้ เช่น H2O , HF ,NH3 เป็นต้น HCI นั้น ไม่สามารถเกิดได้เพราะอิเลคตรอนไม่หนาแน่นพอที่จะให้ไฮโดรเจนเข้ามาสร้างแรงยึดเหนี่ยวได้

โดยปกตินั้นสารที่มีแรงยึดเหนี่ยวชนิดเดียวกันจะสามารถละลายซึ่งกันและกันได้ ดังนั้นจึงอาจกล่าวได้ว่าโมเลกุลที่มีขั้วและโมเลกุลที่ไม่มีขั้ว โดยโมเลกุลที่ไม่มีขั้วส่วนมากจะไม่สามารถเข้าไปแทรกตัวละลายอยู่ในโมเลกุลที่มีธาตุได้ เพราะแรงดึงดูดระหว่างขั้วหรือ แรงไดโพล-ไดโพล นั้นแข็งแรงมากกว่ามาก