พันธะโคเวเลนท์
         พันธะโควาเลนท์ เกิดการสร้างแรงยึดเหนี่ยวระหว่างอะตอม 2 อะตอมขึ้นไปโดยอะตอมทั้ง2 มีค่าความแตกต่างระหว่างค่า E.N. ไม่มากแต่ละอะตอมต่างมีความสามารถที่จะดึงอิเล็กตรอนไว้กับตัว อิเล็กตรอนคู่ร่วมพันธะจึงไม่ได้อยู่ ณ อะตอมใดอะตอมหนึ่งแล้วเกิดเป็นประจุเหมือนพันธะไอออนิก หากแต่เหมือนการใช้อะตอมร่วมกันระหว่างอะอะตอมคู่ร่วมพันธะนั้นๆ ดังนั้นลักษณะโมเลกุลจึงแตกต่างไปจากสารประกอบไอออนิกโดยสิ้นเชิง เพราะไม่ได้ยึดกันด้วยแรงยึดเหนี่ยวทางไฟฟ้า จึงไม่เกิดการเกาะติดกันไปตลอด แต่จะมีขอบเขตการสิ้นสุดของโมเลกุลอย่างแน่นอน
        การรวมตัวของอะตอมจะเป็นด้วยอัตตราส่วนเท่าไร่นั้นขึ้นอยู่กับว่าอิเลคตรอนที่อะตอมทั้งคู่เกิดพันธะกันนั้นต้องการมีปริมาณเท่าไหร่เพื่อให้นะดับพลังงานของอะตอมเสถียรตามกฎแปด(Octet Rule) เช่น โมเลกุลของน้ำ อันเกิดมาจากไฮโดรเจน และออกซิเจนที่ต้องการอะตอม 1 และ 2 ตัวตามลำดับเพื่อให้อิเลคตรอนครบตามกฎแปด จึงเป็นสารประกอบที่เกิดจากไฮโดรเจน 2 อะตอม และออกซิเจน 2 อะตอม ดังรูปที่แสดงต่อไปนี้

> พันธะโคเวเลนท์
> การเกิดสารประกอบที่มีอิเลคตรอนเกินกฎแปด
> การพิจารณารูปร่างของโมเลกุลโควาเลนท์
> การพิจารณาขนาดของมุมต่างๆ
> การเกิดเรโซแนนซ์
> ขั้วของพันธะและคู่ของโมเลกุล
> แรงยึดเหนี่ยวระหว่างโมเลกุลโควาเลนท์ (Van de waals interaction)