ز جا برخيز

کجايی پاسدار خوابناک شهرمظلومان

سحرخيزان ِ زندانی يکايک چشم بگشودند

به اين ديوار پولادين نظر افکن

در اين صبح زمستانی

شب سرد زمستانی به هر رنجی به سر آمد

کجائی پاسدار خسته جان

امام شرع درخواب است

شب بيداد تنهايی بروز آمد

صبح است

تو هم ای بينوا شايد چومن محکوم اين زنجير تقديری

به اين زندان پولادين نظر افکن

دل و جان را صفا دادی

تو هم يکشب به ساز دلنوازی، شعرو آوازی

تو آن زنديق بدکاری

به فتوای امام شرع

ستون عرش لرزيده است

که از کفر وجود تو

محارب با خدا گشتی