The full African moon poured down its light from the blue sky into the wide, lonely plain. The dry, sandy earth, with its coating of stunted 'karoo' bushes a few inches high, the low hills that skirted the plain, the milk-bushes with their long, finger-like leaves, all were touched by a wierd and almost oppressive beauty as they lay in the white light.
Story of an African Farm, Oliver Schreiner

........

Namaqualand, een golvend, woestijnachtig landschap, strekt zich van de Atlantische kust uit over het Grote Randgebergte tot op de hoogvlakte, waar die overgaat in Bushmanland. Oorspronkelijk woonden hier maar weinig rondtrekkende Bosjesmannen en Hottentotten, die al wisten van de aanwezigheid van koper en daar ook op geringe schaal gebruik van maakten. Blanken vestigden zich hier pas omstreeks halverwege de 19de eeuw, toen de systematische winning van koper een aanvang nam.

In het voorjaar kan Namaquland een grote attractie zijn, als er overvloedig regen is gevallen en de hete, droge woestijnwind nog niet waait. Dan, tussen half augustus en eind september, kan de verdorde, schrale, stenige bodem over honderden kilometers veranderen in een welig, kleurrijk tapijt van bloemen. In deze bloemenpracht overheersen de Namaqua-Daisy's (Dimorphoteca sinuata), die tot de composieten behoren. Waar het mooiste bloeigebied is hangt af van de plaatselijke omstandigheden.