HOMEPAGE
 JOS / CLIM

Wie zijn we?  
Welke landen?

        ONZE
REISVERSLAGEN

NACHTELIJKE  WOESTIJNRIT

40. Nachtelijke rit door de Sonora-woestijn

0ver het landschap is weinig mede te delen: kale, dorre vlakten met hier en daar rotsmassieven. In wat grotere plaatsen zoals Hermosillo(500.000 inwoners, hoofdstad van de staat), de bad-, vissers- en havenplaats Guaymas (150.000 inwoners, grote olieraffinaderij) en Ciudad Obregón (thuisbasis van onze busmaatschappij) stoppen we iets langer. We zijn getuige van een grandioze en opvallend lang durende zonsondergang boven zee. Nadat het donker geworden is, proberen we te pitten. Als we weer eens ergens in de Sonora-woestijn stoppen, maakt een kettingroker aan de andere kant van het gangpad ons samenzweerderig wakker, terwijl hij veelbetekenend een sigaret omhoog houdt. Midden in de nacht worden we ruw gewekt; het is niet de kettingroker maar politiecontrole. Iedereen in de bus wordt met rust gelaten, alleen op ons hebben ze het gemunt. Een agent wil onze paspoorten zien en stelt allerlei onbenullige vragen: "Waar gaan jullie naar toe? Waarom zijn jullie zo ver van Mexico City? Hoe lang zijn jullie al in dit land?" Clim reageert ineens bijzonder geprikkeld en begint de agent uit te kafferen. Deze spreekt Engels en kan dus alles volgen wat Clim hem toewenst. Ik probeer de zaak te sussen door die overbodige vragen dan toch maar te beantwoorden. Ondertussen wordt er ook nog eens gesnuffeld in onze handbagage. Dat is overigens al twee keer eerder tijdens deze rit gebeurd, op een onvriendelijke en bruuske wijze. ... Beleefdheid komt niet in hun woordenboek voor. De bus wordt bij een road block zelfs een keer aangehouden om alleen op verboden planten, kruiden en fruit te worden onderzocht. Dat noemen ze een 'Alto total', in dit laatste geval wordt er "vegetal' aan toegevoegd. Waarschijnlijk worden die checks bij de staatsgrenzen uitgevoerd (Mexico heeft 31 verschillende staten met soms van elkaar afwijkende wetten), maar zeker weten doen we het niet. De grenzen zelf zijn er niet gemarkeerd en doorgaans zien we er geen douanekantoren of zo in de buurt. Het zijn niet alleen politieagenten en douaniers, maar soms ook militairen die de controles uitvoeren.

41. Het Tortilla Gordijn bij Tijuana

0m zeven uur komen we aan in Mexicali, een grote stad aan de grens met de Verenigde Staten. Dit is de zogenaamde Tortilla Curtain, een grens van 3.000 kilometer lang waar elke dag duizenden Mexicanen illegaal toegang tot het beloofde land de USA proberen te krijgen. Een uur lang rijden we parallel aan de grens. Het is een hardvochtig landschap hier, grillig gevormde rotsen zo ver het oog reikt en kurkdroog. Regelmatig vindt men de lijken van verdwaalde 'border crossers' die omgekomen zijn van de dorst. Op veel rotsblokken langs de weg staan Spaanse namen en graffiti gegraveerd of geschreven. In Tijuana, de zoveelste miljoenenstad die we aandoen, moeten we de bus uit. Op ons gemak drinken we koffie terwijl we onze verdere reisroute bespreken. De bekende Amerikaanse bus­ onderneming Greyhound heeft een kantoor in het busstation. Clim informeert naar de mogelijkheden en jawel hoor, we kunnen binnen een uur mee naar San Diego. We maken onze restanten aan pesos op, maar dat lukt niet zo goed, hier is alleen plastic rom­mel te koop. We zitten in een nieuwe tijd­zone, de klok moet een uur worden teruggezet. De bus komt te laat aan. De zwarte chauffeur is nors, maar ons behandelt hij vriendelijk en voorkomend. We zijn geen Mexen per slot van rekening….  In de binnenstad pikken we nog enkele mensen op, waarna we via allerlei moeilijk te doorgronden highways, op- en afritten en rotondes de grens met Californië in de Verenigde Staten bereiken.  

[ Heenreis ] [ Mexico City 1 ] [ Mexico City 2 ] [ Patzcuaro ] [ Morelia ] [ Guanojuato ] [ San Luis de Potosi ] [ Zacatecas ] [ Durango ] [ Chihuahua ] [ Copper Canyon ] [ Woestijnrit ]