HOMEPAGE
 JOS / CLIM

Wie zijn we?  
Welke landen?

        ONZE
REISVERSLAGEN

MORELIA

Over de Centrale Hoogvlakte

20. Rit de bergen uit

De hotelrekening betaal ik met mijn creditcard. Buiten moeten we even wachten om een voorbijrijdende taxi aan te kunnen houden. Het is zondagmorgen en dus niet zo druk. Maar we hebben geluk en vijf minuten later staan we al op het autobusstation. Weer vijf minuten later zijn we al in een eersteklas bus op weg naar Morelia. Dat loopt buiten verwachting soepel. De rit kost vijf gulden en duurt een uur. Bij aankomst reserveren we direct een plaats in de bus naar Guanajuato voor de volgende dag. We steken de straat over en lopen het goedkope Hotel del Matador binnen, waar we voor vijftien gulden per persoon een kleine kamer naast een luchtschacht kunnen betrekken. Het is een ietwat stoffig onderkomen, maar gelukkig werkt alles naar behoren. We treuzelen niet lang en gaan de binnenstad bekijken. Die ligt bij wijze van spreken om de hoek. Het is ondertussen zonnig weer geworden. We bezoeken de imposante kathedraal, het omringende plein met stalletje en parkjes en verschillende voormalige paleizen waar nu overheidsinstanties zijn gevestigd. Morelia is een door de Unesco beschermde stad; nieuwbouw moet aangepast zijn aan de oude bestaande architectuur die vooral gebruik heeft gemaakt van roze zandsteen. Dat geeft de stad een harmonisch karakter. In tegenstelling tot andere koloniale steden zijn de straten hier behoorlijk breed. Niet voor niets is Morelia lange tijd de culturele hoofdstad van Mexico geweest.  

We bezoeken een museum met artesania's (werkplaatsen van beeldende en toegepaste kunstenaars), kopen een bos kunstbloemen van zijde op de markt en eten torta's in een fast food restaurant dat in een onverwacht statig pand met klassieke zuilen en een koepel gevestigd is.  Weinig eetzaakjes in de wereld zullen op zo'n magistraal onderkomen kunnen bogen, dat is een ding dat zeker is. We lopen helemaal door tot aan het aquaduct uit de zeventiende eeuw. Daar staat ook het bekende fontein met de drie Tarascaanse vrouwen die, bovenlijf ontbloot, een schaal met vruchten omhooghouden. Via een andere route lopen we terug naar het centrum. Daar is weer een Indianendans aan de gang, vergelijkbaar met die op de Zocalo in Mexico-City. Schitterende verentooien hebben die lui. Gezeten op een bankje bekijken we de voorbijgangers. De sfeer is lui en gezapig, per slot van rekening is het zondagmiddag. Na de zoetwarenmarkt eten we eenvoudige kip in de straat van ons hotel. Ineens breekt er een geweldig noodweer los. Al gauw staan de straten blank. Zo gaat het de hele nacht onophoudelijk door. De volgende dag lees ik in de krant dat er in de buitenwijken overstromingen plaats hebben gevonden.  

[ Heenreis ] [ Mexico City 1 ] [ Mexico City 2 ] [ Patzcuaro ] [ Morelia ] [ Guanojuato ] [ San Luis de Potosi ] [ Zacatecas ] [ Durango ] [ Chihuahua ] [ Copper Canyon ] [ Woestijnrit ]