Paraan ng Pakikipagdebate

Ang pakikipagdebate ang isa sa naging paraan ni Eliseo Soriano upang maparami niya ang kanyang miembro. Marami kasi ang palahanga lamang ngunit tamad magsaliksik ng may kalaliman sa salita ng Diyos. Marami siyang nakumbinse ngunit hindi kumbertido kay Kristo. Bakit masasabing ganoon? Pansinin ninyo ang mga miembro ng taong ito lalo’t higit kung siya ay nakikipagdebate, makikita mo kung anong uri ng pag-uugali mayroon ang mga ito. Kadalasa’y minumura ang ka-debate ng kanilang idolo, sabay ang pangduduro, hiyawang mapanglait at pangga-gago. Nasaan si Kristo sa kanilang buhay? Hindi makakakitaan ng bunga ng pagiging isang tunay na Kristiyano. Ating isa-isahin ang mga ilang pararaan ng pakikipagdebate ng taong ito, si Eliseo Soriano:

1. Ang pakikipagdebate niya ay nagiging parang isang contest na lang sa telebisyon na kung saan ay nagiging pagalingan na lamang at hindi para maihayag ang katotohanan. Madalas mapapakinggan sa kanya ay "Kung mabasa ko, talo ka na?" kahit nakakailan pa lamang tayuan ang magkabilang panig, minsan naman ay "Talo ka na! Talo ka na!" at kadalasa'y may halo pang mura. Parang bata na nakikipaglaro at gustung-guto makamit ang pagkapanalo hanggang sa mauwi sa pakikipag-away. Hindi ba mas mahalaga na hayaang makapag-isip ang mga nakikinig kung ano ang totoo, at hindi kung sino ang panalo?

2. Sa kanilang lugar ginagawa ang debate at hindi sa isang patas na lugar.

3. Kadalasa'y panig sa kanya ang moderator.

4. Pinagsisikapang makahanap ng butas sa mga sinasalita ng katunggali, na laging ipinipilit na dapat may mabasa ka at hindi tinitingnan ang prinsipyo ng nakasaad sa Biblia. Hindi ba't wala naman tayong mababasa na ng si Kriso ay nabautismuhan siya ay nabasa? Subalit tiyakang masasabi natin na si Kristo ay talagang nabasa.

5. Palasigaw, palamura at mapanglait sa kanyang katunggali. Hindi ba nararapat na patunayan sa isang ka-debate ang mga punto na pinag-uusapan, at hindi para murahin kapag napipikon na? Ayon sa Santiago 1:26, "Kung ang sinuman sa inyo ay nag-iisip na siya'y relihiyoso samantalang hindi pinipigil ang kaniyang dila, kundi dinadaya ang kaniyang puso, ang relihiyon ng taong ito ay walang kabuluhan".

Kung pakasusuriin ng may pagtitiyaga, kapansin-pansin ang mga mapanglinlang na mga pananalita ng taong ito. At sa mga tamad o walang sikap sa pag-aaral ng Salita ng Dios, hindi malayong masila ang mga ito ng mga mapangdayang pananalita dahil sa paghanga.