Australië deel 3
31 maart de Nullabor
'T is een kleine 2000 km van Norseman naar Adelaide (plm Londen-Moskou) over
de Eyre Highway, deze is over de Nullabor plain heen gelegd (Latijn voor geen
bomen) vandaar dat het in de volksmond "de Nullabor " heet..
De weg ligt vlak langs de kustlijn van Zuid Australië en heeft daardoor
prachtige uitzichten op de kliffen.
De highlights op deze 2000 km zijn:
-!83 km langste en rechtste weg van Austraalië
-overstekende kangeroes, emu's, kamelen , wombats en dingo's
- in het seizoen walvissen van 18 meter laang en 80 ton aan gewicht
-nullabor plain 250.000 vierkante meter zoonder bomen
-Bunda kliffen hier is Australië van Antarrctica afgebroken te gelijk met Afrika en
India
-roadtrains
-verschrikkelijke kopwind
en de laatste 2 dagen hadden we kopwind!
Dat 
betekende dat de motoren niet
harder konden dan 80 km per uur en dat was echt topspeed!! We werden ingehaald
door roadtrains (max 54 meter lang in Nederland is max lengte 18 meter)
,levensgevaarlijk want de klap die je krijgt als ze voorbij zijn blazen je bijna
van de weg en dat samen met de kopwind was ongelooflijk hard werken.
We zijn bij Port Pirie gestopt voor een paar dagen omdat Jolanda haar linker
hand (van de gebroken pols) niet meer recht kon krijgen, deze bleef 3 dagen als
een klauwtje staan.
9 april kwamen we aan bij John, Ellen en de 2 zonen Steven en Matthew in
Morphett Vale onder
de rook van Adelaide . John is een neef van Jolanda en ze
vond het heel spannend om naar familie te gaan die je niet kent en niet weet wat
je kunt verwachten.
We stoppen voor een heel mooi huis met voortuin en er komt een lange blonde
vrouw de voordeur uit rennen en verwelkomt ons hart verwarmend.
Ellen en John spreken beiden Nederlands met een prachtig Engels accent en de
dames beginnen te kletsen alsof ze elkaar al jaren kennen.
Als John 'smiddags thuiskomt wordt het echt bal: praten praten en nog eens
praten :over holland, Nieuw Zeeland, Australië,herinneringen aan opa en oma,
onze reis.
We worden volledig opgenomen in hun gezin, Leon aan de pc gebruiken om z'n
nieuwe website te maken, we maken de luxe van een heuse spa mee en gaan samen
een dagje naar o.a Hahndorf toe. De naam zegt het al een heus Duits dorpje , Duitse
huizen maar ook een winkeltje met Nederlandse etenswaren waar we ons
broodje kroket kunnen eten.
17 april verlaten we de familie en gaan via Kapunda (met het mooiste museum
ooit gezien), Burra (kopermijnen), Peterborough (goudmijnen) en Ouroroo
(landbouw) naar Hawker in Flinders Range.
Flinders Range
Een prachtig stuk natuur met gorges, ongeasfalteerde wegen en paden, veel
wildlife, aboriginal rotstekeningen waar je schitterende lange en korte
wandelingen kunt maken.
Wij hebben hier onze eerste echte off-road ervaring opgedaan door de Moralana
route te rijden met een korte 4 wheel drive track en later via de Buyeroo gorge
door de Brachina gorge heen.
Dit was echt et gek, hoge bergkammen, los zand, keien en een aantal kilmeters
door een droge rivierbedding heen met dikke keien en rivierstroompjes; voor ons
spectaculair.
De fun was zo groot dat we besloten om meer van de out-back te willen zien en
hebben we de ongeasfalteerde weg genomen van Leighkreek,Williamscreek naar Coober
Pedy.
Geweldig, je komt 2 `a 3 auto's tegen op een dag, rijdt over rode zandwegen (die
je kent van brochures en nu ben je daar zelf op je eigen fietsje!!!) veel
wasbord (soms een paar meter soms 50 kilometer), keien, zandplaten ; je kunt
kilometers van je afzien zonder een huis o.i.d.te ontdekken ; gigantische
zoutmeren; slapen in "stadjes" van 1 steeg groot ;arenden die gewoon
op hun prooi blijven zitten als je voorbij rijdt; dit is zo geweldig niet met
woorden de beschrijven.
28 april Coober Pedy
Is de opaalmijnen stad van Australie, misschien wel van de wereld. De naam
betekent in het aboriginal "witte man's gat in de grond", dit
omschrijft de stad perfekt wnat de halve stad leeft in dugouts i.v.m het extreme
klimaat van zomers 50 C+ en winters kan het vriezen .
Vanwege het gebrek aan water en de 250.000 mijnschachten ziet de stad er
onvriendelijk en stoffig uit en door de waardevolle opalen wat allerlei sujetten
aantrekt heeft de stad een geweldadige reputatie. (o.a door het opblazen van het
politie bureau en het gerechtshof)
Dugouts zijn ondergrondse woningen gemaakt van "leeggehaalde"
mijnen, de muren en vloer worden met een soort lijm ingesmeerd zodat de
steenstof niet meer loslaat en er worden badkamers,keukens enz ingemaakt.Je zite
op de heuvels "schoorstenen" staan die hier de functie hebben om verse
lucht toe te voeren.
In de woning heerst zomer en winter hetzelfd klimaat van plm 23 graden zodat
kachels, fan's en airco's niet nodig zijn.
We zijn o.a in een ondergrondse woning, kerk, winkel, art gallerie, museum en
camping geweest.
Als we aankomen ontmoeten we Katerine en Frederik, 2 belgische motor rijders en hebben een gezellige avond met een wijntje en (sterke) verhalen.
We hebben nog niet genoeg van de out-back en besluiten de Oodnadatt track te
gaan rijden met
een D-tour door de painted dessert.
Een schitterende track en vooral de painted dessert verdient zijn naam, we
slapen in Oodnadatta bij het pink roadhouse waar echt alles maar dan ook alles
rose is geverfd dus ook de benzine pomp.
Maar als we bij Marla op de Stuart highway komen waarderen we het asfalt ook
weer, de Stuart highway is de enige geasfalteerde weg van Port ...........naar
Darwin en niet onprettig maar wel saai om te rijden.Anders dn bij
"ons" is er hier op de highway nauwelijks verkeer en van files hebben
ze nog nooit gehoord!
De pagina wordt te lang, komt o.a. door alle foto's dus zie het vervolg.
Dit
is Leon in de Flinders Range, we hebben net een riviertje door gereden.
 |
 |