
Australië deel 2
Zaterdag 2 febr staan we lekker vroeg op en Bert heeft voor ons een lekke
kopje thee gezet, de spullen opgeladen en wij vol goede moed op weg. We hebben
er zin in en ons helemaal gericht op het feit 2 a 3 dagen flink doorrijden naar
Perth.
na 20 km, we zitten nog in het park springt er een kangoeroe in het voorwiel
van Jolanda en ze crasht onmiddellijk.
Kangoeroes zijn gespierde en zware beesten en als ze in de fiets springen kun je
geen rem gebruiken maar ga onmiddellijk neer.
In een paar seconden is het gebeurt, Leon kan gelukkig op tijd stoppen en eerste
hulp verlenen.
Jolanda bloed uit verschillende gaten maar is nog goed bij om naast de fiets te
gaan zitten met een fles water en Leon rijdt terug naar Bert van Koppen met de
vraag of hij Jolanda naar het ziekenhuis in Exmouth (80 km verderop) wil
brengen.
Ondertussen rijdt er 2 keer een auto het ongeluk voorbij, een motor op z'n kant
en een bloedende vrouw ernaast, dit is voldoende voor een Australiër om door te
rijden. De derde auto stopt, dit is een Zwitser, en blijft bij Jolanda totdat
Bert en Leon zijn gearriveerd.
Jolanda wordt in de camper geladen en naar het hospitaal gebracht, Leon brengt
samen met de Zwitserse jongen de motoren naar het infocentrum. De motor van
Jolanda kan gelukkig nog rijden hoewel het voorwiel naar rechts trekt. Hij kan
dat gelukkig oplossen door de voorvork bouten los te draaien en voelt bij de
laatste bout dat de vork recht trekt. Terwijl Leon bijna klaar is om de motor
weer rijklaar te maken stopt er een Duits stel met een camper en de jongen kan
gelukkig motor rijden en helpen Leon om de motoren naar Exmouth naar de camping
te krijgen.
Bedankt Zwitser en Duitsers voor de hulp, we weten niet eens jullie namen!
Leon naar het ziekenhuis en het eerste wat Jolanda vraagt is: hoe is het met de
fiets?!
Het uiteindelijke resultaat is: De fiets een afgebroken re spiegel, re
knipperlicht spatbord en handvatbeschermer zwaar beschadigt en de koffer uit z'n
fatsoen. Voor Jolanda: een gat in de knie en elleboog (beiden gehecht), linker
pols gebroken en de rechter arm gekneusd.
Kleding jas, helm, broek en handschoenen volledig naar de filistijnen.
Kangoeroe helaas ter plaatste overleden.
Leon heeft samen met Bert alles weer kunnen repareren samen met de hulp van
onze engelbewaarder Bert die veel gereedschap en kennis ter beschikking
stelde.
Bert dank je voor alles!!!
De eerste 2 weken waren we een lokale beroemdheid: bij de kapper: oh you're
from the motorbike/roo accident??? of jongens van plm 16 die naar de vrouw van
het bikeaccident kwamen kijken!!
Leon werd een normaal gezicht in de damestoiletten! nee niet om te gluren maar
om Jolanda te helpen die nog geen broek aan of uit kon doen laat staan zich
wassen o.i.d.
Exmouth is prachtig als je in of op het water kunt, maar als je met 3 van je ledematen stijf en strak op de bank ligt, 43 C onder de fan is de lol er snel vanaf. Tevens moest alles aan onderdelen uit Perth komen en dus opgestuurd worden, ook nieuwe kleding e.d zijn niet in Exmouth te koop.
De motoren op een truck geladen en wij naar Fremantle (Freo)onder de rook van
Perth. Daar zijn we 18 febr aangekomen en hebben ons genesteld in Woodman
caravanpark.
19 eerst naar het ziekenhuis in Freo, het gips wordt eraf gezaagd en opnieuw
foto's gemaakt, de hand is nog steeds zo dik dat de breuk niet te vinden is.
2 dagen in een mitella en dan kan de orthopeed de breuk eindelijk
vinden en hij wil weer gipsen voor de volgende 4 weken Jolanda begint vol vuur
een pleidooi dat een braise beter is en de arts gaat overstag!
Over 3 weken controle en dan mag ze gaan oefenen.......
Ondertussen staan de motoren nog in het warehouse en komt Ineke Kosse de camping oprijden. Ineke heeft hier een Yamaha 600xt gekocht en heeft 3 maanden de tijd om door Australië te crossen. Ineke gaat samen met Leon de volgende dag de motoren halen. Bedankt!
De 3 weken vliegen voorbij; winkels af om nieuwe motorkleding te kopen, motoronderdelen te kopen, elastiek om een nieuw net te knopen enz enz. De dagelijkse oefenigen werpen vruchten af en na 2 weken probeert Jolanda alweer te rijden, helaas gaat dit niet zo goed, een dikke zeer pijnlijke hand is het resultaat. Maar je kent het eigenwijze mensje; 2 dagen later opnieuw met de motor naar de bieb in Cockburry (8km) en dit keer gaat het goed. Dagelijks een ritje, steeds iets verder, 14 maart opnieuw voor controle, ze mag rustig aan gaan oefenen. De schijtert verteld de arts niet dat ze alweer motor rijdt!!
20 maart gaan we eindelijk weer op weg, we gaan naar Bunburry waar we
afgesproken hebben
met Katja en Jan. Katja is jarig in den vreemde en dan is het altijd leuk om het
alternatief te vieren.
24 maart gaan we via Ballingup, Nannup, Pemberton, Northcliff naar Walpole.
Hier maken we de volgende dag de beroemde tree top walk, een wandeling door de
kruinen van 60 meter hoge eucalyptus bomen. Helemaal te gek, daarna the ancient
walk, deze wandeling gaat over begane grond. Op de terugweg gaan we nog naar de
single giant tree, deze boom is zo groot en uitgehold dat er makkelijk een auto
in kan staan.
We genieten eindelijk in Australië!!
De camping is erg leuk en rustig, de Kookaburra's zijn vreselijk nieuwsgierig en blijven rustig in de boom zitten terwijl wij aan het inpakken zijn.
26 maart zijn we via Denmark naar Albany gegaan, ook daar een extra nachtje
om de blowholes, het whalemuseum, the gap en de natural bridge te zien. Het
walvismuseum is de moeite waard er ligt nog een oude walvisvaarder op het strand
die van binnen en van buiten te bezichtigen is. De laatste dagen zijn we echt
bezig om dingen te bekijken en het wordt steeds leuker hier.
Het wordt echt herfst, er zijn zelfs bomen waar de blaadjes van verkleuren
en 'savonds is het bitter koud, dit komt m.n door de wind.
28
maart via de stirling range (een groot natuurpark) naar Ravensthorp, in het
midden van de stirlingrange staat de Lilly, een Hollandse molen, nagebouwd door
een Hollander die er een koffiehuis heeft en eigen gebrouwen wijn en port
verkoopt.
29 maart via Esperance naar Norseman waar we een extra dagje blijven om te wassen en om inkopen te doen. Wat we niet weten is dat op goede vrijdag alle winkels e.d. gesloten zijn in Australië, op zondagen en met de Pasen is alles gewoon open maar goede vrijdag is alles dicht.
31 maart eerste paasdag gaan we starten met de beroemde Nullabor, (betekent letterlijk geen bomen) 2000 km outback met zo nu en dan een roadhouse, de langste rechte weg van Australië, veel wildlife zoals kangoeroes, Emu's, kamelen en Wombat's de levensgevaarlijke roadtrains en natuurlijk de gewone dingen zoals felle zon, regen en niet te vergeten de keiharde zijWIND.
Dit en meer in de volgende nieuwsbrief hou het in de gaten sign ook het gastenboek zodat we een berichtje kunnen sturen als er weer wat te melden valt. groeten.