De slag om Malta
Inleiding
De Blitz begint
De tweede t.e.m de laatste Blitz

Inleiding
Malta, een klein eilandje tussen Libië en Sicilië was tijdens de Tweede wereldoorlog de bakermat van de Britse verdediging in de Middelandse zee. Het bevatte vliegvelden(zoals Takali en Luqa) en een paar marinebases(zoals Grand Harbour).

Mussolini die koloniale troepen had in Tunisië aasde al lang op Brits Libië. Het enige probleem was dat de bevoorradingsroute langs een Brits bastion(Malta) moest geschieden. De Duce wilde daarom eerst de Britten van het eiland verjagen.

De eerste luchtaanval vond plaats op 11 juli 1940. De Italianen hadden gehoopt om het handjevol ouderwetse Gloster Gladiator(tweedekkers) gemakkelijk te kunnen elimineren maar hun aanvallen waren zo zwak en zo inefficiënt dat de RAF met haar tweedekkers gemakkelijk de aanvallen van de Regia Aeuronautica kon afslaan. Ze kreeg zelfs de tijd om de Gloster's te vervangen door Hurricanes.

De Italianen brachten er echt niets van terecht, tijdens de luchtgevechten schoten de Italianen meer in de lucht dan op de tegenstanders. Ze wilden hiermee de Britten zogezegd overbluffen!

Op 13 september 1940 lanceerden de Italianen hun veldtocht in Libië. Malta bleef een doorn in het oog maar de Duce verklaarde dat de rol van Malta als uitvalsbasis overroepen was. Maar het tegendeel werd snel bewezen toen de Britse marine onder admiraal Cunningham in november de Italiaanse bevoorrading op de proef stelde. Ondertussen verjaagden de Britten de Italianen uit Libië, Mussolini wou Churchill zelf onder druk zetten door Griekenland binnen te vallen. Hij slaagde hier niet in, de hele operatie werd bijna een catastrofe zonder de hulp van Hitler. Deze herstelde het overwicht in het Middelandse zeegebied: Griekenland en Libië werden veroverd. Maar Malta bleef onaangeroerd, de Führer beseft het belang van het eiland en liet op 4 december 1940 Fliegerkorps X stationneren bij Sicilië.

De Blitz begint
Op 16 januari 1941 lanceerden de Duitsers haar eerste zware bombardement op het kleine eilandje. De pas gestationneerde Hurricanes werden op de grond en in de lucht gemakkelijk vernietigd door de superieure Me109's. Maar op 12 februari werden ze naar N-Afrika verhuisd om Rommel te helpen tijdens zijn woestijnavontuur. De gevolgen van het around the clock bombing in de maand januari waren nefast. Er waren nog maar 28 Hurricanes van de 340 aangevoerde op het eiland aanwezig.
Het Fliegerkorps X werd één maand later vervangen door het Jagdgeschwader 26 van Adolf Galland. Deze eenheid bestond vooral uit veteranen die juist de slag om Engeland hadden gestreden. Gelukkig voor de geallieerden dat deze in juni naar het Oostfront moesten vertrekken want ze had met haar stuka's(Ju-87's) nog veel meer schade kunnen aanrichtten.

Dus vanaf juni tot november was er geen enkele grote As-eenheid die zich bezighield met de Britse bevoorrading naar Malta te stoppen. Een cruciale fout want nadat Malta van haar eerste Blitz was hersteld begon de RAF zelf de Duitse bevoorrading aan te vallen. Ze deed dit zodanig efficiënt dat maar 35% van de As-bevoorradingsschepen N-Afrika bereikten. Rommel werd meerdere keren door het tekort aan brandstof gehinderd om een snedige aanval te plaatsen.

De tweede t.e.m de laatste Blitz
De situatie keerde snel toen de Kriegsmarine een deel van haar U-boten in de Middelandse zee inzette. De Britse marine leed zware verliezen en moest alles doen om zich overeind te houden.
Hitler beweegt zich na lange redevoeringen van zijn generals om plannen te maken voor operatie Herculus, de invasie van Malta. Deze luchtlandingsoperatie zou worden geleid door Kurt Student maar werd zodanig veel keer uitgesteld dat ze nooit zou komen.
Vanaf december 1941 werder er nieuwe Luftwaffe eenheden op Sicilië geïnstalleerd. Deze begonnen één maand later met Malta intensief te bombarderen. Op April 1942 helpt Fliegerkorps II ook mee met de luchtaanvallen. In die maand worden zo'n 6728 ton bommen gedropt, dat is 4 keer meer dan wat er in Dresden gedropt is gedurende de hele oorlog.

Er komt bijna geen enkel konvooi meer aan in Malta, alleen met zware verliezen. Tegen mei 1942 is het eiland omgetoverd in een ruïne. Kesselring, bevelhebber van het Middelandse zeegebied verklaarde dat Malta geen ernstige bedreiging vormde om eventueel de bevoorrading te storen. Dus de vliegeenheden werden terug naar Rusland gestuurd.

Maar ondertussen versterken de Britten het eiland met de nieuwe Spit's Mk V en de komst van Keith Park, één van de winnaars van de slag om Groot-Brittanië. Tijdens de storingsaanvallen op 10 mei werden er zo'n 65 Duitse vliegtuigen neergehaald(van alle soorten). De Britten hadden nu het luchtoverwicht op een korte tijd verkregen en waren van plan om dit niet meer af te geven. De Duitsers probeerden daarna snel nog twee Blitzen te lanceren. Vanaf 11 juni tot 14 juni werd de derde gestart en de laatste werd op 10 oktober gelanceerd, ze hielden het maar 10 dagen uit. De Britten zaten zodanig goed in hun zadel dat de Duitsers voorgoed de controle waren verloren in de lucht. Al spoedig zouden zelfs de meesterlijke zetten van Rommel geen effect meer hebben op het verlies van het Middelandse zeegebied.

In april 1942 gaf de Britse koning George II het hele eiland het Georgekruis, de hoogste burgerlijke onderscheiding voor moed. Ten gevolge van de Russische vorderingen aan het Oostfront verminderen de luchtbombardementen zodat de Britse koopvaardij het eiland weer kon aanvoeren.

Gemaakt door Laurens Snauwaert

Met dank aan:

de slag in de woestijn, auteur onbekend
http://www.merlinsovermalta.com/m_o_m_time_line.html
http://www.worldwar2database.com/html/mediterranean.htm
http://www.butler98.freeserve.co.uk/schlageter.htm