Latijntekstweduwevanefese

De weduwe van Ephese

Een toonbeeld van trouw:
Een zekere vrouw die in Ephese woonde was zeer bekend wegens haar kuisheid en ze werd geprezen niet alleen door alle vrouwen van de stad, maar ook van de naburige stammen.
Dus zij werd getroffen door een zeer groot verdriet toen haar man gestorven was. In haar hoogste punt van wanhoop klaagde ze dat zij zonder hem niet meer kon leven. Ze was niet meer tevreden met loshangende haren de lijkstoet te volgen of op de borst te slaan zoals de gewoonte was. Daarom volgde ze haar echtgenoot in het graf, waar ze het lichaam begon te bewaken en de hele dag en nacht te huilen. Ze had immers besloten ook uit het leven te gaan en door het vasten te sterven.
Haar ouders en verwanten vroegen waarom zij dit deed, maar zij weigerde haar echtgenoot achter te lagen; zelfs de magistraten gingen afgewezen weg. Alleen de trouwste slavin bleef bij haar, die als enige met de vrouw rouwde en ze vernieuwde het licht geplaatst in het grafmonument.
De echtgenote leefde al 5 dagen zonder voedsel. Alle burgers beklaagden haar en verwonderden zich of ze wel echt van plan was te sterven. Dus er was maar 1 verhaal in de hele stad; mensen van elke stand bekenden dat ze een uitzonderlijk voorbeeld liet zien van liefde en kuisheid.

De wil is sterk...:
Intussen beval de gouverneur 3 bandieten aan het kruis te slaan dichtbij het graf, waarin de dame het �pasgestorven� lijk beweende. De volgende nacht bemerkte de soldaat, die de kruisen bewaakte een nogal helder licht tussen de monumenten schitteren en hoorde het gerucht van de huilende dame.
Door de ondeugd van de menselijke soort verlangde de soldaat sterk te weten wie daar aanwezig was of wat hij deed.
Dus daalde hij af in het graf en eerst stopte hij toen hij de zeer mooie vrouw zag en werd door als het ware een wonder in verwarring gebracht. Vervolgens begreep hij toen hij het dode lichaam en de tranen zag dat de vrouw het verlangen naar haar man niet verdroeg. Dus begon hij de rouwende aan te sporen niet in lege pijn te volharden. Maar de dame begon nog heviger op de borst te slaan en legde haar uitgetrokken haar over haar dode man.
Toch ging de soldaat niet weg. Hij bracht in het graf voedsel en wijn. Eindelijk strekte de slavin de armen uit, aangelokt door de geur van de wijn en begon dadelijk de koppigheid van de meesteres aan te vallen. Ze zei: �Wat zal het je nuttig zijn als je sterft door de honger, als je levend jezelf zal begraven? Je wilt toch zeker wel leven en genieten van de leuke dingen des levens? Het lichaam van je echtgenoot moet je zelf aansporen te leven.

Maar het vlees is te zwak:
Toch duldde de echtgenote, die gedurende veel dagen voedsel van zich afgehouden heeft, door honger overwonnen dat haar hardnekkigheid werd gebroken en niet minder begerig dan de slavin die het voedsel at. De soldaat die al eerder had gemerkt dat de dame zeer mooi was, treuzelde in het graf vele uren en met dezelfde vleiende woorden waarmee hij had verkregen dat de dame wou leven, viel hij nu haar kuisheid aan. De jongeman leek niet lelijk aan de kuise vrouw. Tenslotte overtuigde de soldaat haar zijn liefde niet af te wijzen. Zij lagen dus samen niet alleen die nacht, waar ze het huwelijk maakte, maar ook de tweede en derde dag, nadat de deuren van het graf gesloten waren.

Een toonbeeld van medelijden:
Toen de ouders van 1 gekruisigde zagen dat de kruisen zonder bewaker waren, namen ze in het midden van de nacht heimelijk hun zoon af en begroeven hem. De volgende dag toen de soldaat uit het graf kwam zag hij een kruis zonder lijk. Hij was bang dat hij vreselijk gestraft zou worden en legde uit aan zijn vrouw wat er gebeurt was: hij bevestigde dat hij niet zou afwachten op het oordeel van de rechter maar dat hij zijn nalatigheid zou straffen met het zwaard. De vrouw zei met evenveel medelijden als kuisheid: �Als de goden het maar niet toelaten dat ik 2 lijkstoeten zie van 2 aan mij zeer dierbare mensen op hetzelfde moment. Ik wil liever een dode ophangen dan een levende doden�. Na deze woorden gaf ze hem de opdracht dat hij het lijk van haar man uit de kist moest halen en dat het lichaam aan het kruis dat leeg was moest vasthangen. Dus gebruikte de soldaat het karakter van de vrouw die vooruitziend was, en de volgende dag was het volk verwondert hoe een dode aan het kruis kon hangen.