 |
| hgj |
|
| Diogenes van Sinope Volstrekte armoede: De filosoof Diogenes is geboren in de stad Sinope en leefde gedurende veel jaren in Athene. Vele vermeldenswaardige daden en woorden zijn van hem overgeleverd.Hij verachte rijkdom en wilde niets bezitten. Hij was gewoon te zeggen: �Wie veel dingen wilt, zal altijd ongelukkig zijn. Gelukkiger zijn zij die geen behoeftes hebben.� Hij was dus tevreden met de allergrootste armoede. Hij was van mening dat alleen een vest om zijn lichaam te bedekken, een bord om te eten en een beker om te drinken nodig was. Nadat hij een jongen voedsel met zijn handen had zien vasthouden en water uit zijn handen had zien drinken gooide hij zelfs zijn bord en beker weg. Hij had zelfs geen huis, maar woonde de ganse zomer en winter in een vat. Een geachte zonderling: Toch beschouwden de Atheners Diogenes als een wijze man; dus waren ze gewoon hem over vele vragen te constateren. Eens werd hem gevraagd: �Wat is armoede nuttig voor jou?� Toen zei hij: �De armoede bevrijdt me van zorgen en beschermt me; ik word niet gekweld door achterdochtig te zijn of te vrezen, want ik ben bereid om alle hinderlagen van het lot te ondergaan. Domme die alles vrezen, en alles wantrouwen leven in vrees.� Diogenes antwoordde aan een vriend die vroeg: �Wanneer moet een wijs man eten?� �Als hij rijk is dan eet hij wanneer hij het verlangt; als hij arm is eet hij wanneer hij kan.� Ook zie men dat hij wandelde over de straat terwijl hij een lamp vasthield in zijn hand en terwijl de zon brandde. Hij zei aan de burgers die vroegen wat hij deed: �Ik zoek een mens, maar ik vind er geen.� De Atheners kenden hem toch een grote eer toe. Nadat een jongen zijn ton had gebroken gaven ze een nieuwe ton aan de filosoof. Ontmoeting met Alexander: Op een dag verlangde Alexander, koning van de Macedoni�rs, die met veel reisgezellen in de stad was gekomen, de vooraanstaande filosoof te zien. Hij zei: �Ik ben Alexander, de grote koning.� �Ik ben Diogenes, de hond� antwoordde Diogenes. �Waarom noem je jezelf een hond� vroeg de Macedoni�r. �Omdat ik kwispel voor ieder die iets rijkelijks schenkt aan mij, ik blaf naar hen die mij echter negeren en ik bijt hen als misdadigers.� De koning die zijn vrijgevigheid wou tonen, zei tegen de filosoof: �Wens, O Diogenes, een geschenk! En dat wat je wenst zal de koning van de Macedoni�rs je geven.� Toen genoot de filosoof die voor zijn ton zat van de zon: �Ik wens, koning, dat je een beetje van de zon weggaat.� Toen loofde Alexander de wijsheid van de standvastige man. Er werd verteld dat Diogenes zijn leven had be�indigd 90 jaar oud door zijn adem in te houden. |