Latijntekstcoriolanus

Coriolanus
De vrouwen in het offensief:
Toen kwamen de getrouwde vrouwen vaak samen bij Veturia, de moeder van Coriolanus en bij Volumia, zijn vrouw. Ik vind onvoldoende of dit een offici�el plan of de angst voor de vrouwen is geweest: zij hebben zeker gedaan dat en Veturia, een hoogbejaarde vrouw en Volumia terwijl zij de 2 kleine zonen van Marcius droeg, met hen naar het kamp van de vijanden gingen: �Aangezien de mannen met wapens de stad niet kunnen verdedigen zullen wij, de vrouwen de stad verdedigen met smeekbeden en met tranen�. Toen men was gekomen bij het kamp en er gemeld was aan Coriolanus dat een grote groep vrouwen aanwezig was, was deze die vroeger al noch door legaten noch de priesters be�nvloed was, eerst veel koppiger tegenover de tranen van de vrouwen. Vervolgens iemand van de familieleden die Veturia opvallend door droefheid had herkend tussen de overigen, die stond tussen schoondochter en kleinzoon: �Indien mijn ogen me niet bedriegen zijn moeder, vrouw en kinderen aanwezig voor jou.�
Het pleidooi van de moeder:
Toen Coriolanus zijn moeder wou omarmen, als het ware opgeschrikt vanuit zijn zetel, de vrouw, die van smeekbede tot woede was overgegaan zei: �Ik zou willen weten of ik ben gekomen naar een vijand of naar een zoon voordat ik de omhelzing aanneem of ik in jouw kap een gevangene of een moeder ben. Heeft een lang leven en een ongelukkige ouderdom mij tot op dit punt getrokken zodat ik jou zag als banneling en vervolgens als vijand? Kan je deze grond verwoesten die je heeft voortgebracht en gevoed? De woede is toch zeker van je weggevallen toen je het grondgebied binnenkwam, alhoewel je aangekomen was met een vijandig en dreigend gemoed? Het is toch zeker bij jou opgekomen wanneer Rome in je zicht was: �Tussen die muren is mijn huis, de huisgoden, moeder, echtgenoot en kinderen?� Dus, indien ik je niet had voortgebracht, dan werd Rome niet aangevallen, indien ik geen zoon had dan was ik vrij gestorven in een vrij vaderland!� Maar ik zal niet lang ongelukkig zijn zoals ik nu ben: zorg voor hen, voor wie indien je verdergaat ofwel een vroegtijdige dood of een lang slavenleven blijft.�
Eind goed, al goed?
Daarna braken de echtgenote en de kinderen, die hun vader hadden omhelsd en het geween, dat uit gans de massa vrouwen ontstaan was, de man. Vervolgens nadat hij zijn familie had omhelsd stuurde hij de zijnen weg; hij plaatse zelf het kamp achteruit weg van de stad. Nadat de legioenen vervolgens uit het Romeinse grondgebied weggeleid waren, vertelt men dat hij stierf, vermoord uit onrede over de affaire.
De Romeinse mannen benijdden de vrouwen niet om hun lovenswaardige eer � zozeer werd er geleefd zonder afgunst op de eer van een ander � en er werd een tempel voor Fortuna Mulieber gebouwd en toegewijd aan haar.