Vakantie Chersonisos

VERSLAG
Hier dan eindelijk het langverwachte verslag van de Stoffelvakantie.

01-08-03, Dag 1: De wereldreis

Goede nacht allemaal, hier is ie weer de razende reporter. Deze vlucht zal u naar het mooie eiland Kreta brengen waar u zich de rest van de week helemaal lam kunt zuipen of neuken, maar net wat je het liefste doet. Ik werd om 2.00 uur opgehaald door Johan Cornelissen, Ben en Koenta. We zijn toen naar Schiphol gereden waar we om 4.30 uur het vliegtuig in mochten. Hé, hé eindelijk zitten we in het vliegtuig. Het vluchtnummer is HV4381. Het is nu 5.00 uur en de vliegtuigmeisjes zijn verschrikkelijk lekker. Ja thuisblijvers jullie missen echt iets. Het is nu 5.35 uur en we mochten onze stroptouwen (gordels) uitdoen. Ze draaien van alles op video. We begonnen met Ushi en van Dijk, vervolgens de Pink Panter en toen Two weeks Notice, maar dat was nog niet alles. Nu krijgen we Tom en Jerry te zien. We vliegen nu tussen Griekenland en Kreta denk ik. 8.00 uur eenmaal op klein Schiphollos zijn we op onze bagage gaan wachtos wat ongeveer een drie kwartieros duurde. Toen we eenmaal onze bagage hadden zijn we naar buien gelopos waar we werden opgevangen door ons hostos Lotte. Daar zijn we mee naar de bussos gelopen, waar we toen ook nog eens half uuros hebben staan wachten op twee snollos voordat we eindelijk vertrokken. Toen we eindelijk waren vertrokken hebben we eerst tagenefeftig hotels gehad hadden voor we bij ons hotel aankwamen. Daar aangekomen (het was ongeveer een uur of tig) was het eigenlijk gelijk goed, want we konden gelijk in onze kamers, met airco, telefoon en één of andere kaart anders hadden we geen stroom. We hebben daar maar heel even gezeten voor we naar de Baja Beach Club gingen voor een hele interessante bijeenkomst. Hierin werden alle rare dingos van dit rare eiland verteld. Toen dat afgelopen was zijn we bij de Baja naar binnos gegaan om daar lekker aan de Amstel te gaan. Dieje vent helemaal blij, want er zaten eindelijk 5 van die sukkels binnen die het er naar hun zin hadden. Dat kon je ok wel merken aan dieje vent, want die bleef géfe muziek draaien tot we echt weg gingen om lekker aan het zwembad te gaan liggos met een halve liter Amstel in de haand. De reporter hé daar eerst een heel end leggen ouwehoeren mee een of aander vrouwke we daar topless (Ja mee dur blote uiers) lag te zonnen, alvorens hij ook in het water dook. We hebben daar 4 van die ligstoelen (wij is Dun Nigger Joep en de reporter)in het geflikkerd en achter elkaar gezet, zodat we er overheen konden lopen. Dit vond onze papaa en dun militair niet goed, dus die hebben we er toen ook maar weer uitgehaald. Daarna ben ik in slapos gevallos en toen ik wakker wier waar iedereen naar bedtos gegaan. We werden ok weer wakker en kwamen er achter dat we onze tickets kwijt waren. Nog geen vijf uur op Kreta en nu al kwijt, bravo!!. Balletje, die de verantwoording erover had was ze natuurlijk weer kwijtgeraakt. Hij moet ook altijd zuipen, en het kan maar niet snel genoeg gaan. We zijn toen rond een uur of 19.00 uur maar naar de Baja gelopen, waar we rond 19.30 uur vertrokken om te gaan eten. Terwijl ik dit aan het schrijven ben had ik tegen onze homo (zie vorige vakantie) gezegd dat ik regelmatig met ‘os’ zou eindigen. Aangezien ik moe, zat en lam ben heb ik daar nu geen zin an. Sorry homo. Na het eten zijn we weer terug naar de Baja gelopen waar we weer flink aan het bier gegaan zijn. Op een gegeven moment moesten we mee, want we gingen een kroegentocht doen. We begonnen bij de Japapaah, daarna weer terug naar de Baja. Toen een of andere R en B tent en toen was ik het beu. Japapaah Rules. Ik heb één van die mannen een T-shirt van de WC gegeven en krijg morgen als we terugkomen een T-shirt van de Japapaah.
Omdat de Boeman, alias de razende reporter, nu na het eten van twee lekkere hollandse frikandellen zijn kopke te ruste he gelegd pak ik de draad maar wir op. Nee die R en B tent was niet veul. Aangezien de muziek daar ons niet echt in beweging kon zetten, begon onze militair maar een praatje met een vrouwke, Laura genaamd. Het moet gezegd worden dit was zeker niet de lelijkste die er daar rondliep. Natuurlijk was deze Laura veel meer geinteresseerd in onze nigger. Gelukkig had Laura ook een vriendinneke die onze militair toen maar een beetje aan de praat hield. Ik weet niet waar ze het over gehad hebben, maar volgens mij het tie meer op haar staan geilen dan na haar geluisterd, want na een half uur lullen wist hij nog steeds haar naam niet. Gelukkig verlieten toen deze R en B tent en gingen we naar de buren, de Status genaamd. Dit was wel een mooie tent met best goeie muziek. We nestelden ons onder de wenteltrap vanwaar we van tijd tot tijd een mooi uitzicht omhoog hadden. Vooral als er weer eens zo’n mooie blonde bella donna, beetje italiaans mag wel, met haar mooie lange benen, gekleed in een kort rokje, de wenteltrap besteeg. Op een gegeven moment vonden wij, balletje en de nigger het daar wel welletjes vonden, en gingen we naar het Hof van Holland. Ze hadden ons namelijk verteld, dat daar veel mooie vrouwen achter de bar stonden. En ze hadden echt niet te veel gezegd. Daarna moest de nigger nog even naar z’n stamkroeg, De Japapaah. Ik trok het echter niet meer en ging op zoek naar mijn kamer. De Boeman had echter de airco zo ingesteld dat ik meer in een vrieskist terrecht kwam. Terwijl de nigger naar eigen zeggen de nodige vrouwkes geschept had bij de Japapaah, kroop ik onder een lekkere schapenwollen deken. Hoezo zijn de griekse nachten warm. Dat was dan pas dag 1 en dit verslag begint al aardig vorm te krijgen. Het is nu al het einde van dag 2 dat ik dit schrijf, maar de avonturen van de Stoffels op de tweede dag kan ik nu niet vertellen haangezien we bier moeten gaan drinken bij de Baja en dan de boot op. En de bojem gaat er onderuit zegt de Boeman. Tot dusver.


02-08-03, Dag 2: Fijn een stukje varen.

Het is nu de derde dag en ik ga maar even wat meer proberen te vertellen over de dag voor vandaag. Dat valt niet mee, want de helft vergeet ik altijd door het veelvuldig verbruik van de pinten en de andere helft zal ik proberen te verwoorden. We zijn gisterenmorgen wakker geworden (ja duh, wie nie) en zijn toen naar het zwembad in de toin gegaan, daar hebben we een heel eind gezeten. Toen we honger kregen is balletje met koenta wat eten gaan halen. Ze hadden van alles bij: brood, kaas, donuts, danoontje power enz. Eenmaal alles opgevreten te hebben zijn we weer gaan zwemmen. Wanneer we dit beu waren zijn we ons om gaan kleden en naar de baja gegaan. Op dit moment ben ik zo lam dat ik eigenlijk niet eens kan schrijven, maar ik was over gisteren bezig. Van de Baja zijn we dus naar die boot gegaan en hebben daar flink gezopen. Dat was best gezellig. Toen we daarvan terug waren hebben we ons omgekleed en zijn we heel even naar de Baja gegaan, om daarna door te gaan naar de Japapaah. Vanaf daar ben ik hele stukken kwijt. Dat was dus gisteren en vandaag tja, ik weet niet wat er gaat gebeuren dus ik stop maar met schrijven.
Ik vond da stuk over gisteren toch wel een bietje kort. Volgens mij is er toch wel wat meer gebeurd. Na het opstaan gingen we dus zwemmen.Onze militair had 2 opblaasbare banden gekocht. Maar als je met 5 man bent, en er zijn maar twee banden, dan moet er gevochten worden. En dat werd er dan ook hevig gedaan. De waren in ieder geval niet de winnaar, want na een klein uurke was band 1 al naar de haaien. Het gewicht van onze homo kon die band echt niet aan. Even later gaf ook band 2 er de brui aan. Toch een uurke leuk gespeeld. Dit is trouwens niet het eerste wat kapot gegaan is hoor. Van huis uit zijn wij echt niet van die sloopers, maar er gaat wel eens wat kapot ja. Zo had onze militair waarschijnlijk een wilde nacht gehad, want ’s morgens zakte hij finaal door zijn ijzeren bedje (!!). Het zou natuurlijk kunnen dat het bed dat extra gewicht van dat blikje cola, dat hij in zijn slaap over het bed en zichzelf gegoten had, niet aankon, maar daar heb ik toch sterk mijn twijfels over voor zover ik nu helder kan denken. Verder met de sloopverhalen van dag 2. ’s Middags kregen Joep, de militair en d’n Boeman het dak er weer af bij de Baja Beach Club. Heel veel vrouwen kregen ze helaas niet naar binnen met hun charmantische bewegingen. Een klein onderzoekje bij de vrouwen leverden het volgende op. Onze militair had last van extreme vochtophopingen onder zijn oksels, wat de vrouwkes niet echt konden waarderen. Over die malloot met die twee gekleurde boskes touw achter zijn oren hoeven we verder niks te zeggen. Alleen onze Joep lag bij de ondervraagde vrouwen wel redelijk. Maar weer verder met de sloopverhalen. We hadden al voorspeld dat de bojem onder de boot uit zou gaan. Helaas bleek deze toch behoorlijk degelijk te zijn. Maar of we het nu wilden of niet er moest toch iets kapot gaan. Toen we de boot weer verlieten hadden we natuurlijk al de nodige pintenmannen op. Het gewicht van de ze extra jongens kon de loopplank blijkbaar niet aan, want toen we er met zijn allen opstonden zakte dat ding finaal door midden. Gelukkig konden we ons nog aan verschillende touwen op de kant trekken. De overige mensen die nog op de boot zaten lieten we hulpeloos achter. Misschien zitten ze nu ook nog wel op die boot. Op de boten kwamen er trouwens ook nog achter dat onze homo aan Kitesurfen !?!? (mee een klein plankse door een grote vlieger vooruit getrokken worden) deed, ja je moet het tenslotte ergens mee een vrouwke over hebben. Het verslag van dag 2 begint nu wel omvang te krijgen. Anders denken ze straks nog dat er niks gebeurt. Over het stappen zal ik maar wat korter zijn, het ken onderhand wel. Het was zeer gezellig in de verschillende kroegen. ’s Avonds kwamen we de andere mannen uit Mulleschot (en omstreken) ook nog tegen. Zij wisten natuurlijk waar alle mooie vrouwen zaten. En echt waar, in die skandinavische tent waren inderdaad zeer veel vrouwen. Uiteindelijk konden we onze ogen maar amper meer open houden en zochten we ons bed op. Thuis gekomen was iedereen thuis behalve de homo. Ik zal eens effe gaan kijken of tie nu al thuis is en waar hij dan uitgehangen heeft. Gewoon effe tjekken.


03-08-03, Dag 3: Pikante ontmoeting met een stel zeekoeien.

Nou goed hij was er en lag flink te ruften, zoals we van hem gewend zijn. We zijn toen ons bed uitgekomen en zijn gaan zwemmen terwijl balletje eten ging halen. Deze keer hadden we in het zwembad niet veel gesloopt, maar dat hebben we later nog wel gedaan. Voordat we naar Star Beach gingen hebben we de buurvrouwen (wel soort van zeekoeien, maar nog niet DE zeekoeien) nog even een paar natte voeten bezorgd door de het koelwater van de airco over hun balkon uit te smeren. Dit konden ze niet echt waarderen, maar ja in Griekenland kennen ze nu eenmaal zeer plaatselijke buien, ja ja. Rond 15.30 uur zijn we richting Star Beach gelopen waar we naar een kwartiertje even op een terrasje stopten om wat te drinken. Het leek net dikke Piet die ober, want die vent was zo traag als dikke stront door een trechter. Toen we dan eindelijk ons drinken hadden kwam de homo met de boodschap dat ie maar weer terug naar huis ging, omdat ie zijn eigen naar eigen zeggen niet zo sterk voelde en dat terwijl hij ’s morgens in het zwembad nog nadrukkelijk had gezegd dat hij zijn eigen zo sterk voelde. Oh ja in het zwembad moest natuurlijk wel wat gebeuren. Deze keer moesten alle handdoeken er aan geloven en werden ze allemaal het water in geflikkerd door niemand minder dan dun Beffie. Dat vonden we zo leuk dat alles wat nat kon en mocht worden het water ingegooid werd. Handdoeken, petjes, schoenen, nog net geen peuken, maar verder wel echt alles. Goed genoeg daarover. Ge merkt weel dat de gebeurtenissen niet echt chronologisch verteld worden, maar dat houd de lezers een bietje scherp he. Terug naar het terras waar ook weer iets gebeurde wat echt verteld moet worden. Dun homo was daar al vertrokken toen we ons drinken kregen. Toen we dat bijna op hadden en de rekening gevraagd hadden aan Dikke Piet kwamen er een paar van die zeekoeien, DE zeekoeien (= vrouwen die Greenpeace terug in zee duwt) langs, waar dun Beffie zo’n harde tollie van kreeg dat we daar zeker een kwartier langer moesten blijven zitten, omdat hij er niet mee dorf te lopen. Maar goed, we zijn toen toch gaan lopen en Beffie liep met zijn handen voor zijn tollie om hem niet te veel te laten zien. Na nog eens een groot kwartier te hebben gelopen kwamen we eindelijk bij Star Strand aan. We liepen daar en werden gelijk geroepen door Gijs t. Velden en Pieter d. Jong. Na daar even bij te hebben gezeten zijn we naar de eerste de beste bar gegaan en ons op een barkruk geparkeerd en aan het bier gegaan. Joep en Beffie waren gelijk verliefd op het petje dat de barkeeper op zijn hoofd had, maar ze hadden pech en kregen het petje niet. Ook niet toen ze er 200 euro voor hadden geboden. Ik weet niet precies hoelang we daar gezeten hebben, maar Joep en Beffie waren flink zat. Uiteindelijk zijn we daar maar vertrokken, want de zon was al ondergegaan. Toen we Star Beach verlieten kwamen we een meisje van flowers tegen. Voor dit leuke meisje was het jammer dat ik er bij was (of ook weer niet, maar net hoe je het bekijkt), maar ik zag dat toen ze naar mij keek spontaan stijve tepels kreeg. En ik (de Boeman) ben ik niet als ik daar niks van zou zeggen, dus ik sprak de magische worden: “Heb je het nu zo koud, of ben je gewoon blij om mij te zien”. Na deze geweldige uitspraak was ze uitgeluld, en kon alleen nog maar een kleurtje krijgen. Toen zijn we maar verder gelopen op zoek naar een taxi. Dat is hier een T, een A, 3 streepjes en een I. Dan krijg je dus taxi op z’n grieks. Bij het hotel begonnen de sloopwerkzaamheden weer. Ik moest effe een krekel van zeker 6 cm vermoorden en Joep moest zijn kussen kapot slaan op Beffie zijn gezicht, maar een echte militair is getraind om met zijn handen te doden, dus zo’n kussen is dan een peulenschil.
Nadat de mannen dus terug waren gekomen van Star Beach hebben ze mij (dun homo genaamd) even uit zijn bed getrapt en zijn we bij Frankie gaan eten. Dat is het restaurant onder ons hotel. Dit was echt grieks eten, friet met schnitzel dus!!. Alleen Ben en Boeri willen hier een chronische knoflookadem opdoen want zij aten giros. Daarna hebben we nog een kleine siesta gehouden zijn en zijn we ons om gaan kleden om daarna weer bij Frankie nog een fleske Amstel te drinken. Toen deze genuttigd waren zijn we om te beginnen naar de Baja gelopen waar Yoeri “kale zak” nikkerneuker naar Mientje moest want hij wilde een massage. Maar ja ze was zwart he en die hebben het werk niet uitgevonden dus Yoeri kale zak ving bot. Mede daardoor zijn we daar maar weggegaan om effe te gaan kijken in de NRG, maar daar hadden we het eigenlijk wel snel gezien omdat er alleen maar boenkie, boenkie gedraaid werd. Joep en Kale zak gingen al eerder weg want de drang naar de zweedse vrouwen was te groot, dus naar de Tiger bar. Toen Balletje, de militair en de homo daar later ook naar toe gingen waren Joep en kale zak al gevlogen. Waar ze toen gebleven zijn weet ik niet en dat zal wel altijd een geheim blijven. Welterusten.



04-08-03, Dag 4: Thank God it’s Monday

Het is inmiddels alweer de volgende dag en Benno en Boerie zijn nu visjes aan het kijken in dat zoute water hier. Ze zijn mee de X-travellers een Scuba Dive Sensation aan het doen.
Ja hier spreekt dan eindelijk de barbabenno. Tot op heden hebben we nog weinig geluk gehad bij de vrouwen, maar ja zo snel zijn we niet tevreden, althans Joep en ik. Wij gaan namelijk voor de hoofdprijs. Zo waren we gisteren bij Star Beach toen we de mooiste vrouw ooit in ons leven tegen kwamen. Ze heette Veronica en kwam uit Slowakije (volgend jaar vakantie Slowakije??). Ik heb toen met haar afgesproken om volgend seizoen samen met haar in de bar te gaan werken en al de mensen gek te maken. Vervolgens zei ze dat we dan de rest van het jaar zouden gaan sexen. Ze zal wel wat tekort komen bij haar tagenefefftig jaar oudere vriend, maar dat stikt mij niks. Toen Joep dit hoorde vroeg hij of hij ook met haar mocht werken, en dat mocht. Echte vrienden delen immers alles. Och wat was ze mooi, echt een vrouw van het kaliber miss world en nog mooier. Joep heeft er ’s nachts zelf over gedroomd. Het is nu 10 voor 7 en we gaan zo naar Star Beach toe. DJ Dana en Pavo, wie kent ze niet, draaien daar vanavond. Zoals al eerder verteld ben ik vanmiddag samen met kale zak in dat grote aquarium gaan duiken. Het was echt super mooi. Nu weer aan de pinten.
Eenmaal bij Star Beach aangekomen gingen we gelijk naar Janus die weer vrolijk alles en nog wat aan het gooien was, tot hij zei dat hij dicht moest en naar een andere bar moest om daar verder te werken. Toen we dat hoorden zijn we daar eigenlijk gelijk naar toe gelopen om daar toch een redelijke plaats te hebben. Er was alleen 1 probleem toen we daar net zaten moesten we onze flessen Amstel leeggieten in een beker, want flesjes dat mocht daar niet. Maar goed dat was nog niet zo erg. Het ergste was dat we van die Harrie geen Amstel meer kregen, alleen maar Grolsch en aangezien we nu deze tijd leven op Amstel konden de meeste dat niet hebben. LET OP: toen onze Janus kwam ging het ineen keer wel en zaten we weet aan de Amstel. Hij moest dan wel stiekem iedereen keer wat flessen pakken, maar dat deed hij graag voor ons. Toen Lady Dana begon te draaien, let op sloopverhaal, moesten er natuurlijk weer eens iets gesloopt worden. Deze keer was de barkruk waar ik op zat aan de beurt. Ik was zo fanatiek aan het mee haien, dat ik zo een voetsteun uit die kruk schopte. Hoe die kruk het de rest van de avond gehouden heeft weet ik niet. Ik denk dat we rond een uur of 23.00 vertrokken zijn om terug naar het hotel te gaan waar we om 0.00 uur balletje feliciteerden. Balletje, Joep en ik waren moe en gingen even later slapen. Beffie en de homo zijn nog even weggeweest.


05-08-03, Dag 5: Gaan met die banaan

Om 9.30 werden we wakker gemaakt door onze hoteleigenaar om te gaan watersporten. Nederlandse tijd dus half negen, hoezo heel de dag op bed liggen op vakantie!! Toen we daar aangekomen waren gingen we zitten op een minuscule terrasje mee een paar verschrikkelijk stinkende putten. Balletje en Beffie gingen het ontbijt halen terwijl de rest daar bleef wachten. Toen ze eenmaal terug waren zijn we het strand op gegaan. Hebben daar eerst gegeten, en daarna mochten we gelijk op de Jetski. Beffie en Joep gingen samen evenals Homo en de Boeman.
Daarna mocht ik gaan jetskien, ik is dus balletje, aangezien je met z’n tweeën op een jetski moest, moest ik een maat zien te vinden. Tot grote jaloersheid van de rest mocht ik bij een ontiegelijk lekker wijf achter op de jetski. Mooie lange benen, blond haar, lekker kontje, moet ik doorgaan. Maar dat wijf dat vaarde wel als een vent. Als je wat beter keek was het misschien ook wel een vent. Dik 65 km/h ketsten we over de golven. Na terugkomst gingen we met z’n vieren: Beffie, Joep, De boeman alias kale zak en ik alle vier in een band zitten die door un spietboot vooruit getrokken werd. Tijdens dit wild ritje op de banden probeerden we met z’n alle vooral de Boeman uit zijn band te ketsen. Toen dit lukte had hij, maar ook ik, enorm veel moeite om weer in dat stuk rubber te komen. Daarna mocht ook de homo nog eens met een stel andere gasten plaatsnemen in de banden. Kale zak ging mee in de spietboot om de chauffeur nog een bietje op te naaien, nou dat kan hij wel. Ik weet niet wat er onderweg precies gebeurd is, maar ze hadden waarschijnlijk geen vrienden gemaakt, want bij terugkomst werden ze enorm hard op het strand gesmeten. Tot nu toe is alles nog heel, maar gezien de eerdere sloopverhalen werd al voor het ergste gevreesd. Als afsluiting kregen we een griekse banaan ondergeschoven. Deze keer was het Joep die met zijn danoontje power het enige handvat dat hij nog had er af trok. Als een volleert rodeorijder bleef hij zonder zich vast te houden op de banaan zitten. Onderweg molesteerde Balletje nog even het enkelbandje van een van de meegereisde dames, kleinigheidje blijf je houden. Met hier en daar wat kleine pijntjes, maar vele ruige ervaringen rijker gingen we terug naar het hotel. Voor we daadwerkelijk teruggingen maakten de anderen nog een tweede ruig ritje op de jetskies. Maar verder met de echt ruige verhalen, oftewel de sloopverhalen. Thuisgekomen had Barbabenno weer eens last van zijn oude kwaal. Toen hij zich zelf onder de douche omdraaide sloeg hij met zijn kleine Barbabenno zo een stuk van de kraan af. Sterk staaltje!!.
Toen iedereen zich in de andere kamer had gedoucht vertrokken we richting Star Beach, naar onze maat Janus. Omdat er normaal gesproken maar 4 man in een taxi mogen hadden we een klein probleempje. Maar problemen zijn er om op te lossen. Nadat we kale zak wat chloorwater te drinken gaven begon zijn buik bijna direct te protesteren. Zo probleem opgelost. Met 4 man vertrokken we richting het sterrenstrand. Ho even een korte break, even een fles cola voor kale zak mee vangen die onze hoteleigenaar Frankie naar boven gaat gooien. Gevangen, zo daar zijn we weer. Waar waren we gebleven, o ja bij Star Beach. Daar lieten we ons weer op een barkruk zakken en gewapend met een fleske Amstel konden we al het vrouwelijk schoon daar goed bekijken. Rond turend zagen we ook de enige molenschotter die nu al een strippenkaart voor de griekse ambulance heeft: Munk, alias Drunken Munkie. Ja dat krijg je he als je met de grote jongens mee wilt drinken, dan eindig je onder het slijk in een of andere steeg, en dan moeten die witte broeders met hun gave auto met gekleurde lampjes op het dak je weer thuis afzetten. Tegen een uur of 7 hadden we de nodige pilskes gedronken en keerden we terug naar ons hotel. De acute maagklachten van kale zak waren weer over, en met z’n vijfen gingen we aan tafel. Nu liggen we nog even uit te buiken voordat we dadelijk gaan stappen. Kale zak heeft mij beloofd dat hij vannacht niet thuis slaapt aangezien hij Mientje (een donkere uit Vught) gaat poeren. Wellicht morgen een verslag van onze poerreporter. Wel mooi trouwens dat hij vannacht niet thuis slaapt, kan ik tenminste op zijn bed gaan liggen, want ik ben ondertussen ook al door mijn bed gezakt, en toch netjes stil gelegen hoor!!.
Rond half 12 waren we weer een beetje nuchter geworden en gingen we ons klaarmaken om op stap te gaan. Eerst zijn we naar de Baja gegaan om daar de Boeman achter te laten bij Mientje, Yoeri blij, wij blij. Maar helaas wat was het geval. De Boeman had uit zeer betrouwbare bronnen vernomen dat Mientje Pot was, maar Yoeri zou Yoeri niet zijn om dit even op een zeer fatsoenlijke, subtiele manier aan Mientje te vragen: “Mientje bende gij pot?”. Tot zijn verbazing antwoorde ze dat ze niet helemaal pot was, maar dat ze toch meer van vrouwen dan van mannen houdt en dat ze wel eens met vrouwen aan de bar staat te zoenen. Nu was de Boeman natuurlijk helemaal gek geworden. Hij zag zichzelf al bijna met 2 vrouwen in bed liggen, maar helaas de Boeman weer niet gescoord en gewoon weer wakker geworden naast onze Totas. Terwijl kale zak met een emmer onder zijn kadaver tegen Mientje aan stond te kwijlen was onze Joep, in gezelschap van zijn beeldschone nichtje Dassy, ongelofelijk zat aan het worden. Koenta, Balletje en ik waren aan het raven zodat we het naar binnen gegoten Amstel een beetje uit konden zweten, zodat we niet zo snel zat zouden worden. De avond was dus al weer op volle toeren, maar er ontBRAK (dit woord is dubbelzinnig, maar dat blijkt zo dadelijk wel) nog 1 ding. Ja beste luisteraars (voor degene die deze onzin voorlezen), u raad het al er moest weer iets gesloopt worden, alleen ging het dit keer ten koste van 1 van onze stoffels, namelijk Koenta Kinte, alias de slager. Het begon allemaal toen ik, Barbabenno, probeerde de Boemans hip hop actie’s na te bootsen. Een van mijn armen zwaaide een beetje te ver door in de richting van de homo zijn bierfles die net toevallig een slok aan het nemen was. De fles kwam toen tegen zijn tand aan die zonder pardon zeker 4 mm in de 6 uurs positie verschoof. Koentas lichaam reageerde in de vorm van auw, draaide zich om en liep naar buiten. Ik als dader liep achter hem aan om even de schade op te nemen en eventueel een schadeformulier in te vullen. De homo vertelde dat die tand al eens vaker verschoven was door een voetbal-actie. Dit is dus helemaal niet zo mooi, maar ik weet zeker dat het wel goed komt. Zo de eerste 10 minuten waren voorbij en er was al weer van alles gebeurd. Rond een nog onbekende tijd besloten we om naar een andere bar toe te gaan omdat we nogal wat problemen hadden met de man-vrouw verhouding in de Baja. Ik, Joppe en Koenta gingen even naar het Hof van Holland (speciaal voor balletje, want die is een beetje verliefd op Marcha, een bloedmooi meisje achter de bar). Joep en Yoeri gingen naar de Japapaah. Wat die twee daar meemaakten weet ik natuurlijk niet, maar wie weet wordt dit verhaal nog wel verteld door onze enig echte poerreporter. Wij kwamen in het Hof van Holland in ieder geval Danny, oftewel Drunken Munkie jaja hij was weer genezen, Pieter en Gijs, alias kwijl. Ik ben eigenlijk direct naast Munk gaan staan op één of ander verhoging tussen twee palen. Toen ik het beu was, wist ik niet goed hoe ik van die verhoging af moest komen omdat het zo druk was. Toen wist ik het ineens. Ik als nieuw lid van de mulleschotse brandweer besloot om langs de paal naar beneden te glijden, want dat had ik in mijn jonge jaren wel eens op TV gezien. Tijdens deze actie werd ik bekeken door een beeldschoon vrouwke uit Vught bleek later en ik gaf haar een vriendelijke glimlach waarna zij zich aangetrokken voelde om tegen mij te gaan praten. Maar helaas ze was hier met haar vriend en nog een stelletje.Bah heb ik weer. Na deze nederlaag besloot ik om eens bij Yoeri en Joep te gaan kijken. Toen ik binnen kwam waren ze net van plan om terug naar het hotel te gaan. Vooral Joep was gaar, hij bood zijn excuses aan en ging naar het hotel.Yoeri besloot om nog even te blijven samen met mij. Dus wij ons weer aan de bar geparkeerd. Even later kwamen ook Balletje en de Homo naar de Jappapaah, waarna we dus weer bijna compleet waren. Na een tijdje vertrok Kale Zak, en na weer een tijdje vertrok Balletje, zodat nu ik en de homo alleen waren overgebleven. We hebben vooral veel lol gehad met de mannen van UVV uit Ulvenhout, waarmee we tegen half 5 de kroeg werden uitgeschopt omdat deze ging sluiten. Onderweg naar het hotel knauwden we ons laatste bier naar binnen en kochten we nog een flikkerende vlinder aan een touwtje om aan je nek te hangen. Gewapend met deze sirenes om onze nek liepen we het hotel binnen. Dit viel natuurlijk op en we kregen meteen commentaar van één of andere naar soeflaki stinkende Griek. We zeiden dat we rustig zouden doen en gaven een verkeerd kamernummer door, en wel van onze vrienden Balletje en Kale Zak. Languit ploften we op ons bed en droomden van .......


06-08-03, Dag 6: De nul is eraf!!

Woensdagmiddag 5 lamme honden zitten op het terras, beetje aan het bijkomen van het vele drinken en van het watersporten van de vorige dag. We gaan ze even af. Joppe hoe gaat het? Hij heeft een beetje last van zijn kont, maar het is niet wat sommige misschien zullen denken. Het is van die hele grote banaan achter die spietboot. Verder gaat het goed met hem. Koen, hoe gaat het met jouw? Koen doet lekker op zijn gemak, heeft een beetje last van zijn rug, maar gelukkig niet van zijn tand. Yoeri, hoe gaat het met jouw? Yoeri heeft spierpijn van beneden zijn teen tot boven zijn ogen. Hij is een lopende bom, want het begint op te hopen bij zijn kale zak. Hij heeft een dubbeldwars gevingerde heup omdat hij van de jetski gevallen. Niks gewend dus. Joep, hoe is het met jouw? Met Joep is alles goed en met mij ook. Morgen denk ik weer jetskiën met zijn tweeën. We zijn alleen een beetje geil, maar ja dat heb je hier met al die chicks. Het is nu 18.15 uur en we gaan bijna eten. Vanavond nog even de tickets ophalen en dan op stap.
Op het terras worden de beste ideeen geboren, dus kom maar op met alle problemen. De vraag is, hoe kan kale zak zijn zak leggen?
1. Met behulp van één van zijn maten, maar deze optie wordt meteen van de terrastafel geveegd.
2. Frankie regelt wel een vrouwke, maar bij de langslopende vrouwen heeft hij ook niet zo veel succes. Misschien omdat er meestal ook nog wel een aardig bedoelde opmerking van onze kant achteraan komt. Of misschien is die 20 euro die hij biedt toch te veel voor de griekse vrouwen.
3. Nee de beste oplossing is dat kale zak zich weer eens in een veel te strak topje hijst. Zijn haren losgooit en zijn lippen stift. Als die Mientje hem dan zo ziet weet ze meteen weer waarom ze op vrouwen valt.
Als dit niet werkt zal de teller toch op 0 blijven steken, maar wie weet wat de laatste twee avonden nog zullen gaan brengen. In ieder geval hebben we een andere doelstelling wel gehaald. De verschillende flesjes tudeletuut Amstel (reclame deuntje, anders krijgen we problemen met de reclamecodecommisie) hebben de bierbuiken al aardig gevuld, alhoewel bij de meeste de Amstels in vloeibare vorm via het achterwerk het toilet in spoelen. Hot news. Naast kale zak heeft ook Barbabenno een kans om de score te openen. Met zijn charmes heeft hij een naam en een kamernummer weten te bemachtigen. We hebben de dame in kwestie gezien, en een kleine tip van onze kant: Laat het licht maar uit. Kale zak heeft bij het zien van de vriendin ook wel interesse in dat kamernummer. Ja hoor, ze komen nu schuin tegenover ons zitten, maar ze durven nu al niet meer naar ons te kijken. Joep denkt dat het hem met een kratje of twee bier op eventueel ook wel zou lukken. De mannen worden nu een beetje stiller aangezien alles direct door mij, balletje, opgenomen wordt in dit verslag. Voor het beeld even een kleine situatieschets:







p.s. Koenta zit natuurlijk weer boven op het schijthuis, hopelijk wel op zijn eigen kamer, en niet op onze kamer.

Kale zak legt natuurlijk meteen contact met zijn onvervalste Rotterdamse imitatie. Succes verzekerd!!. Zijn kansen stijgen. We gaan nu naar de Baja, eens kijken wat de avond gaat brengen. In ieder geval stonden de dames al op ons te wachten bij de Baja. Aangekomen kregen we meteen een nummerke opgestickerd, zodat de vrouwen gericht briefkes naar ons konden sturen. Oja op het moment dat we de naar de Baja gingen hadden we de eerste vrouweks al aan onze reten hangen. Nou vrouwen, ze hadden geen slurf, dus aangenomen werd dat het vrouwen waren. Ze heten Inge, alias Enge Inge, die van de tekening dus en Marij (Inge 2). We nestelden ons zoals gewoonlijk aan de bar vanwaar we een mooi uitzicht hadden op het lekkere kontje van de glazenspoelende barvrouw. Aangezien door onze aanwezigheid de tent snel gevuld raakte kregen we van Jenneke een paar gratis shotjes om een beetje in de stemming te komen. Na deze paar oranje gekleurde shotjes en nog een glaasje San Boeka werden alle vrouwen alleen maar mooier, alleen Inge bleef eng. Voor kale zak echter geen reden om eens stevig met haar te gaan buurten. Op een gegeven moment had kale zak niets meer te vertellen en ging hij verder op onderzoek uit om te zoeken of zijn kale zak bij deze Inge ook in de smaak zou vallen. Na eigen zeggen had hij hem ’s avonds nog even ontdaan van de laatste stoppels aangezien zijn scheerschuim op was, zal dat wel schrapen geweest zijn, maar ja je moet wat voor die Enge Inge over hebben hé.
Om te beginnen stak hij zijn tong bij haar naar binnen, waarna ze niks meer kon zeggen en flink met haar eigen tong dat stuk leer uit haar mond probeerde te verdrijven. Maar goed de score was geopend. Bravo kale zak!!! Alhoewel hij voor zijn vunzige handelingen wel de uiterste hoek van de Baja opgezocht had, ontging dit de andere stoffels natuurlijk niet. Alleen Joep kan dit misschien ontgaan zijn, aangezien de pilseners al aardig begonnen te werken. Daarnaast zag hij alle vrouwen als mogelijke scoor-objecten dus zijn aandacht had hij ergens anders op gericht. Op zich niet zo erg want dat beeld van Enge Inge met kale zak kan je ’s nachts nog wel eens badend in het zweet doen wakker worden. Terwijl kale zak dus bezig was had Joep dus op z’n gemak de verschillende vrouwen getjeckt van zowel de voor- als de achterkant. Eindelijk had hij er 1 gevonden, Irene genaamd. Hij kwam van de barkruk af en stapt op haar af, maar toen hij tegen haar begon te praten merkte hij dat de verschillende halve liters Amstel toch behoorlijk begonnen te werken. Met de geweldige uitspraak van: “ He, ik ben zat, pak Ben maar”, schoof hij deze, toch niet onaardige dame naar Ben door. Ben die op dat moment nog druk bezig was met het vouwen van papieren vliegtuigjes, toch handig zo’n militaire opleiding, gooide zijn laatste F-16’s, Stelths en zweefvliegtuigen weg en begon een gesprek met Irene. Kale zak had buiten ondertussen een donkerdere plekje opgezocht. In principe niet verkeerd. Buiten gingen de twee hartstochtelijk door, zodat de planken van de reling sprongen, maar na eerdere sloopverhalen staan we nergens meer van te kijken. Terwijl kale zak bezig was de palen onder de steiger uit te beuken met zijn [email protected], was onze militair nog steeds in gesprek met Irene. En maar praten, praten, praten, praten, praten. Op een gegeven moment zal ze wel moe geluld zijn, maar de aanhouder wint. Dus na aandringen van de toekijkende maten stak Ben dan ook zijn tong bij haar naar binnen. Wat een mooie score, nummer 2. De anderen probeerden ook nog een mooie Hollandse, Zweedse of Engelse aan de haak te slaan, maar helaas lukte dit om uiteenlopende reden niet, maar dit mocht de feestvreugde niet drukken, sterker nog het werd steeds gezelliger. Toen om half 5 de lichten aangingen moesten we echt naar huis. Kale zak was ondertussen al op weg naar ons hotel met Enge Inge. Toen kale zak zijn grote trots liet zien, viel ze direct in een zware coma (geestelijk sloopverhaal). Heb je daar dan een dik half uur flink op staan schrapen, dat is echt zwaar klote! Terug naar de Baja, want alvorens daar het licht aan ging, ging bij een reisleider van My Way het licht al eerder uit. Onze reisleider Jeroen had een klein meningsverschil, dat hij bij die andere gast even in zijn kop wou slaan, goed zo Jeroen. Uiteindelijk werden we dan de Baja uitgeveegd en gingen we richting het hotel. Ben had echter nog werk te verrichten, hij moest zijn meisje namelijk nog naar huis brengen en weet ik wat allemaal nog meer. In ieder geval kwam hij tegen een uur of 6 thuis, met het zand tot in zijn bilnaad en vieze plekken op zijn broek, maar er was verder niks schokkends gebeurt, tuurlijk Ben!! Reactie van de Benno zelf: Nee inderdaad er is niets schokkends gebeurd. Helaas geen sappige verhalen voor de luisteraars, maar de nul is eraf.


07-08-03, Dag 7: Scherven brengen geluk.

Vandaag voor de derde keer gaan jetskiën met mijn grote jetski-maat Joep. Vandaag zijn we er voor het eerst afgepleurd onder leiding van piloot Joep. Dadelijk gaan we voor de laatste keer naar Star Beach. Pinten pakken en even aan Janus laten zien wat korven is. Eenmaal op Star Strand aangekomen wou homo Koenta gelijk afscheid nemen van zijn welbegeerde bierdrinkmaten hij zag het niet meer zitten. Vergezeld van z’n eigen Cor Viveen (in dit geval balletje) ging hij op weg naar de kraan om er vanaf te springen. Hij kwam daar echter voor een soort van verrassing te staan, er waren namelijk nog meer mensen hun leven beu, alleen bij deze mensen hadden ze een soort touw aan de voeten geknoopt zodat ze niet te pletter zouden vallen. Ook bij onze homo knoopte ze een touwke aan z’n voeten om vervolgens naar dik 40 meter hoogte op te stijgen. Op deze duizelingwekkende hoogte aarzelde hij geen moment en sprong uit het bakje. De rest, die bij Janus aan het bier zat had weinig van deze halsbrekende toeren meegekregen. Beffie had namelijk meer oog voor zijn Irene. Joep kon (in zijn dromen) zijn ogen niet van Veronica afhouden en voor de Boeman was Sjamim, alias Mientje, er. Bij het zien van de tepels van Mientje verslikte de Boeman zich bijna in zijn bier. Toen ze vroeg of hij mee ging toepen verslikte hij zich in zijn flesje. Bekomen van de schrik stelde hij voor om te gaan striptoepen, maar aangezien ze alleen nog maar een slipje aanhad zag ze dat niet zo zitten. Maar als hij naast haar tieten mocht staan dan deed hij wel mee. Alvorens te beginnen met toepen werd deze gebeurtenis eerst op de foto gezet. Voor de foto genomen werd schroefde ze eerst haar doppen nog even op, oftewel maakte ze haar tepels eerst lekker stijf, omdat ze naar eigen zeggen niet zonder harde tepels op de foto wilde. Alvorens het toepen daadwerkelijk kon beginnen moesten eerst nog twee kaartvrienden gevonden worden. Opeen verschenen ze daar dan: Gijs te Velde, de man die alles kan dus ook kaarten, en Drunken Munkie. Ex-molenschotter Janus was er ook bij, maar hij ging liever aan de bar zitten. Voordat er gedeeld werd, werden eerst de regels uitgelegd. Het was verboden om bij elkaar in de kaarten te kijken, over in elkaars tieten kijken werd gelukkig niks afgesproken. Terwijl ze aan het kaarten waren dronken wij gezellig een pilske bij Janus. Net toen we weg wilden gaan zagen we de beeldschone Veronica aan de bar zitten. Joep zijn paal begon toen meteen te stijgeren en hij liep op haar af en vroeg of ze met hem op de foto wilde. Natuurlijk wilde ze dat. Na het maken van de foto herinnerde ik (Beffie) haar nog even aan onze afspraak en gingen we weer richting het hotel. Daar aangekomen bestelden we het eten en toen ben ik nog even de oorbellen van Irene gaan terugbrengen, want die zaten nog in mijn kontzak toen ik ’s morgens waker werd. Na een kort maar erotisch bezoekje ben ik teruggelopen naar het hotel en ben ik aangeschoven bij het laatste avondmaal. Dit avondmaal was erg speciaal en er is tevens een nieuwe traditie ontstaan maar dat schrijft wel iemand anders wel op want we gaan zo op stap voor de laatste keer. Tot zover onze Beffie. Aangekomen bij de Baja zetten we ons achter een paar beeldschone meisjes neer. Als ik dan eindelijk een emmer vol gekwijld heb, vraagt Joep iets en daaruit bleek dat ze beide lesbisch zijn, dus Joep was weer uitgeluld waardoor deze mooie lesbo’s vertrokken, en ik geen emmers meer kon vullen. Het kwam op zich wel goed uit dat de dames vertrokken, want nu konden we tenminste met zijn vieren naast elkaar zitten. Met z’n vieren wat we waren Koenta, alias de homo, uit het oog verloren dus de razende poerreporter moest weer aan de slag. Hij had alleen 1 probleem, hij moest zich in tweeën splitsen omdat onze militair ook alweer met zijn Irene stond te kissen.
Rond turend kon ik de Koenta nergens zien, wellicht dat we zijn verhaal later nog wel te weten komen. Toen Beffie even gestopt was met kluiven heb ik hem een paar condooms aangeboden, maar die wees hij af, omdat ze naar zijn eigen zeggen toch veel te groot zijn. OP een gegeven moment zij hij: “ Ik ga even met Irene bij een andere club kijken”. Reden genoeg voor mij om hem te volgen. Je bent Poerreporter of niet hé??
Zo de Poerreporter en Beffie hadden dus de Baja verlaten en Koenta was ook weer opgeduikeld, er was verder niks gebeurd zij hij, dat zullen we dan maar geloven. Degene die kan tellen weet nu dat we met z’n drien overbleven. Mientje was in de Baja druk bezig om iemand te vinden die haar doppen wat op kon schroeven. Maar helaas was de Boeman zelf al naar huis en de overgebleven mannen waren niet echt geïnteresseerd. Alcohol had meer interesse, het was tenslotte de laatste avond. Nadat Joep nog een paar San Buca shotjes ingenomen had ging het lichtje langzaam bij hem uit. Zelfs de mooie barvrouwen, Jenneke en consorten, konden het vuur niet meer bij hem opstoken. Toevallig was wel dat hij op dat tijdstip naar huis ging, dat er een nieuwe buslading, voornamelijk vrouwen bij het hotel zou arriveren. Nu ik het toch over het hotel heb, schiet me nog iets te binnen wat nog niet besproken is. Het daverende slot van alle sloopverhalen. Na het laatste avondmaal in ons hotel moesten we natuurlijk een oude Griekse traditie voortzetten. Toen de onvervalste klanken van de sirtaki uit de speakers van het hotel knalden konden we ons Griekse bloed niet meer koelen. We pakten de borden van tafel en begeleid door een echt Grieks dansje, voor de voorstelling 5 stijve hollandse jongens die raar rondspringend op hun benen een soort van regendans deden. Echter regen leverde dit niet op, maar een hoop gedonder wel. De 5 borden werden namelijk hardhandig op de grond kapot gesmeten in honderden stukken. Vervolgens werden de danspasjes op de borden afgemaakt. De good guys Frankie (restaurant eigenaar), Arries (hotel eigenaar) en Sjappie (hulpje) vonden het maar wat mooi. Naast de borden kwamen ook de stoffels niet ongeschonden uit de strijd. De rondvliegende porseleinen splinters maakten diepen wonden bij verschillenden. Een hele familieverpakking tudulutuut Hansaplast moest er aan te pas komen om de wonden te verbinden, maar de toeschouwers vonden het allemaal prachtig. Tenslotte maakten we nog een foto met de hoteleigenaren. Net als vorig jaar besloten we er 1 in onze armen te nemen. Maar deze Frankie had de vorige avond duidelijk aan de zware drank gezeten, want deze mees was amper te tillen voor de stoere binken, wij dus!!!. Terug naar de Baja. Joep was dus teruggegaan naar het hotel om de nieuwe gasten (vrouwen, geen mannen dus) rond te leiden in de verschillende hotelkamers. De Poerreporter was druk bezig met zijn werkzaamheden die de Beffie mogelijk maakten. Bleven ik (Balletje) en Koenta over. Op een gegeven moment, door wie weet ik niet, besloten we om naar de Jappapaah te gaan, maar onderweg kwamen we een stel Rijenaren tegen. Ja op vakantie heb je hoogte- en dieptepunten. Dit was dus duidelijk een dieptepunt. Zij waren op zoek naar vrouwen. Wij wisten natuurlijk wel waar je daarvoor moest zijn, op naar de Tiger bar. Wat we daar allemaal gezien hebben ga ik maar niet in dit verslag vermelden. Anders zou dit toch zeer beschaafde verslag te ranzig worden. Op een gegeven moment konden bij mij de opspelende hormonen de slaap niet meer verdringen en liet ik de homo alleen achter. Gezien de vele vrouwen en dito hetro mannen kon hem daar weinig gebeuren dacht ik. Welterusten.

De volgende dag werden we om 8.00 uur gewekt. Iedereen was vroeg of laat toch thuisgekomen. Even de balans opmaken, voor zover bekend waren er de vorige avond geen nieuwe punten gescoord. De eerder gescoorde punten waren alleen maar verder uitgehoold. Wel veilig natuurlijk. De laatste duiten werden bij elkaar geschraapt om de nieuwe tickets te kunnen betalen, zodat we terug konden vliegen naar Nederland.
Om 8.45 uur verscheen dan de bus netjes op tijd die ons naar klein Schiphollos zou brengen. De veiligheidsmaatregelen waren daar nog niet echt doorgedrongen. Het detectiepoortje piepte constant vanwege riemen, portomonees, e.d., maar de slapende douane beamte werd niet wakker van deze piepjes, maar goed. Vervolgens naar gate 4 om op het vliegtuig te stappen, in ieder geval dat dachten we. Toen we allemaal netjes in de rij stonden moesten we weer naar een andere gate waar de bus klaar stond om ons over 50 meter!!! te vervoeren naar het vliegtuig. Even later zaten we dan toch in het vliegtuig. De stewardessen waren deze keer nog lekkerder dan op de heenreis, mijnietheus. Na een voorspoedige vliegreis kwamen we dan tegen half twee weer in Nederland aan. Aangekomen op Schiphol hadden we de eerste taxichauffeurs, de fam. Van Opstal snel gevonden. Nu nog op zoek naar taxichauffeur nr. twee. Tussen al die duizende vakantiegangers is het moeilijk zoeken, maar gelukkig heeft iedereen een mobieltje, maar dan is het wel handig als je het mobiele nummer van je moeder weet, he kale zak. Maar goed uiteindelijk hadden we ze dan gevonden en konden we richting huis gaan. Aangekomen in ons schone dorpke werden de moeders thuis eerst opgezadeld met een volle koffer vuile was. Als goede traditie gingen wij nog even naar d’n Engel om de vakantie nog eens door te spreken. En de slotconclusie was wederom:

HET WAS WEER GOUD, ECHT EEN GEWELDIGE VAKANTIE.

Zo dat was het dan. Als je heel dit verslag doorgeworsteld hebt sjapo, maar je bent dan wel helemaal op de hoogte van alle sappige,geweldige, confronterende verhalen c.q. roddels, want de vraag blijft natuurlijk wat is waarheid !!

Groetos, De Schepkoning, De Beffie, De Koenta, Kale zak en Balletje.