zeiden ze
handen uit de mouwen
zij laat de moed nooit zakken, zeiden ze
iemand waarop je kan bouwen,zeiden ze
de schouders eronder,
zei ik
en boog diep, nog dieper
niemand leeft zonder
een kruis te dragen,
zeiden ze
en ik liep er
al die tijd gewoon mee door
Ik had wat onder de leden,
zeiden ze
het gaat wel over, zei ik
maar het zat dieper
ik liep er uiteindelijk
op vast
onder de last
van mijn onvoltooid verleden
ben ik uitgegleden
Ik ben vergroeid
met het verlangen en de wensen
van de mensen om me heen
geboeid door Jan en alleman
mijn oor te lenen
mijn handen en
mijn hart stond open
ik heb de benen
uit m'n lijf gelopen
ik zou je dragen
weet je nog?
Ik zou er altijd voor je zijn
heb ik gelogen
ik hield me groot
veel groter dan ik was
Ik heb het niet gered
Onder druk gezet
ben ik gebogen
in elkaar gedoken
gekrompen
kleiner
veel kleiner dan ik ben
Ik heb mezelf belast met
dit zelfgemaakte kruis
vastgepind
op verwijt en zelfbeklag
En wanneer ik aan den lijve ondervind
dat wat je af wilt schudden
zich sterker aan je bindt
dringen verbeten splinters
in mijn huid
en groeien aan mijn hart
tot wanhoop uit
Te lang heb ik begraven
woede onder lagen van verdriet
En verdriet verpakt
in de vrolijke kleuren van:
'let maar niet op mij'
het gaat goed zoals je ziet
Maar; het gaat niet goed
zoals je ziet
zo sta ik met mijn rug tegen de muur van mijn geestelijk failliet
Moe ben ik, zo moe
Na al dat heilig moeten
leg ik m'n hoofd in m'n handen
En zie alleen nog bodemloze
grond onder mijn voeten
'Dochter', zei Hij
toen Hij mijn schouder raakte
'waar was je al die tijd?'
Ik heb geen zin om te praten
U moet mij maar laten
Er zijn anderen die U
vast harder nodig hebben
ik ben U maar tot last
ik ben bang dat ik....
En of ik het wil of niet
welt mijn verdriet omhoog met geweld
houd ik me in
en vecht m'n ogen droog
ik laat me niet kennen
Niet nu. Nu niet.
'Ik ken je', zei Hij
'Ik heb je gezien
Ik heb je met belangstelling
gevolgd'
Als Hij me zo goed kent
waarom verzwijgt Hij dan
mijn schaamte en mijn schuld?
Alles wat in me is gebogen
staat Hem scherp voor ogen
Hij staat klaar zijn vonnis
uit te spreken
over mijn zwakheid en gebreken
Maar, Hij zei:
Je lasten heb Ik in me omgedragen
Als antwoord heb Ik Me gegeven'
Jouw vragen zijn met Mij verweven aan jou
O, ja je schuld heb Ik begraven
Het is raar
maar Ik ben vergeten waar
En je tranen zijn niet onopgemerkt
aan Mij voorbijgegaan
ze hebben Mij geraakt
��n voor ��n bewaard
Als parels bij elkaar gespaard
Een kroon waarmee je wordt getooid
wanneer je verleden is voltooid
Want Ik heb dagelijks geleden aan je versplinterde bestaan
Ik heb je niet verlaten
Ik hing je aan
vastgepind op jouw woede en verdriet
je bitterheid, dronk Ik
zonder verwijt
Elke dag zocht Ik naar wegen
om uit te leggen
om je te zeggen:
dat Ik van je houd
Want Ik hou van je. Ik hou van je
Maar Ik heb gezwegen
totdat jij jouw verhaal aan Mij vertelt'
Ik kijk op
En Hij?
Hij lacht
Hij lacht mijn lasten licht als lucht
En zingt mijn woede op de vlucht
'Sta op', zegt Hij
'Je bent genodigd op Mijn feest'
ik kom
schoorvoetend kom ik,
dichterbij
Hij richt me op
en buigt mijn kromme wegen om
mij gratie te verlenen
'Mijn genade geneest'
heeft Hij gezegd
Ik ben genodigd op Zijn feest
Bij Hem kom ik tot m'n recht.
Michiel Gouman
Miskramen
Als God liefde is
Gevoelens opsluiten
Spreuken
Hoe liefde te installeren
Rust zoeken
Wat is een moeder
Leven
Kerst 2001
Autistisch spectrum
Boekenlijst
