Algemene eigenschappen van Staphylococcus aureus
Staphylococcus aureus kan ook alleen of als paar voorkomen, maar meestal in onregelmatige clusters (druiventrosvorm). Ze zijn immobiel en vormen geen sporen. Het pigment is niet voor alle kolonies even intens geel gekleurd.
Staphylococci komen voor in lucht, stof, rioolwater, water, melk en voedsel of op keukengerei, keukenwerkbladen, mensen en dieren. Mensen en dieren zijn de primaire methode van transport. Staphylococci zijn aanwezig in de neus, de keel en op haar en huid van 50% gezonde individuen, deze personen noemt men kiemdragers, aangezien ze geen symptomen hebben van enige ziekte veroorzaakt door de kiem die ze dragen. Dit percentage stijgt bij diegenen die in contact komen met pati�nten of ziekenhuizen.
De meeste gram-positieve coccen van medisch belang behoren tot het genus Staphylococcus. De meest belangrijke Staphylococcen species is Staphylococcus aureus. Het begrijpen van de karakteristieken van de Staphylococci kan bijdragen tot het achterhalen van de oorzaak van hun pathogeniteit, die onder verscheidene vormen voorkomt. Ze kunnen gemakkelijk groeien onder hoge osmotische druk en lage vochtigheidsgraad. Dit is gedeeltelijk de reden waarom ze kunnen overleven en groeien in nasale secreties. Dit vermogen verklaart ook hoe het mogelijk is dat Staphylococcus aureus kan groeien in sommige voedingsmiddelen met hoge osmotische druk (zoals ham en andere gerookte of gedroogde vleessoorten) of in weinig vochtige voedingsmiddelen, wat andere micro-organismen belemmert in hun groei. Daarbij levert het gele pigment waarschijnlijk enige bescherming tegen de antimicrobiologische effecten van zonlicht. Staphylococcus aureus beschikt ook over het vermogen snel resistentie op te bouwen tegen antibiotica zoals penicilline, wat bijdraagt tot het gevaar voor hospitalen. Laat het wel duidelijk zijn dat dit ook meer en meer voorkomt bij andere pathogenen, waardoor het heel moeilijk wordt om een geschikte behandeling te vinden.
De toenemende resistentie van bepaalde micro-organismen tegen verscheidene antibiotica is wereldwijd te merken. Van deze bleek Staphylococcus aureus een enorme impact te hebben op de pati�ntverzorging en de oorzaak te zijn van verscheidene epidemie�n in hospitalen.
Staphylococcus aureus is resistent geworden tegen penicilline in de jaren �40. Methicilline, een antibioticum verwant aan penicilline, was daarentegen wel effectief en werd het antibioticum bij uitstek bij behandeling van infecties. Nu is drie tot veertig procent van alle Staphylococcus aureus stammen ook resistent aan methicilline vandaar de naam MRSA (= methicilline resistente Staphylococcus aureus).
MRSA kwam voor het eerst voor in de UK en de rest van Europa in de vroege jaren �60. Sinds toen hebben onderzoekers waargenomen dat verschillende stammen van Staphylococcus aureus een brede vari�teit van beschikbare antibiotica kunnen omzeilen (penicilline, macroliden, fluoroquinolonen en lincosamides).
Met enkele snelle en simpele testen, kan men gemakkelijk onderzoeken of het wel degelijk Staphylococcus aureus is waarmee men te doen heeft.
Ga naar:
De Staphylococci groeien en vermenigvuldigen bij een temperatuur van 5 tot 38�C. Maar de deling gebeurt wel het snelst bij lichaamstemperatuur (ca. 37 �C).
De kiem overleeft niet lang op droge, aan de lucht blootgestelde oppervlakten zoals het gezicht of keukenwerkbladen.
Indexpagina:
Inleiding van het multimediaal project:
Pathologie�n:
Voedingsbodems:
Kweek en identificatie:
Besmetting:
Resistentie en behandeling:
Artikels:
Referenties: