Дома
 




Јовица Тасевски - Етернијан
 
Еротика

Една вжарена точка напредуваше
Пристиг
до празнината.
Задоволството беше големо:
Двете розеви тела цветаа.
Времето не минуваше
сепак
крајот дојде веднаш
се струполи и се придружи.
Гром ја прострела дружбата
врв.

Без љубов? Со љубов?
Можеби
нешто во нов свет ќе пристигне.


Охридска архиепископија
1767 година
лицем светци, срцем в’лци
– Григор Прличев

Смарагд
во вените
верно крие
Архиепископот
на овците
со поглед
кон месечината
- призма.
Иако нема
остри причини
за гнев:
за гнет
Грците
не се
Елини.


Отспротива

Мрачното
што се превира Внатре
Тоа што беспрекорно ги сече
зраците сладострасни
заитани кон гравирите
желни за оган,

за Светла Нишка
жедува!

нешто! утеха...

Во моите дробови бели,
експлозии на мелодија има
заради дробни бројки, дребни потскокнувања!...

...ронки, а скок
од агонија
во екстаза!

        Понекогаш
дробни нешта
содржат
огромни пространства утеха.


монолог на љубовникот за цик-цак љубовта

времето патува низ капки
      проѕирни и матни,
      просторов меѓу нас
ист и ист,
            а комети
            а црни топки;
та ете и...          -не сме статични
туку: ко тешка движба на елипса
околу гранитен стожер,
јас и ти на незината
линија –
ту сме ведро блиску
ту сме тмурно далеку...
            А, Сепак! –
            ти си мојот единствен
            Рехабилитационен
                   Центар.
Претходна
 
 
1 2
Hosted by www.Geocities.ws

1