Hierbij dient men zich goed te realiseren dat het naaldbos op voedselarme grond met een dunne humuslaag in de Zuidelijke Vercors een zeer open structuur heeft, waardoor het niet altijd mogelijk is het onderscheid met het vorige type te maken. Omdat het hier om open bossen op schrale grond gaat, komen Pinus sylvestris en Picea abies juist hier voor. Een typisch voorbeeld is het bos 36, waar over een grote oppervlakte bijna 400 exemplaren zijn geteld. Dit bos ligt op ongeveer 1100 meter, waardoor veel zuidelijke soorten juist hier voorkomen. Doordat het bos veel open plekken heeft, is er ook een groot aantal andere plantensoorten te vinden zoals Coronilla vaginalis, Cytissus sessifolius, Coronilla minima en Carex flacca, .
Waarschijnlijk zijn er nog meer van dit soort rijke vindplaatsen in bossen te vinden. Maar het oppervlak open bos in de Zuidelijke Vercors is groot en het is noodzakelijk het hele bos te doorzoeken, mits de bodemvegetatie laag en schaars genoeg is. Wij hebben een aantal bossen doorzocht met een wat rijkere bodemvegetatie, maar daar konden wij geen enkel exemplaar vinden. De locaties 29, 30 36 en 37 behoren tot deze categorie.
4. Bedreigingen en nader onderzoek
In alle gevallen is er sprake van een open vegetatie of een kaal substraat. Er is steeds een zekere dynamiek te herkennen. De stabiliteit van deze dynamiek is noodzakelijk voor het onbedreigd voorkomen van deze soort in de zuidoostelijke Vercors. De invloed van begrazing op de populatie is onduidelijk. Weliswaar is er op de rijkste vindplaats in de Vercors bij Chichiliane (nr 36) sprake van een lichte en plaatselijke begrazing waardoor de dynamiek toeneemt, maar misschien zou het aantal planten nog groter zijn bij de afwezigheid van grazende geiten. De invloed van begrazing dient nader onderzocht te worden. Een andere mogelijke bedreiging is het in gebruik nemen van hellingen voor ski�n. Gegeven de huidige locaties is de kans hierop niet erg groot. Bovendien zijn de hoger gelegen vindplaatsen op de steile hellingen zo snel vrij van sneeuw, dat ze ook niet geschikt zijn voor ski�n. Het dichtgroeien van het bos door het geheel stoppen van iedere vorm van bosbouw lijkt ons een re�le bedreiging. Bovendien kunnen bossen ook dichtgroeien door het afnemen van een lichte vorm van begrazing.
De grootste bedreiging in de Vercors is volgens ons het gebrek aan kennis van de soort en van de actuele verspreiding in het gebied. Zonder grondige kennis van de soort is een adequate bescherming niet mogelijk. Op grond van de resultaten van ons onderzoek in een klein deel van de Zuidelijke Vercors, veronderstellen wij dat Orchis spitzelii elders in de Vercors, en wellicht in de D�voluy, de Chartreuse, de Diois en de Baronnie eveneens in aanzienlijke populaties aanwezig is. Zoals in de inleiding is opgemerkt, is Orchis spitzelii ��n van de zeldzaamste orchidee�n van Europa. De populaties in de Vercors zijn van groot belang voor de kennis en de bescherming van de soort in Europees verband. Daarom willen we volgende jaren nader onderzoek doen naar nieuwe vindplaatsen elders in de Vercors. Daarbij willen we ook aandacht besteden aan de bestuiving van Orchis spitzelii, de populatie-opbouw en de jaarlijkse fluctuaties van het aantal planten. Dergelijk onderzoek dient in de eerste helft van juni te gebeuren. Wij willen hiervoor een internationaal geori�nteerd werkgroepje vormen. Wie zich hierdoor aangesproken voelt, kan contact opnemen met [email protected] voor een bespreking van de uit te voeren inventarisatie-werkzaamheden. Tot op heden hebben zich reeds zeven mensen hiervoor opgegeven.
Literatuur
Bourn�rias, Marcel. 1998. Les Orchid�es de France, Belgique et Luxembourg. Parth�nope, Montpellier.
Delforge, Pierre. 1981. Une nouvelle station de l� Orchis spitzelii en France. L�Orchidophile 47, 7.
Delforge, Pierre. 1994. Guide des Orchid�es d� Europe, d� Afrique du Nord et du Proche-Orient. Delachaux et Niestl�, Lausanne.
Hertel, Dietrich. 1988. Orchis spitzelii in Wallis - ein Erstfund f�r die Schweiz, Mitteilungsblatt Arbeitskreis Heimischer Orchideen Baden-W�rtemberg 20 (4) pp 883-889.
Jacquet, P. 1195. Une R�partition des Orchid�es Sauvages de France. Soci�t� Fran�aise d� Orchidophile, Paris.
Landwehr, J. 1977. Wilde Orchidee�n van Europa. I en II. Natuurmonumenten, �s Graveland.
Lauber, Konrad en Gerhart Wagner. 1996. Flora Helvetica. Verlag Paul Haupt, Bern.
Mrkvicka, Alexander Ch. 1992. Orchis spitzelii im Ostalpenraum. Mitteillungsblatt Heimischer Orchideen Baden-W�rttemberg 24 (4), pp. 669-678.
Mus�um d�Histoire Naturelle de Grenoble. 1995. Orchid�es Sauvages en Is�re, Mus�um d�Histoire Naturelle de Grenoble, Grenoble.
Presser, 2000. Die Orchideen Mitteleuropas und der Alpen. Ecomed, Landsberg.