 |
|||||||
|
انتخاب زبان
دوستان ما در انترنت:
|
|||||||
|
کار را به اهل کار سپردن يعنی چه؟؟
از روزگاری که امن و امان بعد از سقوط رژیم جبر طالبان در دامان وطن عزيز مان گسترده شده، این سو و آنسو گاه در شکایات مردم ، گاه در انتقادات صاحبنظران و هم زمانی در مداخلات خودخواهانه بعضی منفعت جویان در داخل و خارج کشور ميتوان دريافت که همه از تقديم کار به اهل آن پشتيبانی ميکنند و جدأ خواهان آن استند. اين که هم اکنون مقام ها و پست های دولتی و کاری ملت ما بدست کسانی است که بر حسب تصاحب و يا مصلحت سياسی ميباشد همه اعتراف داريم، اما هدف بنده از نبشتن اين مطلب هيچ گاه اين نبوده که بر جريان سياسی و يا امور اداری دولت انتقادی غرضی داشته باشم. بلکه همچون يک وطنپرست و دوستدار فرهنگ و عنعنات ملی و ميهنی خود مسئوليت خويش ديدم تا محترمان و هموطنان عزيز خود را متوجه بخش ديگری که بدون شک فرق چندانی با جريان عملی امور ديگر ندارد نمايم. بعضی صفحات انترنتی از زمان زيادی حتی قبل از سکوت رژيم طالبان به نماينده گی از مراجع رسمی افغانی در پهنه انترنت ديده ميشدند که در آنزمان چندان توجه خاص مراجعين را نداشتند و بديع هم بود که مردم ميدانستند در افغانستان هيچ مرجع رسمی با چنين امکاناتی نيست و کسانی هم که جنين صفحات را مديريت ميکردند از خارج کشور دست به چنين اقدامات ميزدند، و چه بسا که از جوابدهی در مقابل نشرات خود هم کوتاه بودند و معاف ، زيرا فقط همين برايشان برائت ميداد که آنها با وجود آنکه دور از وطن هستند باز هم در راه خدمت به هموطنان کار ميکنند. ولی اين پروسه (متوسل شدن مراجع رسمی افغانی به شبکه انترنت) بعد از سقوط رژيم طالبان قوت مافوق تصور را گرفت و در مدتی اندک هزاران صفحه با آدرس های گوناگون به نماينده گی از مراجع مختلف دولتی و مردمی افغانستان در پهنای انترنت پديد شده و بر غنای کاری، ادبی و فرهنگی وطن و هوطنان ما افزودند. اما برای آنکه مسئله را بهتر بدانيم اول چند نکته در قسمت اداره و تنظيم صفحات انترنتی بطور آنکه خواننده درک اندکی داشته باشد از آنچه" صفحه انترنت" گفته ميشود. بطور عموم صفحات انترنتی با وجود در نظرداشت مطالب و انباشته های شان گونه گون اند، اما در بعضی نکات همنوع و مانند هم ميباشند، و هم اين همنوعی شان به مراجعين ( کاربران انترنت) اين فرصت را ميدهد تا آنها از داشته های صفحه استفاده اکثر را ببرند، و چه بسا که خود دست اندرکاران صفحه نيز سود خود را ازين جريان برميدارند (البته صفحاتی که به منظور تجارت و پيکش توليدات ميباشد). موارد همنوعی صفحات انرنتی هم انگشت شمار اند، شامل صفحه ابتدا، بخش تشريحی ، رهنمای مراجعين، نشانی بعضی صفحات برای راحتی کاربران، و هم بخش ارتباطی صفحه ميباشد. در کشور های پيشگام و مترقی در صحنه (آی، تی) انفومیشن تکنولوجی، توجه خاصی را در قسمت ساده سازی صفحات انترنتی و همگانی ساختن آنها تا آن حد نموده اند، که يک يک از تابعيين آن ممالک درخاص و تمام جامعه بشری در عام ازان استفاده اکثر را بکنند. طبيعی است که برای حاصل کردن چنين يک هدفی بخش عمده و اساسی کار راجع ميشود به همه گانی ساختن صفحه و یا بطور ساده تر چند زبان سازی آن. و هم برای آنکه کاربر را متوجه مطالب صفحه کرده باشند آدرس های صفحات را با خاتمه مخصوص که در بعضی کشور ها برای مراجع رسمی جداگانه از صفحات انترنتی غير رسمی يا تجاری ميباشند ، تعيين و ثبت ميکنند. بطور نمونه اکثرأ خاتمه کوم (com) برای مراجع تجاری و خصوصی، و خاتمه (Gov) برای مراجع دولتی، خاتمه اورگ (org) به مراجع و سازمان های مردمی، ملی و بين اللمللی، و هم خاتمه نت (net) به شبکه های انترنتی مؤسسات داده ميشود. بعضی کشور ها برای آنکه کار بر را جدأ متوجه بسازند که صفحه ازکدام کشور اداره ميشود برای خاتمه صفحات انترنتی خود از سمبول دولت شان که دو حرف از نام مملکت ميباشد و در تفاوت از سمبول کشور های ديگر ميباشد تعيين ميکنند. بطور مثال خاتمه AF که سمبول افغانستان تعيين شده و با ديدن آن در خاتمه صفحات انترنت کاربر افغان حس غرور ميکند. باز ميگرديم به بحث اصلی خود و ايجاد صفحات انترنتی افغانی که امروزه تعداد آنها از حد شمار بالا است و هم باعث خوشوقتی ما. قابل ياد آوری ميدانم که مورد بحث ما منبعد صفحاتی است که بطور رسمی نماينده گی از مقام ها و مراجع دولتی و مردمی افغانستان ميکنند. البته پيدايش خاتمه AF که نتيجه کوشش های شبکه " ندا" (تا جاييکه بنده معلومات دارم) و بعضی مراجع رسمی و دولتی ما ميباشد ديگر اين نظر را مسلم ميکند که صفحات دولتی و رسمی ما بايد بطور حتم دارای چنين خاتمهء باشند، تا جوينده افغانی و هم ديگر مراجعين بدانند کجا رفته اند( در شبکه انترنت)، از جانب ديگر اين خود جادهی صفحات افغانی را در ميان اينهمه سر در گمی که در شبکه انترنت است آسان تر ميسازد. اکثر کشور ها برای سهولت و سازماندهی مناسب صفحات و مطالب آن همين نظم را پيش گرفته اند. شايد خواننده از من ميپرسد که از نوشتن اين مطلب چه خواهشی ازو دارم. ميخواستم کمی توجه مسئولين امور را بکشانم به اين جهت، که همچنان که در ديگر جوانب کار دولتی کار در دست اهل کار نيست در قسمت " آی، تی" و برنامه ريزی توصل مؤسسات و ادارات دولتی به شبکه انترنت هم تا جايی که ديده شده اثری از خدمت اهل کار ديده نميشود. اول اينکه تمام ادارات به شکل منظم صفحات خودرا راه اندازی نکرده اند، که اين نشان ميدهد کارمندان بخش دفتر مطبوعاتی آنها (سخنگو های محترم) که نام های شان با القاب پيچيده است توجه به مهم بودن اين نکته ندارند، که با ايجاد و راه اندازی صفحات و مراکز انترنتی شان ميتوانند به ساده گی اطلاعات را در خدمت مردم قرار دهند، و هم قسمتی از زحمات و مشکلاتی را که مانند بار سنگين شانه هايشانرا خم کرده بر زمين گذاشته و يا به عباره ديگر بدوش کمپيوتر هايشان بگذارند. تا اخبار و روزنامه ها ، ژورنالستان و مردم عامه بدون مشکل به معلومات وقتآ فوقتأ دسترسی داشته باشند. اين بهانه که گويا مخارج اين کار بيشتر ازحد توان ادارات دولتی است ديگر قابل قبول نميباشد، بدين لحاظ ، که از يک جانب مبالغ هنگفت از کمک های جامعه بين المللی در ادارات دولتی ناپديد ميشوند و ايجاد سيستم انترنتی در مقابل اين مخارج ذرهء است، و از جانب ديگر مصارف بی جای ادارات را تا حدی هم کم و کنترول خواهد کرد. و ايجاد شبکه داخلی هيچگاه مصارفی فوق العاده نميخواهد. و بهانهء ديگر ، که گويا مديران و متخصصين آی تی در کشور ما و يا در ميان هموطنان ما نيست هم قابل قبول نيست و بر دروغ ثابت کردن اين بهانه موجوديت صفحات زيبا، فعال، و دارای کاربران بيش از صد ها هزار در ماه افغانی ما که در داخل و خارج کشور ميباشد، دليل شده ميتوانند. موجوديت اين صفحات زيبا و فعال تا جايی احساس غرور و افتخار بر افغانها ميدهد. ميدانم که هم اکنون بعضی ها که از دير زمانی صفحات رسمی ادارات دولتی را در شبکه انترنت ديده اند بر من انتقاد ميکنند که گويا سخن من بجا نيست. بلی من در اول ياد آور شدم که بعد از سقوط رژيم طالبان در کنار هزاران صفحه انترنتی افغانی که مملو از مطالب ادبی، فرهنگی و تجاری ميباشند، صفحات انترنتی مقامات رسمی نيز ديده ميشود، ولی هدف من از ايجاد سيستم انترنتی منظم را محترمان و کسانی که در قسمت " آی، تی " مقام و مرتبتی دارند بهتر درک ميکنند و بخصوص حتم بودن همچو سيستمی را در سطح ادارات دولتی. يک صفحه انترنتی که نماينده گی از يک مرجع دولتی ميکند بايد تا حد اعظم فعال و فی الوقت تجديد شده باشد و هم دارای آدرس ثابت بوده از بروز آدرس های مانند خود بر اساس قوانين و نظم جلوگيری کند. بطور مثال به نماينده گی از دولت انتقالی اسلامی افغانستان در شبکه انترنت به چند صفحه دارای آدرس های متفاوت سر ميخوريم که هريک به گونه خود از دولت نماينده گی ميکنند و خجالت آور اين است که هيچ يک شان مطالب تازه فی الوقت ندارند، و از تاريخ شان پيداست که ماه ها و سالها ميشود که مديران محترم شان سری به صفحه نزده و معلومات را دست نزده اند. به همين ترتيب که ياد آور شديم در قسمت نام گذاری صفحات هم توجه چندانی نشده، بطور مثال نام صفحه دولت انتقالی ، که به نماينده گی ازان چندين صفحه است و معلوم نيست کدام يک واقعأ از دولت نماينده گی ميکند و خاتمه شان ، که در هر صفحه خاتمه دگری است در يکی خاتمه com و در ديگری خاتمه org و در سومی هم gov.af ميباشد و هيچ کدام شان مطلبی مطابق به تاريخ روز ندارند و کاربر را بدين فکر می اندازد، گويا کسی اين صفحه را ترتيب کرده و در کمپيوتری جاداده و خود رفته " پشت کار خود". يکی از مقام های دولتی که در سهم گيری خود برای ايجاد سيستم انترنتی فعال تر نسبت به ديگر ادارات ميباشد مقام محترم وزارت خارجه دولت انتقالی افغانستان است که نماينده گی های ديپلوماسی آن از سالها قبل با استفاده از امکانات مختلف و اندک آن وقت توانسته بودند خود را در شبکه انترنت جا دهند. خود وزارت بعد از بوجود آمدن دولت مؤقت وانتقالی نيز دارای صفحه ء هستند. و اما با توجه به صفحات انترنتی اين وزارت و نماينده گی های آن ديده ميشود که هيچ يک ازين سفارت خانه ها مدير بخش انترنتی ندارند واگرهم دارند توجه به اين بخش نکرده اند و حتی فراموش کرده اند که صفحهء در انترنت دارند، زیرا نه مطالب صفحات شان، که چند خبر کوتاه مربوط به سالهای اول دولت مابعد طالبان است تغییر کرده و نه هم بجز اين چند خبر چيزی راجع به کار اداری شان در صفحه ديده ميشود. و چند سفارت خانه که خيلی در قسمت صفحات شان زحمت کشيده اند با تأسف که به جواب نامه های الکترونی مراجعين هيچ جوابی نميدهند، که اين هم نشان ميدهد که کسی بر اين امور توجه نميکند. و يا هم وزارت خانه های ديگر که با شان و شوکت صفحهء را در شبکه جا گزين کرده و داشته های اين صفحه شان بجز بيوگرافی پر دبدبه وزير صاحب محترم و لست ديپلوم ها و مدال های افتخاری شان چيزی ديگری نيست. و حتی ساده ترين اصل که استفاده از لسان های ملی کشور ميباشد درين صفحات به طور لازم مراعت نشده است. بطور مثال يک صفحه را پيشکش ميکنم که بنام کميتهء ملی المپيک افغانستان در شبکه انترنت جا دارد، و طور معمول بعد از معرفی رئيس کميته و چند مطلب ديگر خلاصه ميشود، اما هدف من صفحه بيوگرافی رئيس اين کميته است که با زبان خاصی که چيزی شبيه زبان دری است نوشته شده آدرس اين صفحه http://www.nocafghanistan.com/biography_fa.html است و يک نمونه از تخلف از قوانين زبان، استفاده از زبان ملی وکارگيری صحيح و درست زبان برای ارائه اطلاعات ميباشد، من متيقن استم که در کشور ما چنين يک مرجعی است که از طرز استفاده زبان های ملی کنترول ميکند آنهم در ادارات دولتی لطف نموده صفحه دری بيوگرافی را از نظر بگذرانيد. برای آنکه سخن بيشتر ازين به درازا نکشد، يک سخن و آن اينکه پيدايش شبکه انترنتی فعال و وسيع ضرورت زمانی و حتمی است برای کشور تازه به پا ايستاده ماو بايد برين امر توجه جدی شود و قوانين منظم برای حفظ نظم و حقوق و داشته های انترنت در افغانستان تدارک گردد، تا هم رشد و ترقی بيشتر جامعه و ميهن عزيز ما را سرعت لازم بدهد و هم از درستبرد ها و " دزدی های انترنتی" که هم اکنون در ميان کاربران افغانی به اکثر وفرت دارد جلوگيری شود. آن روز دور نخواهد بود که هم ميهنان خودما برای کشور خود کار کنند و نتايج کار شانرا هموطنان شان احساس کنند و ازان بهره گيرند، چونکه با شنيدن اين خبر که سيستم اطلاعاتی و مخزن اطلاعاتی دولتی ما را متخصصين کشور ديگری تدارک ميکنند موی را براندام هر وطنپرستی راست ميکند، خود فکر کنيد، کی ميداند، که اين متخصصين جاسوسانی اند که با استفاده از حماقت ما بر همه سيستم ما کنترول دارند و چه بسا که خود آنرا تدارک ديده اند، و يا دشمنانی اند که از همه راز های دولتی ما به خواهش خود ما آزادانه استفاده ميکنند، چون خود شان برای راز های دولت ما سيستم جور ميکنند. شرم آور است و دردناک. بزرگان و قلم بدستان محترم و عزيز معذرت بنده را در قسمت صراحت اعتراضات بپذيرند.
غلام ربانی رحمت
ليتوانيا
آدرس الکترونی ما برای معلومات و ارتباط دوستان [email protected] |
|||||||
