Home - Wie zijn wij - Week 1 - Week 2 - Week 3 - Week 4 - Week 5 - Week 6 - Week 7 - Week 8 - Week 9 - Gemaakt door
Week 4
Dag 22
5 uur in de ochtend, we moeten weg van het Zuidereiland, zijn allebei erg stil, want we balen, alles is veelste snel gegaan en de mooie momenten waren te kort, dus we MOETEN terug….
Eenmaal ingecheckt is het wachten op het sein dat we de boot
op mogen,
eenmaal op de boot relaxed op het achterdek en zien we langszaam
het Zuidereiland verdwijnen, nouja het Noordereiland is ook mooi.
(maar het Zuider is toch onze lievelingskant geworden)
Zo na een tamelijk winderige reis, het waait hier volgens mij
altijd,
zijn we in Wellington aangekomen. Ik wil graag shoppen, omdat hier
alles in vergelijk met Nederland zoveel goedkoper is.
Bijvoorbeeld brandstof is hier echt een lachertje hoor, voor diesel
betaal je omgerekend 25 eurocent de liter en voor benzine is dat
50 eurocent de liter. Maar ik ga voor de kleding, zie een leuke
schoenenshop en koop me echt het ongans hier, alles is leuk, maar
kan natuurlijk niet allemaal mee!!
Mar
wil nog een paar surfbroekjes hebben en die vinden we dan ook,
volgens hem de helft van wat we ervoor in Nederland moeten neer tellen.
Mar merkt dat het waait en het shoppen neemt een andere vorm aan,
namelijk ‘speedshoppen’nou dat gaat even niet door, rustig gaan
we verder
en na denk ik heel Wellington gezien te hebben, gaat Mar varen in de haven,
het waait zoals gewoonlijk gigantisch en Mar kan dus ook zijn kleinste zeil
amper houden, na een paar rakjes gaat hij vreselijk op zijn…… en
heeft pijn,
komt naar de kant en hij tuigt af, genoeg geweest. Een vriendelijke lokale surfer
verteld ons dat we de volgende dag maar eens in Plimmerton moeten gaan kijken,
want dan staan er daar vast golven.
Dag 23
Wakker worden op een cricketveld is leuk, vooral op zondag ochtend als iedereen gaat….cricketten, haha wat een drukte rond de camper zeg, we verplaatsen hem en gaan relaxed eten. De boterhammen waaien van mijn bord en volgens Mar lopen er golven, dus even varen dan maar.
Heb Mar een tijdje niet zien varen, dus ga even lekker kijken,
volgens
hem wind van rechts dus niet zijn lievelingskant, maar even later draait
hij echt een hele hoge voorwaartse salto, wauwww.(Mijn vriendje…..)
Wat hoge sprongen, crashes en langszaam valt de wind weg, natuurlijk
maak ik altijd te laat fotoos, maar ik heb het gelukkig gezien.
We moeten verder want de tijd in Nieuw Zeeland gaat dringen,
nog 9 dagen…ahhhhhhh zo weinig nog maar!!!
Dan op weg naar Palmerston, na veel bochten bereiken we het plaatsje Eketahuna
en hier vinden we een heel leuke camping, even onze spullen wassen en weer slapen.
Dag 24
Vandaag gaan we naar het Tongariro national park om daar de volgende dag Mount Tongariro te gaan bekijken, daar is namelijk de enige nog echt werkende vulkaan te bezichtigen. Omdat het nogal een flink stuk rijden is zijn we daar bijna de hele dag aan kwijt, onderweg is niet echt veel te zien. De zon schijnt heerlijk en langzaam komen we in de buurt van het Park, vinden daar een bush camping, drinken nog een lekker bourbon colaatje en kruipen in bed.
Dag 25
Wakker worden is schrikken, niet omdat Mar naast me ligt hoor, maar wat een
regen buiten zeg, nou dat lopen naar de vulkaan kunnen we vergeten vandaag,
het komt met bakken uit de lucht. We gaan even naar het visitor centre, om te
vragen wat de weersverwachting is…..ERG SLECHT voor de komende 3 dagen,
gooit ons schema lekker in de war, dan maar naar boven rijden richting Taupo.
Omdat Tongariro een vulkaan is zijn de weersinvloeden totaal anders dan bijvoorbeeld
in het 60 km verder gelegen Taupo, aangekomen in Taupo schijnt even de zon,
maar de regen blijft overheersen.
Dan maar gelijk door naar Rotarua, een plaatsje met waanzinnig veel vulkanische activiteit, in de straten ruikt het naar rotte eieren, zwavel lucht, en rookt het op veel plaatsen in de stad. Dat roken word veroorzaakt door de kokende modderpoelen overal in de stad. We gaan naar Wai-o-tupo Thermal Wonderland, entrée kost $ 18,50 per persoon, wij zien niet in waarom en lopen dus gewoon door. Binnengekomen zijn overal kokende bronnen en poelen te zien, wij zijn blij dat we niet betaald hebben, want wat je in de straten kunt zien is hier ook te zien, een paar Duitsers naast ons klagen dat ze te veel betaald hebben en ik geef ze gelijk…..
Slapen doen we aan de rivier ergens in een plaatsje waarvan ik de naam vergeten ben.
Dag 26
Vandaag naar Auckland, want daar is het weer in ieder geval
beter en dan richting North-Land (noorden van Nieuw Zeeland).
Aangekomen in Auckland begrijp ik weer waarom ik een hekel aan de grote steden
heb en zeker als je weet dat een derde van de bevolking van Nieuw Zeeland hier
in Auckland woont, mar klaagt over het drukke verkeer, draait daarna volledig
door als hij geen voorrang van een Kiwi krijgt en propt de auto op een Hollandse
manier in de file, iedereen claxoneert, maar daar hebben we even ….. aan.
Even een surfzaak bezoeken, want Mar heeft zijn trapeze gesloopt en heeft een nieuwe nodig, volgens hem zijn ze van Pryde erg goed en die zit dan ook het best, alle surfers thuis moeten volgens hem wel lachen, want Mar is anti-Pryde en de rest thuis erg pro.(Niet surfers, waaronder ik, snappen hier geen bal van dus gewoon verder lezen !)
Op een camping aangekomen blijken de mede toeristen geen spat
veranderd en zeggen geen boe of bah.
Omdat het morgen Kerst is en we geen idee hebben waar we terecht gaan komen,
eten we vanavond ons ‘Kerstmaal’, we hebben een kilo zalm gekocht,
garnalen (voor de cocktail) en roerbakgroente.
“SUPERB FOOD” zeggen een aantal kiwi’s en kijken likkebaardend
naar ons eten, terwijl zij hun laatste restje bonen in tomatensaus eten, haha.
Dag 27
KERST !!!!
Zo kerstochtend begint bij ons met veel aardbeien (is het seizoen hier) en bacon and eggs, daarna nog wat kiwi’s en dan op weg. Ik probeerde nog wat mensen een gelukkige Kerst te wensen, maar natuurlijk spreekt nog steeds niemand Engels, ligt het misschien aan mijn uitspraak ?? Mar probeert het ook en krijgt contact…..met een Nieuw Zeelander, ja die zeggen wel iets terug, de rest natuurlijk weer niet. Nou ‘a merry Christmas to you all’ eikels, haha
.
Op weg naar een plaatsje in Northland aan de westkust, als we richting Dargaville rijden, even de ouders bellen, om ze een gelukkige Kerstavond te wensen, jaja 12 uur terug natuurlijk. Mijn ouders vragen tussen neus en lippen door hoe wij naar het toilet gaan als we wildcamperen en ik vertel ze dat ik dat dan ook gewoon in het wild doe, haha, zal wel een foto sturen !!!(Speciaal voor Melanie !!!)
Op naar Glinks Gully, moet een mooi plaatsje zijn en dat is
het ook, gaan op de camping staan en merken dat de Kiwi’s ook vakantie
hebben, tegenvallertje !! Betekend erg druk en veel lawaai, scheuren met hun
‘Quads’(vierwielertje met motor) over het strand, word tegen de
middag lekker rustig en Mar ziet grote golven lopen, maar klaagt over de wind,
net te weinig (zoals altijd met die surfers!!).
Zo ons Kerstmaal vandaag lijkt er niet echt op, Pasta met Tonijn, maar het smaakt
toch best, daarna lekker over het strand wandelen en de zon zien ondergaan,
dat is telkens weer iets moois en maar weinigen nemen de tijd om er naar te
kijken….
Dag 28
‘BOXING DAY’dat is het vandaag, volgens Mar gaat dan iedereen met elkaar op de vuist, want een dag vriendelijk doen is volgens hem teveel gevraagd, ik heb geen flauw idee, voor mij is het 2de Kerstdag.
Volgens een lokale,vriendelijke grijsaard (niet Santa Claus!!), kunnen we ook verder over het strand rijden, met een eerdere gebeurtenis uit Australie in ons achterhoofd besluiten we dat maar niet te doen, hoe verleidelijk het ook klinkt.
We trekken naar boven en zien in een Kauri Forest een enorme
boom,
zijn naam is Tane Mahuta (God of the Forest) met zijn omtrek van
14 meter is hij wel wat dikker als onze gemiddelde boomstam in Nederland.
Weer arriveert er een touringcar Japanners en die willen natuurlijk allemaal
tegelijk op de foto, terwijl ,je raad het al, als Mar net een foto staat te
maken.
Met allemaal Jappen op de foto vind Mar de boom niet zo mooi en begint in
het Japans te roepen ‘oprotten’en dat helpt (ik dacht dat het Japans
was, maar
het bleek achteraf gewoon ‘Fuck off’te zijn geweest) niet zo netjes,
maar het helpt wel.
Gillen kunnen die kamikazes wel als de beste, het is gewoon grappig als je ze ziet poseren voor een foto, telkens maken ze een ‘peace’teken met hun vingers, als ze dat op elke foto doen……..
Dan verder op onze route zien we nog een enorme zandduin en gaan we verder naar Paihia, een soort Spaans vakantiedorpje.
Morgen een bootje huren en dan richting de eilanden, want dit
stadje ligt precies in de “Bay of Islands”, maar de fotoos en text
daarvan lezen jullie in week 5 en die versturen we vanuit Australie, omdat we
de 31 ste van deze maand daarheen vliegen…..