We Live To Travel

Vandaag in Wellington geslapen, was even wennen gisteren,
reden zo de file in richting centrum. Maargoed toch een camping gevonden
en vandaag eens even kijken of we de geplande bootreis naar het zuidereiland
kunnen vervroegen. Gelukkig het is mogelijk dus 1 uur later zitten we aan board
van de “Bluebridge Ferry” boot. Het waait als een kanon en Marco verteld me
hoe hij gemakkelijk op elke golf die de boot passeert een ‘forward loop’ kan maken,
jahoor Mar, maar we zitten nu op de boot en niet op je plank !!

Het waait verschrikkelijk hard en er word aan board gesproken over een
flinke storm het zonnetje begint een beetje te schijnen en het word zowaar
nog behaaglijk op de boot. Mar zit voorop de boot met z’n gezicht in de wind
te genieten van de golven. We zien het Zuidereiland al liggen.
Geweldig al die rotsformaties, ik heb alleen geen flauw idee waar we erin gaan varen.
Langzaam varen we de ‘sounds’ binnen en zien we echt helblauwe baaien
aan weerszijde van de boot.(Bas en Ma dit vinden jullie werkelijk geweldig, alleen
nog even wachten..jaja mijn schoonouders gaan eind februari naar Nieuw Zeeland)

Aangekomen in Picton gaan we van boord en rijden we richting Nelson, onderweg even wildcamperen.

Mar moet en zal even zwemmen in de plaatselijk stroomversnelling, ik blijf eruit, want het is veel te koud.

Dan rijden we door richting Nelson, alweer zoveel wind. Mar brult de hele tijd in de auto dat het waait en dat hij MOET surfen, ok dan, we komen aan bij Tahuna Beach en het zand gaat alle kanten op en de bus ook, ik blijf lekker binnen zitten. Mar staat binnen 10 minuten op het water en scheurt alle kanten op, springen, forwards, craches kortom alles. Na 3 uur is de frustratie eruit en komt ie van het water, dan rijden we door naar het plaatsje Takaka in het Abel Tasman National park.

Dag 9

oepie, mooi weer en dat is welkom na al dat druilerige weer van de afgelopen dagen, lekker 27 graden en een scherper zon !! Ouwww die is wel iets scherper dan in Australie zeg, even goed insmeren, niet te vergelijken met Nederland is ongeveer 5 keer sterker. Mar is al verbrand natuurlijk niet ingesmeerd!!

Zijn naar de Pupu springs geweest, daar komt gewoon drinkwater
de grond uit en dat komt allemaal in 1 groot meer terecht
en stroomt dan ..richting zee en die gekke Nieuw Zeelanders
doen er niets mee, stom hoor.

Dan richting Golden Bay, dat heet zo vanwege het goudkleurige zand dat op de stranden ligt, echt heel mooi, nog even zwemmen en dan naar de waterval van Hanuii, wel even 45 minuten lopen, maar dan is het ook echt fantastisch. Mar heeft echt een fascinatie gekregen voor watervallen, hij moet ze echt allemaal zien, niet erg hoor, zien er allemaal geweldig uit en voorla het geluid van dat razende water, maarja je moet het zelf zien……..en horen.

Tja je moet weer weg uit mooie plaatsen om andere te zien, dus gaan we op weg naar Marahui een plaatsje vlak bij Richmond om daar het andere deel van Abel Tasman N.P. te zien. Valt een beetje tegen de Kiwi`s (= Nieuw Zeelanders) hebben ook door dat toeristen goeie melkkoeien zijn en dit plaatje is dus echt over te slaan, helaas valt de avond al en zijn we gedwongen hier ons onderkomen te vinden. Slapen op Old Mac Donalds Farm word het dus, voordeel is wel dat de sinaasappels en mandarijnen hier aan de bomen groeien en Mar….die is ze al weer aan het plukken en opeten, echt ongelooflijk, die gozer VREET werkelijk alles.

Op naar Richmond voor wat boodschappen en dan op weg richting Westport, onderweg nog wat zon gepakt op het strand, jaja bij jullie is het vandaag 4 graden las ik in de krant, haha, heerlijk !!!(sorry)

Toen reden we langs een lange rivier waarvan we dachten daar even heerlijk wild te gaan camperen, hebben we ook gedaan, maar daar zaten de meest vervelende wezentjes die je maar kan bedenken, SANDFLIES, die komen met honderden om wat bloed afte tappen……van ons ja, was dus snel in de bus en boek lezen tot het donker was en dan maar vlug slapen.

Wakker worden en wegscheuren, we eten wel ergens anders ( Bas en Margo als jullie dit lezen dan moeten jullie onthouden Aeroguard Spuitbus (blauw)kopen tegen vliegen)

Zo vandaag komen we aan in Westport, iets doorrijden verteld
ons dat er een zeehonden kolonie moet zitten 11 kilometer van hoofdweg.
Nog nooit zoveel zeehonden gezien en ze hebben ook nog allemaal jongen,
geweldig, dit heb ik nog nooit gezien en we blijven hiervoor dus lekker lang kijken.
Dan even naar het golfsurfen kijken verderop en weer genieten van de zon.

Dan op naar Greymouth om een camping te zoeken, Mar loopt maar te klagen over die onderbroek die hij al 4 dagen aan heeft en ik begin het volgens mij ook al te ruiken (haha geintje), nou wat een camping geen sandflies en alles ziet er super uit, wat een luxe is het toch soms om even lekker te douchen, zeker als je dat thuis zo gewend bent.

Even relaxed wakker worden, oeps al 9 uur en iedereen is al weg van de camping, jaja worden een beetje lui. Vandaag gaat de reis naar de Gletsjers van Fox en Franz Josef en natuurlijk de hoogste berg in Nieuw Zeeland genaamd Mount Cook , rijden nog even het stadje Hokitika in, want hier word de groene mineraal (edelsteen) Jade vervaardigd tot leuke hangertjes en ringen, echt iets voor mij dus…., daarna nog even een cappuchinotje nuttigen en weer verder. Zijn net aangekomen in Franz Josef Glacier, Mar staat te bedenken of hij een parachutesprong gaat maken voor NZ$ 265, wel een tandem sprong, maar wel gaaf. Het weerbericht is niet geheel rooskleurig voor morgen, dus het gaat niet door.

Dan maar morgen klimmen naar de gletsjer, hou je vast, maar dat word 1800 meter klimmen, we vertrekken om 06.00 in de ochtend morgen, dus ik ga slapen………

Zo vertrokken, lijkt een makkie, maar dat valt toch wel even tegen, ben eigenlijk blij dat we de track van 8 uur niet genomen hebben (8 uur heen en terug), nu is het maar 6 uur.
Na 2 uur lopen ben ik werkelijk bekaf, Mar begint gelukkig ook sporen van vermoeiing te vertonen, dan komen we een aantal mensen tegen die zeggen dat het nog een half uurtje lopen is, jaja dus nog een uur !!!

Dan eindelijk gehaald en het uitzicht liegt er niet om (zie foto) kan de gletsjer perfect zien, niet zo mooi als uit de helicopter, maar dat kost dan ook NZ$ 300,- per persoon (ong. 153 eurootjes).

Dan de afdaling is werkelijk spekglad, omdat we telkens watervallen tegenkomen staan we steeds stil, want Mar moet weer een fotootje maken. Na een 3 uur durende afdaling zijn we eindelijk beneden, ik ben helemaal gaar en snak naar een koud Colaatje, die krijg ik dus ook en zo is onze dag ten einde.

Werd er een groot feest georganiseerd voor Nico the legend B.
Want hij heeft de bijzondere leeftijd van 50 jaar gehaald.

Zoals jullie kunnen zien hebben we ook hoogwaardig bezoek gehad. Ondanks dat de politie voor de deur stond maar die konden ons toch weinig maken, omdat wij een vergunning hadden aangevraagd.Was het een super geslaagd feest. De volgende dag hadden een aantal personen last van het veel overmachtig gebruik van alcohol (eris namelijk 30 liter bier door heen gegaan)

Helaas voor Marco en Patricia konden zij er niet bij zijn. Maar als hun reis erop zit is er een rapportage die ze kunnen zien.

Zo dat is vroeg, de wekker staat volgens mij nog op 04:50,
maar Mar wil een fotootje maken van Lake Matheson
30 km van de camping. Ik heb geen flauw idee waarom,
maar dat merk ik straks wel volgens hem. Er zijn daar nog meer
van die gekken die zo vroeg zijn opgestaan en al snel blijkt waarom,
het meer ziet er bij zonsopgang echt schitterend uit, moet ik zeggen. (zie foto links)

Dan verder richting Wanaka, na een rit van 3 uur, begint Mar te klagen
dat hij hier nog meer auto rijd dan dat hij voor Clingendael doet ??
En dan vinden we heel toevallig een heel mooi plekje aan het meer.
Waar het ook heel toevallig windkracht 8 waait, gewapend met de
welbekende surfspullen vliegt Mar naar het water en binnen no-time knalt
hij heen en weer. Even nog een leuk fotootje schieten, want met zo’n achtergrond
zie je het surfen niet vaak !!( zie foto rechts)

Helaas weg van deze mooie plek, maar weer op naar de volgende, rijden het hele meer af (eigenlijk zo groot als de Noordzee als je het mij vraagt) en komen vervolgens bij een ander mooi meer, daarna door naar het plaatjes Haast, waar niemand dat volgens mij heeft, want we staan vast in een kleine file, erg ongewoon voor het Zuidereiland.
Op naar Queenstown via Arrowstown en onderweg geurde het naar vele soorten bloemen, hele valleien vol daarvan. In queenstown (avonturen hoofstad van Nieuw Zeeland) is werkelijk van alles te doen, maar de prijzen (ik blijf over geld zeuren, maar het is werkelijk niet normaal wat die kiwi’s vragen) zijn weer niet van de lucht, bootje varen 75 dollar, raften 150 dollar en alles duurt maar een half uur, snel verdient hoor. Zijn lekker de stad in gegaan en hebben eindelijk eens fatsoenlijk gegeten (Thais). Daarna even door de stad gebanjerd en richting de camping gereden.