We Live To Travel

Home - Wie zijn wij - Week 1 - Week 2 - Week 3 - Week 4 - Week 5 - Week 6 - Week 7 - Week 8 - Week 9 - Gemaakt door

Week 1

Vertrek

Dag 1

Zo eindelijk is het dan zover, WE ZIJN ER!!!
Het heeft 38 uur geduurd en veel slapeloze uurtjes dus, maar dan heb je ook wel wat.
De vlucht was erg vermoeiend, tussenstops van gemmiddeld 2 uur, 5 x opstijgen en landen, en dan ook nog dat lekkere (ahum) eten van GARUDA Airlines. ’s Ochtends nasi, ’s middags nasi en dan ook nog ’s avonds nasi.

Dit zijn de plekken waar we geland en opgestegen zijn even op een rijtje.
Amsterdam-Singapore-Jacarta-Bali-Brisbane-Auckland

Maar goed genoeg over de vlucht die moeten we maar snel vergeten en dat zijn we ook.

Aangekomen in Auckland stond Kurt Binder al klaar
met onze supersonische bestelbus ehhhh nee ons kleine camperbusje.
Na een korte uitleg en inspectie gingen we dan bepakt en bezakt
ons grote avontuur tegemoet. Marco heeft natuurlijk weer veelste veel
surfspullen meegenomen (totaal meer dan 50 kg) wilde hij ook nog
even wat van in mijn bagage stoppen (ja daaag!!!), maar goed dat allemaal
uitgepakt op een kleine camping in de buurt van Pukekohe.
(Als ik het verkeerd schrijf sorry dan, maar het is een of ander maffe Maori taal)

Goed liggen net in bed en een bui breekt los, lekker hoor, maar als het morgen maar droog is.
Droog !!! en de zon schijnt zelfs, maar dat duurt nog geen 15 minuten en ??? jaja het regent alweer, hoop niet dat dat zo blijft.Eenmaal op weg is het echt geweldig, dit hebben we nog nooit gezien, alles is groen en de wegen zijn niet langer dan 100 meter recht, wel leuk de hele tijd bochtjes draaien om die bergen heen het duurt alleen een halve dag voordat je 100 kilometer hebt afgelegd, wil niet negatief overkomen hoor, maar word je toch een beetje gek van zo’n achtbaan.

Dag 2

Zo op naar Waitomo, hebben ze als het goed is een hele boel grotten en niet zomaar grotten , hier leven namelijk gloeiwormen in, jaja die geven licht in het donker, soort kleine zaklampjes (twinkels voor de mensen van mijn leeftijd !!)
Marco wil graag raften, want dat kan daar ook. Eenmaal aangekomen daar blijkt dat raften en de gloeidiertjes even 130 $ per persoon te kosten, ik ben niet gierig, maar dat is wel een hele boel geld. We besluiten het op z’n Nederlands te doen en niet te betalen, dus gaan we naar een plaats in het Kairui National park waar ze gewoon op de muren zitten van een waterval. Daar aangekomen gewapend met een zaklamp blijkt al snel dat je gewoon in de val loopt met die dure excursies en dat je gewoon goed moet lezen in de reis folders. In het pikkedonker zit de hele muur daar onder de groene lichtjes, het is net een sprookje, we zijn gewoon sprakeloos. Je kunt het je niet voorstellen, dit moet je een keer zelf gezien hebben. Na van dit grandioose schouwspel genoten te hebben gaan we met een goed gevoel terug naar de camping en duiken in bed.

Dag 3

Patries heeft het koud gehad en springt in de plaatselijke Spa
en blijft daar dik een uur inzitten. Daarna is ze helemaal klaar
voor de strijd en we vertrekken richting Maropoka Falls.
Dit is een klein uurtje rijden, 30 kilometer over een slinger de slang weg.
Eenmaal aangekomen zijn we helemaal alleen en de waterval is echt super.
We staan er 150 meter vandaan, maar worden drijfnat van de waterdamp
die ervan af komt, wat een fantastisch gezicht.
Ik wilde even nog wat verder klimmen dat is toegestaan, maar dat word
afgestraft door een glijpartij in de modder, resultaat, ik zie eruit als een varken
( en nee zo zie ik er normaal NIET uit, en bedankt hoor!!)

Goed toen richting de Piri-Piri Caves, alweer gratis, jaja je bent Nederlander of niet hoor, helemaal geweldig, zonder mensen en een zeurende gids de grot in, wel erg donker, maar met de zaklamp komen we een heel eind, van daar uit naar een natuurlijke brug gegaan, dat is een rots die van 1 rotspartij naar de andere hangt en dat ziet er helemaal geweldig uit. Patricia ziet nog een enorme spin ( zeker een centimeter of 6 in doorsnede) en brult het hele bos bij elkaar.

Zo we hebben alles gezien hier wat er te zien valt en we gaan verder naar Taranaki, dit is een Vulkaan voor degene die geen flauw benul hebben wat ik bedoel.

Weer zoiets geweldigs, vanuit de bergen kunnen we de besneeuwde top al zien en het moment dat we langs de oceaan rijden, waar trouwens leuke golven rollen, is hij in volle glorie te bewonderen.
Ja dit is weer zoiets dat je met eigen ogen moet zien, ik maak overal fotoos van , maar in het echt is het nog 10 keer beter.

Ik zit dit nu even te tikken met uitzicht op de oceaan met het rollende geluid van de golven en achter mij staat deze enorme vulkaan van 2518 meter hoog, wat is het leven mooi !!!

Dag 4

Vandaag gaan we de vulkaan bedwingen, zover als het mogelijk is natuurlijk, want er ligt nog aardig wat sneeuw. Eenmaal aangekomen bij het informatie centrum zoekt Marco natuurlijk weer de een na zwaarste route uit, geweldig !! Na een half uur klimmen wordt het dan toch echt een beetje te steil, volgens mij is dit bijna 45 graden omhoog, zelf ben ik nog aan het bijkomen van een verkoudheid die ik volgens mij in het vliegtuig heb opgelopen, maar Mar denkt daar niet echt aan en vliegt werkelijk naar boven, eindelijk op 1800 meter aangekomen even wat drinken en weer verder gaan. we lopen een rots voorbij en ja hoor daar ligt sneeuw, even een sneeuwbal naar Mar gooien, heeft ie wel verdient na deze martelgang. Ik moet wel zeggen dat het helemaal geweldig is en met dat gevoel gaan we een uur later weer terug naar beneden. De terug weg is een stuk genmakkelijker, dus een uurtje of 2 later zijn we weer beneden. YES, toch gedaan !!!

Dag 5

Zo vandaag werd het wakker worden in de regen, goed dat we een campertje hebben gehuurd, mensen naast ons moeten hun tent afbreken en zijn niet echt blij geloof ik.
Op weg naar wat surfspots, waar echt enorme golven rollen, volgens Mar zijn ze zeker 5 meter hoog, ik denk dat daar wel een metertje vanaf kan, maar ze zijn zeker erg hoog, helaas voor Mar geen wind dus frustratie allom.(spot heet Ahu’s en ligt in Oakura) Ertegenover ligt een heel mooi bos genaamd Lucy’s Gully met enorme Kari bomen, het is er net een tropisch regenwoud vanwege het groen en de REGEN!! Goed weer verder richting een spot die ons verteld is door een local het is even zoeken, maar dan eindelijk net voor het stadje Opunaka ligt een weg genaamd Kina Road en daar rollen echt geweldig hoge golven binnen, maar nog steeds geen wind, die voorspellen ze pas vrijdag.

Dag 6

Zo richting Wellington aan het rijden op het moment en we hebben nu even de kans om alvast wat fotoos en tekst door te sturen bij een internet café (zijn hier schaars), hebben vannacht bij een strand geslapen genaamd Ka-Iwi beach, mooie zonsondergang gezien en lekker lopen over het strand
Zitten nu in het plaatsje Levin ongeveer 100 km boven Wellington, vanavond slapen bij Capititi Island en wellicht morgen surfen, vandaag veel rijden en weinig te zien tussen de stops door.