Sitti Radviyye (Hatuniye) Medresesi:  Gül mahallesindedir. Bu gün ise sade bir bölümü ibadethane olarak kullanılmaktadır. Bu medrese'nin bir bölümünde iki sandık bulunmaktadır.

Şehidiye Medresesi: Bu medrese'nin yapı tarzı zaman zaman yapılan dikkatsiz ve bilgisizce ilavelerle tahrip olmuş, bu gün bu medreseden ayakta kalan, bir tek karmaşık taş oymalı iki şerefeli minaresi ile, önceleri bir taş oyma harikası olan Camii kısmının giriş kapısı, şimdi basit bir taş şekline dönüştürülmüştür. Kayıtlar bu medresenin 1239-1240 veya 1259-1260 tarihleri arasında Melik Es Said Necmeddin Gazi Bin Artuk Aslan tarafından yaptırıldığını gösterir.

Altunboğa Medresesi: Zinciriye medresesi'nin doğusunda bu gün içi çeşme olarak kullanılan derin bir eyvanı ve etrafında bazı izlerden başka bir şey kalmamıştır.

Zinciriye Medresesi: Medrese mahallesi'nin kuzeyinde olan bu tarihi yapı, bu gün Vakıfla Öğrenci Yurdu olarak kullanılmaktadır. Dikdörtgen ve geniş bir alanı kaplamakta olan bu yapı'nın Avlu, Camii, Türbe ve Çeşitli ek mekanları bulunmaktadır.

Kasımiye (Sultan Kasım) Medresesi: Şehrin güneybatısında, tepenin altındadır. Güney ovaya açık olan bu medrese, Mardin yapılarının en büyük hacimlilerinden birisidir. Tek bir avlu etrafında yapılmış iki katlı mekanlarla ve batıda diğer kısımlarla aynı girişe sahip bağımsız bir mescitle teşkilatlıdır.

Marufiye veya Hacı Ma'ruf (Beyt İl Artuk) Medresesi: Şar mahallesi'nin kuzeyinde olan bu geniş medresede de, bu gün birkaç aile burasını ev olarak kullanmaktadır. Kalıntıların, eyvanlı, avlulu bir medrese olduğunu ortaya koyduğu yapı uzantılarından da anlaşılacağı gibi, tek bir avlu etrafında toplanmış mekanlar, sınırı aşan ve Mardin'de görülen Kasımiyye ve Zinciriyye Medreseleri gibi avlunun dışına da yayılan bir tipin uygulanan en eski örneği olsa gerek.

Şah Sultan Medresesi: Tekke mahallesindedir. Dikdörtgen bir alan içindeki yapı bir Camii ye ilave olarak yapılmıştır. Camii kısmı 1967 yılında yenilenmiştir. Akkoyunlu Mehmet Celadi Bican tarafından yaptırıldığı bilinmektedir. 15. ve 16. yy. da ait olan bu medrese'nin pek az bir kısmı ayakta kalabilmiştir.

Hüsamiye Medresesi: Bu yapı, 1930'lara kadar yaşamış ve şimdi yerinde yeller esmektedir.         

Şeyh Abban veya Şeyh Lebban (Melik Mansur) Medresesi: Bu bina da, tıpkı diğerleri gibi, içinde lahitlerin bulunduğu bölü dışında bir de zaman zaman kullanılan bir mescitten ibaret kalmıştır.

Savurkapı (Paşavatlar Evi) Medresesi: Savur kapı'ya giden yolun sonunda, Melik Mahmut Camii'nin veya açıldığı küçük meydancığın hemen karşısında cadde'nin devamına birleşen dar sokaktadır.