Kale Camii: Yıkık bir kubbe ile yıkık duvarlardan başka bir kısmı kalmayan Camii'nin, zamanında dikkatli bir işçilik sarf edilerek inşa edildiği bilinmektedir. Ancak bu Camii'nin geniş bir müştemilata sahip olduğu ve büyük bir olasılıkla hem ibadet hem de sosyal işler için de kullanıldığı izlenimin,i vermektedir.

Hızır Camii: Bu gün kalede bulunan radar üssünün tam ortasında kalan bu Cami'ye Akkoyunlular Camii denilmektedir. 13. yy. da yapıldığı tahmin edilmektedir.

Ulu Camii: Geniş bir avlusu ve biri doğudan diğeri batıdan açılan küçük eyvanlı kesme taştan iki kapısı, bu avlunu güney kısmında iki kademeli mihrabı ile ünlüdür. Yapıların muhtelif yerlerindeki kitabelerden en erken görünüşlüsü Selçuklu Çiçekli Kufi parçası olup, Camii'nin 11. yy. da yapılmış olabileceğini gösterir.

Bab Es Sor (Melik Mahmud) Camii: Mardin'in doğusunda Savur'a giden yolu kuzeyindedir. anıtsal yapılar içerisinde ikinci sırayı alan bu Camii'nin yatık bit dikdörtgen alanı alanı kaplayan ve aynında ana caddenin bir kısmı bulunan, diğer yanlarında dar sokakların ayrıldığı evlerle çevrili, ana girişi küçük bir meydancığa açılır. Mevcut olan kitabelere ve belgelere göre, bu Camii'nin 14. yy. 3.çeyreğine, yani 1367 tarihlerine düşmektedir. Artuklu döneminde Melik Mansur Ahmedin babası Melik Şemseddin Mahmud tarafından yaptırıldığı düşünülmektedir.

Abdüllatif (Latifiye) Camii: Mardin'in en iyi korunan camilerindendir. Geniş kare bir avlunun güneyinde ibadet yeri geniş bir mekan ile örtülü mihrap, paralel iki nefli bir mekandan meydana gelir. Dış kısmında işlemeli taş oymalara karşın, iç kısmında sadece düzgün kesilmiş taşlardan ibaret muntazam bir dokudur. Camii 1371 de, Artuklu sultanlarından ikisine hizmet etmiş olan Abdüllatif tarafından yapılmıştır.

Moılla Hari (Süleyman Paşa) Camii: Ana caddenin güneyinde aşağı Şehidi'ye mahallesindedir. Dıştan basit kesme taşlarla yapılan bu Camii'nin içten pencere ve nişlerle hareketli bir görünüme sahiptir. Bu Camii'nin, 1195 yılında Melik İsa'nın veziri Kubbeddin Bin Emir Ali Bin Allaeddin Sincari tarafından yaptırıldığı bilinmektedir.

Şeyh Çabuk Camii: Ana cadde'nin güneyinde, Cumhuriyet alanından Diyarbakır kapısına doğru giderken yolu  hemen altındadır. Duvarlarla çevrili geniş bir avlusu vardır.

Hamit (Şeyh Zebun) Camii : 1882-1883 yıllarında Şeyh Hamit efendi tarafından onarıldığı için bu ad verilmiştir. Gerçekten Şeyh Sabun veya Şeyh Zebun olarak tarihte adı geçer. Şeyh Zebuni adında bir şahsın 1347 de yaptırdığı bilinmektedir.           

Kuseyri Camii: Emineddin Mahallesindendir. 14 yy. ortalarında yaptırıldığı zannedilmektedir.

Reyhaniye Camii: Şehidiye Camiisi ile Ulu Camii arasında çizilecek düz hattın orta kısmında bir yerdedir. Dikdörtgen bir ana mekan ile yazlık mihrabı, ek bir odası, minaresi ve çapraz tonozlu giriş kısmı ve altında 5 dükkan bulunan yüksekçe bir Camii'dir.

Şeyh Mahmud Türki (Şeyh Ali) Camii: Basit bir mihrabı ve güneye açılan kademeli iki penceresi ile kuzeyde Diyarbakır Mescitleri'nin genel plan şemasını andırmaktadır. 800 yıllık bir mescit olduğu tahmin edilmektedir.