Sint-Ewoudsstraat 27 Sint-Andries

Zijn vader Michael Van Opstal was dokter in De Haan en getrouwd met Begga Saey bij wie hij drie kinderen kreeg. Begga Saey woont nu in Gent. Hij is een heel integer man die onbevangen ten strijde trekt tegen alles wat wijst op enig onrecht.

Joris Van Opstal is het evenbeeld van zijn vader, maar dan op het vlak van de kunst. Hij werd geboren in Gent op 15 november 1966. Zijn grootvader van moederskant was Renaat Saey, een kunstschilder uit Oostakker.

Lager en midddelbaar onderwijs volgde hij in De Haan, Oostende en Blankenberge, echter met maar matig succes. Op de Brugse academie zou hij uiteindelijk zijn draai vinden. Van 1991 tot 1997 volgde hij er met succes 'deeltijds kunstonderwijs studierichting beeldende kunst hogere graad, optie schilderkunst'. 'Van al mijn leraars ben ik heel content', zegt hij. Dat waren Johan Jansens, Gert Ververs, Jan Demarest en Jan Verbeke, kunstenaars die een stempel drukken op de kunst van nu. Van schilderen alleen, zijn ideaal, kan Joris Van Opstal niet leven. Om in zijn onderhoud te voorzien werkte en werkt hij o.a. als chauffeur. In zijn vrije tijd is hij een niet in te tomen kunstenaar met grote inhoud.

Zijn relatie met Ingrid Tonglet, bij wie hij de twee meisjes Zoë en Eva kreeg, liep na tien jaar op de klippen. Zij was een grote steun bij de stichting op 1 april 1998 van de kunstkring KRINGKUNST, enkele kunstenaars uit de Brugse regio die zich gingen groeperen met de bedoeling : naar buiten treden met een eigen visie op de leefwereld, de persoonlijkheid van elk individu centraal stellen, de vriendschap bevorderen en vooral heel veel idealisme en creativiteit aan de dag proberen leggen.

De naam zelf werd gegeven op de eerste vergadering van 23 mei 1998, en het bestuur kwam als volgt uit de bus : voorzitter Joris Van Opstal, ondervoorzitter Marthe Blancke, penningmeester Monique Hoste, secretaris Paul Van Loocke.

In juni van ditzelfde jaar dienden zij een aanvraag in bij de Dienst Cultuur Brugge om erkend te worden als culturele vereniging, en zo ingeschakeld te worden in het subsidiesysteem van de stad. Concreet wilden zij over een atelier kunnen beschikken om samen kunst te beoefenen, en leden helpen om naar buiten te treden met hun werk d.m.v. het organiseren van tentoonstellingen. Er waren toen 12 leden, 14 in 2000 (steunende leden niet meegerekend). De Stad Brugge hielp en helpt nog altijd waar enigszins mogelijk, zowel op het financiële als op het logistieke vlak. De activiteiten van de 'kunstkring Kringkunst' zijn legio, de medewerking van Joris Van Opstal is totaal en onvoorwaardelijk, met o.a. :

In Brugge, de eerste groepstentoonstelling in het Grand Hôtel vanaf 29 augustus 1998, de eerste individuele tentoonstelling drie maanden later met Joris Van Opstal in De Sleutel. Volgden hierna de tweede en de derde groepstentoonstellingen in de Brugse Dienst Cultuur Burg, resp. in februari en in september 1999. Tenslotte nog in mei 2000 een individuele tentoonstelling van Joris Van Opstal in het Huis der Kunsten te Brugge.

Buiten Brugge, Oostende in Art Gallery Casino 1998, Kemmel in Bistro Huys Kemlis 1999, Lo in Galerij Caesar Wintersalon 2000, Watou in 't Wit Blad - Kunsthuis § Leescafé 2000.

Andere activiteiten, in 1999 namen twee leden van de 'kunstkring Kringkunst' deel aan de wedstrijd Kunstsalon Sant 2000, de fuif van mei 2000 bracht niet het verwachte geld in het laatje. Op de tentoonstelling in het Huis der Kunsten in 2000 kwam de verhalenverteller Joe Baele uit Brugge op het podium, er was flamenco met 'guitarra flamenca'. Bedoeling is, de bezoeker tot in de eigen ziel raken. Na twee jaar activiteiten gaf de kring een kunstig boekje uit, maar dan toch eentje van 72 blz. Het begint met de stichting van 1 april 1998 en eindigt met de vijfentwintigste vergadering op 21 april 2000. In die periode heeft Joris Van Opstal een grote stap gezet in de wereld van zijn eigenzinnige kunst.

Toen volgde in 2001, bijna als een logisch gevolg, zijn schitterende tentoonstelling 'Nain de Fenêtre' in het Vrijzinnig Huis te Brugge. Hier heeft hij alle registers van zijn artistieke kunnen open kunnen trekken, met schilderijen, tekeningen, collages, bronzen, monotypes, alles omkaderd door muziek uit de klassieke gitaar van Joris Roose : 'Ik begon ooit met lyrische landschappen schilderen. Na een tijdje ging ik dikke klodders verf op het doek gooien. Dat was toen zo de mode, maar vrij vlug ging ik bewust 'expressief en figuratief' werken, ergens nog met herkenbare vormen. Daarna kwam een kleine serie in bijzonder donkere kleuren tot stand. In dat somber lijkende gezichtsveld is dan toch het licht herkenbaar.

Nu ben ik in een blauwe periode aangekomen. Ik componeer binnen die grenzen in mezelf, en soms komt het resultaat als een bevrijding, niet altijd. Ik toon wel vaag maar toch tastbaar, in de verte kan je voelen hoe fel mijn protest wel klinkt.'

Joris Van Opstal weet duidelijk dat hij bezeten is van schilderen.

Maar niet in zijn werk en ook nergens anders steekt hij zich weg. Je kan recht in zijn ziel kijken. Hij trekt zich niets aan van enig abstract betoog. Hij schildert dingen die zowel de toeschouwer als hemzelf aanspreken. Volgens Jaak Fontier is hij een getalenteerd schilder; wij sluiten ons aan bij die zienswijze.

Tentoonstellingen, enkele aanvullingen.

Robert De Laere

naar top