 |
|
 |
|
|
|
|
 |
 |
 |
||||
|
|
||||||
|
|
||
|
ALİ F. BİLİR
Ali F. Bilir imzasını kullanan şairimizin asıl adı Ali İhsan Bilir’dir. 1945 yılında dünyaya gelen Ali İhsan, Şomur ( Şeyhömer) köyündendir. İlkokulu Silifke’de okudu. Parasız yatılı olarak Adana Erkek Lisesini bitirdikten sonra, İstanbul Üniversitesi Eczacılık Fakültesinden mezun oldu. 1972 yılından beri Gülnar’da serbest eczacı olarak çalışıyor ve “gülün nara,narın güle sarındığı koyağında” yaşıyor. Çeşitli ödüller alan Bilir aynı zamanda iyi bir öykücüdür. Hikayeleri “ Üşüyen Sıcak Düşlerim” ( İst.:E, 1994) , şiirleri ise “Göç Türküsü” ( İst. : E,1995) adıyla yayımlanmıştır.
İLK GÖRDÜĞÜM
GÜN DENİZİ
Sallarken uykulu ninnilerimi
annem
çaput sarılı bir hamakta
gölgesi katran,
dünü ve yarını
umudu ve acıyı
yüklenip sırtıma
düştüm anızlı yollara
anımsarım
nasıl ağladığımı sevinçten
ilk gördüğüm gün denizi
bulutla öpüşen, mavi
karoserli bir kamyonun üstünde
yıllardır saklarım içimde o
denizi
onun için mi tuzludur göz yaşlarım!..
YUNUS GİBİ
Küllendi nice sözcükler
dünya kurulalı beri
yandı dilim yandı dilim
kurudu nice sevgiler
dünya kurulalı beri
attı yüreğim attı yüreğim
söndü nice ışıklar
dünya kurulalı beri
aradı ellerim aradı ellerim
GÜZEL KUŞ
Aç kanatlarını
güzel kuşum
uçuruver gönlümü
çarpa çarpa yüreğim
denize,
al götür dilediğin yere
dağları ormanları aşır
kanadın ucu değsin maviye
gezdir dolaştır
bütün gün,
sonra ıssız bir adaya indir
ÇIKRIK
Ölüm,
kor mu
ateş mi,
sarıyor geceyi
ölgün bir çıkrık sesi.
Aralıksız ötüyor
çıkrık:
çıkıdı çık
çıkıdı çık!..
Ey morlu fırfır
İsa’nın kanlı çiçeği,
bölüyor ıssız geceyi
ölgün bir çıkrık sesi.
Aralıksız ötüyor
çıkrık:
çıkıdı çık
çıkıdı çık!..
BUHURUMERYEM
Ölümün kucağında
babaannemin salıncağı
salınır habire
kıyıdan kıyıdan gideriz uca
üşüyen bir çiçek
buhurumeryem
dağların uçurumunda
yol açmaz bir gemici feneri
ışır mı
sabahı bekler mi ölüm
söner mi Kerem’in ateşi
sevgiyle deler kayayı
pembe bir siklamen
Aslı’nın harıyla ısınır teni
TOPRAĞIN TÜRKÜSÜ
Değince saban demirinin ucu
sürülen toprağın bedeni uyanır
kucaklar sevgiyle gelenleri
örene saçılan tohumu
zaman çöker birazdan
acıyavşan kokusu tüter
gecenin sessizliğinde,
bir çocuk gölgesi büyür içimizde
ıslanmış yağmurlu saçlarıyla
Toplarken güneşin sıcak eli
Dinlenmiş yüreğin hasadını
Akıtılmış emeğin terini
Döllenmiş toprağın türküsü duyulur |
||
|
http://www.aydincik.ilcesi.com © 2003 Bu sitede yer alan yazı ve resimlerin her hakkı www.aydincik.ilcesi.com 'a aittir. Ticari veya özel alanlarda izinsiz kullanılamaz.
|
||
