GABAR AYNASI

Ayna dediğin şey bir cam parçası, tek farkı arkasındaki sır.

Gabar koynunda uyutmayı sever oraya giden çocukları… Uyutup bir daha uyanmasınlar diye kendi yanık türkülerini fısıldar kulaklarına… Kel başı, yüksek boyuyla masalların korkulu devlerine benzer…

Çocuklar Gabar'ın koynunda uyuyuverir… Bir daha uyanmazlar.

Kocaman adamlara çocuk deyip duruyorum ya arkalarından hep “evladım, oğlum” diye ağladılar.

Diyorlar ki “çorak arazinin bir yerinde güneş kayalara öyle vurur ki görüş alanı 10-15 metreye düşer” önlerini göremezmiş o vakit çocuklar, pusuya böyle düşerlermiş…

Gabar'ın aynası mıdır acaba önümüzü görmeyi engelleyen.

“Her şey iyiye gidiyor.” (dev aynası)

“Terörle mücadele için izlenecek yolu Amerika'ya gidince sorarım.” (güldüren ayna)

“Artık tahammül sınırımızı aşmış durumda olan terör…” (ayna ayna güzel ayna)

“Durmak yok yola devam.” (karşılıklı duran aynalarla çoğaltılmış görüntü)

Bizde ayna çok.

İyi ama bu aynaların arkasındaki sır ne?

Bu vakte kadar yuvarlak laflarla oyalanan insanlarımızın durup durup şimdi galeyana getirilmesinin sırrı ne? Yıllardır verdiğimiz şehitlere kimse ses çıkarmazken şimdi mi bıçak kemiğe dayandı? Yoksa bu bir ZAMANLAMA mı?

Tantanalı düğünlerin gelirinin!!! yarısının şehit ailelerine hibe edilmesinin sırrı ne?

Yoksulluk ve eğitimsizlikten bu yola girdiği söylenen eşkıyanın ayakları kadar çıplak şehit çocuğunun ayakları. En az onun mağaradan evleri kadar penceresiz evleri. Arkasından yakılan ağıt da onun dilinde. İki amcaoğlunun biri asker biri terörist.

Bunun sırrı ne?

Bölünüp, parçalanıp, yok edilmeye doğru koşar adım gidiyoruz. Gabar aynasının şavkı gözümüzü alıyor, önümüzü göremiyoruz.

Kırılsın şu aynalar, yedi yıla düşsün üstümüzdeki uğursuzluk.