CHAVEZ, NASRALLAH VE DİĞERLERİ

Düne kadar Hizbullah dendiğinde aklımıza gelen sarıklı cübbeli intihar bombacıları yerini kendi Kurtuluş Savaşlarının kahramanları görüntüsüne bıraktılar.

"Din afyondur" diyen sosyalistlerle neredeyse aynı çizgi üzerinde durarak aynı düşmana karşı savaşıyorlar. Nasrallah'ın halkının evlerinde Chavez ve Che posterleri asılı.

Savaşılan ortak olunca nasıl da el ele tutuşabiliyor insanlar. Bir alt sokakta birbirini döven çocuklar köşeyi döndüklerinde karşılarına çıkan haydut kılıklı çetelere karşı nasıl da birlikte savaşabiliyorlar. Yoksa iki cepheden fazlasını kaldıramıyor mu dünya?

İnançlarını bayrak etmiş insanlarla, inançsızlıkları ile var olan insanları aynı potada erittiğinizde "asgari müşterek" hammaddesi elde edebiliriz belki. Bu hammadde kurtuluş iksirimiz olabilir diye düşünmek çok mu fazla iyimserlik olur.

Hayır "bütün dünya buna inansa" türkülerinin gerçek olamayacağını biliyoruz artık. O safiyeti kaybedeli çok oldu. Şimdi Dünya'nın tüm gerçekliklerini kabul edip girilmeli savaşlara. Elde süngü "ya Allah" sesleri ile kazanılabilecek savaşlar değil bu cereyan edenler. Paranın, stratejinin, entrikaların, işbirlikçiliğin kazandığı, masumiyetin ve inancın hiçe sayıldığı kirli bir dünyada bu kadar kolay değil işler.

Ama hep o piyangoyu kazandığında yapacaklarını bir çırpıda söyleyiveren insanların hayali düşünceleriyle yaşıyoruz. Hep bir umut var içimizde. Kim bilir belki de...