TCDD VE KAMUDA VERİMLİLİK

İstanbul'da gurbette bulunan bir aile olarak bayram tatili için memlekete gitmek üzere harekete geçtik. Yolumuzun Bolu Dağı'ndan geçiyor oluşu ve malum benzin fiyatları sebebi ile diğer alternatifleri değerlendirmeye aldık ve geçen seyahatimizde yaptığımız tren tercihi beni de hanımımı da memnun ettiğinden bu yolculuğumuz için de aynı alternatifi tercih ettik.

Geçen yolculuğumuz da yakında idi ve ramazana denk geliyordu. Bizim için en büyük keyif trenin restoranında sahur yemeği yemek olmuştu. Tren yolculuğu, rahat koltukları, sahur imkanı ve gerek İstanbul gerekse Ankara'daki tarihi ve güzel (ve maalesef bakımsız) gar binaları ile bizim için bir keyif oldu.

Sonra düşündüm. Neden bu ülkede tren yolu ağı genişlemez, neden trafikte yüzbinleri feda eden bu millet tercihini trenden yana kullanmazdı. Bununla ilgili tespitlere geçmeden önce devlet demiryollarını'nın www.tcdd.gov.tr adresli internet sitesinden bahsetmek istedim.

TCDD bilindiği üzere bu ülkenin bu konudaki tekeli. Telefon numaralarını bulmak üzere internet sitelerine tıkladığımda aslında hiç de şaşırmadığım bir manzara ile karşılaştım. (Oradan aldığım telefonlar 6 saattir açılmıyor.) Estetikten tamamı ile uzak, boz, demode, hatta internetin ilk günlerinde dahi hiç moda olmamış tarzda bir internet sitesi. Benim civarımda tanıdığım arkadaşlarım bile çok daha estetik bir site yaratabilirlerdi. Nasıl yaptılar, nasıl başardılar bilmiyorum ama bürokrasi ve kamunun buz gibi soğuk duvarları sidik kokan yüzünü sanal aleme de taşımayı becermişler. Tebrik ederim.

Neden tren değil de benzin, trafik demiştim. Ben 24 yaşındayım, nispeten çevremdekilere göre sağ solla ilgili olduğumdan, eminim ki bu ülkede 1983'ten bugüne tren yolları ağının uzatılması, bu konuya yatırım yapılması gibi konular tartışılmadı. Tartışılan tek konu, olması mümkün olmayan, atalarımızın "Ayranı yok içmeye..." diye başladığı atasözü ile seneler önce açıkladığı "Hızlı Tren" projesi. Ben ve benim gibi bir sürü insan eminim ki İstanbul-Ankara'yı 2,5 saat yapan hızlı trenden daha fazla şehirlerimizi en azından araba ile ulaşabilir saatte birbirine bağlayan konforlu trenler istiyor. Zaten bu hızlı tren, muhtemelen tren karşıtı çevrelerin yarattığı, halkı uyutmaya yarayan bir oyalamaca. Olmayacak ama senelerce ya olursa diye süründürecek. Projesi hazırlatılıyor, ihalesi açılıyor, kaynak bulunuyor, projesi değişiyor, tekrar ihale açılıyor, yani sürekli birileri söğüşlüyor.

Garip karşılamışımdır trenin tartışılmamasını ya da geçmişten anlatılan tren tartışmalarını. Bildiğim sadece 60'lı yıllarda yaşayan ve bugünün gençliğini depolitize olmakla suçlayanların, treni komünizm, otomobili liberalizm göstergesi kabul ettikleri ve üzerinden 40 sene geçmiş olsa da bu saplantılarından vazgeçmedikleridir. Haliyle 1957'de milletvekili seçilip 2002'ye başbakan olarak girmeye hazırlanan sözkonusu dönem gençliği, bugünün uslanmaz ve doyumsuz dinazorlarının hala ülke idaresini elinde bulunduruyor oluşu, aynı saplantının günümüzde de sürdüğünün ıspatıdır.

Aşağıdaki tablo ve TCDD internet sitesinin ana sayfasında yer almakta. Buz gibi internet sitesinde insanın yüzüne çarpan buz gibi bir gerçek.

Kırkyedibinküsür çalışanından neredeyse hiç ödün vermeyen TCDD'nin yolcu taşıma kapasitesi tam gaz düşüşte. Atatürk zamanında yapılan demiryolu ağına ise belli ki çivi bile çakılmamış. Rakamlar hükümetlerimizin konuya bakış açısı ve gerekli herşeyi açıklıyor zaten.

Tekrar ediyorum. Biz vatandaşlar, bu yoklukta İstanbul-Ankara arasını 1 - 2 saate indiren trenleri "şimdilik" istemiyoruz. Onun da elbette zamanı gelecektir. Ama ilk hedef, ülkeyi ve şehir merkezlerimizi birbirine bağlayan bir demiryolu ağı ve konforlu trenler, bürokrasinin soğuk yüzünden kurtulan ve özel sektör verimliliğinden faydalanan bir TCDD ve her zaman akıllı, dinç, dürüst ve vizyon sahibi politikacılar... Çok mu istiyoruz, hakkımızı mı istiyoruz acaba.