EKONOMİK SAĞLIK
Son haftalardaki döviz çıktı, borsa düştü, faiz fırladı hengamesi
arasında, bütün millet, aman ekonomimizin sağlığı bozulmasın derdine düşmüşken, devlet baba
da sağlığımızın ekonomisiyle ilgilenmeye başlamış meğer.
Malum, bizim bütçemizin açıkları bir türlü kapanmaz, sürekli bir
yerlerine yama yapmak gerekir. Bu yüzden IMF'den (Uluslararası Para Fonu) yemediğimiz zılgıt
da kalmadı zaten.
Fırlayan dövizin dizginlenebilmesi için Merkez Bankası bol keseden
faiz artırırken, artan bu faizlerin devletin borçlanma maliyetlerini dolayısıyla da bütçe
açığını artırdığını devlet büyüklerimiz de biliyordu elbet.
Ancak bildikleri başka bir şey daha vardı. Bütçe açığı oluşursa, açığı
kapamanın bir yolu mutlaka bulunur. Mesela halka başvurulur. Onlar ne güne duruyor ki?
IMF "tasarruf yap" diye diretince, devletimizi yönetenler hemen nereden
tasarruf yapılacağını düşünmüş ve çözümü, bütçede yekun tutan sağlık harcamalarının kısılmasında
bulmuş. Sağlık harcamalarına, insan hayatıyla ilgili bir konu olarak değil de bütçede bir kalem
olarak bakınca "tamam, buradan kısalım" demek de o kadar zor olmamıştır muhtemelen.
Devletin parası yoksa, tüm harcamalarda olduğu gibi sağlık
harcamalarında da kısıntı yapılmasını anlarım aslında. Mesela devletin yeni bir hastane
yapma planı vardır. Ancak sıkıntılı bir dönemden geçiliyor ve tasarruf yapılması gerekiyorsa
(ki Türkiye'nin bu sıkıntılı dönemleri hiç bitmiyor nedense) bu hastane yatırımı ertelenebilir
veya iptal edilebilir. Ekonomi düzlüğe çıkana kadar, hastalar mevcut hastanelerle idare
etmeye çalışır. (Mevcut hastanelerin görevini doğru dürüst yaptığı, normal bir ülkeden
bahsediyoruz tabii.)
Ama, hastanın ihtiyacı olan ilacın verilmemesi, gerekli tetkiklerin
sigorta tarafından karşılanan kısımlarının azaltılması gibi tasarruf yöntemleri kabul
edilebilir mi? Örneğin, kronik bir yüksek kolesterol hastası, kolesterolünü kontrol altında
tutmak için düzenli olarak ilaç almak zorundadır. İlacı aldığı sürece kolesterolü yükselmez
ve kalp krizi geçirme riskinden kurtulur. Devletimizin sosyal güvenlik kuruluşları, tasarruf
amacıyla artık şöyle demektedir bu hastaya: "Senin kolesterolün yüksek değil, bu ilacı
almana gerek yok." Evet ama, o ilacı aldığı için düşük, almazsa yükselecek!
Üstelik bu tasarruf sadece vatandaşın sağlık harcamalarına
uygulanmaktadır. Mesleği, görevi, maaş alma sebebi bizatihi vatandaşın sorunlarını çözmek
olan millet vekillerinin ve onların eşlerinin ve onların çocuklarının sağlıklarıyla ilgili
herhangi bir tasarruf söz konusu değildir. İsterlerse yurt dışına bile gidip, tedavi
olabilirler.
Niye peki? Onların hayatı, bizlerinkinden daha mı değerli?
Onların sağlıkları bizimkilerden daha mı önemli?
Hükümet etmeyi, halk için çalışmak, sorunlara çözüm üretmek
değil, bütçedeki rakamları idare etmekten ibaret sananların iktidarda olması doğru
olmamalı.
Bir yerlerde bir yanlışlık var!
Bu yazı, 07.07.2006 tarihli Haber MANŞET Gazetesi'nde de yayımlanmıştır.
|
