door: Jan Bouwmeester
|
|
|
|
Geloven in de hemel, geloven in reïncarnatie? Voor mijzelf heb ik daar maar een combinatie van gemaakt. Waarom geloof ik in de hemel? Dit doe ik niet alleen omdat mij dit als kind geleerd is, want kinderen van sommige andere Godsdiensten of religies leerden dat niet. Ik geloof in de hemel op voorspraak van Jezus Christus! Jezus zei toen hij stervende was aan het kruis, tot de goede moordenaar; Nog heden zult gij met mij zijn in het paradijs. Hier belooft iemand die pijn lijdt en stervende is een hemel! Dit is voor mij heel bijzonder. Want Jezus denkt hier aan een ander terwijl hijzelf onnoemelijk lijdt. Als ik aan het kruis zou hangen zou ik met al mijn pijn en al de onredelijkheid waarmee ik benaderd word niet aan een ander kunnen denken, ik zou alleen maar met mijzelf bezig zijn. Het moet dus duidelijk zijn dat Jezus iets bijzonders zegt maar ook dat hij al "ergens" van af moest weten! Want hoe kan je anders, terwijl je pijn hebt een paradijs beloven, een mede stervende troosten? Als je al "ergens" van af kan weten (de hemel), dan moet je dat ook al beleefd hebben, dan zal je daar al wel geweest zijn. In een vorig leven, in een ander leven? Daarom laat ik ook ruimte voor reïncarnatie. Sterker, ik kies voor de hemel en een vorm van reïncarnatie, dus hemelcarnatie. Wat is voor mij de "Hemel", het paradijs? Wel, als ik de schoonheid van de aarde zie met al zijn planten, dieren en mensen, dan denk ik; dit zou de hemel kunnen zijn als er altijd vrede was. Dus schoonheidsbeleving en voor elkaar werken en er voor elkaar zijn. Maar er is altijd wel ergens oorlog of onenigheid altijd hebben we nog wat te leren. We moeten blijkbaar samen aan die wereld van eeuwige vrede werken. Daarom denk ik dat we hier op aarde gewoon op "bijscholingscursus" zijn, om later (na het verlaten van ons lichaam) met het geleerde op een andere plaats weer verder te kunnen leven. 
|