---

Namibië.....Botswana.....Zimbabwe.....Mozambique.....Zuid-Afrika.....Lesotho.....Swaziland.....
Dieren.....Verhaal.....Taal.....FAQ's.....Cantus

824 292 km²

Woestijnklimaat

2 inwoners per km²

Bantoesprekenden (o.a. Ovambo 50%, Kavango 9%, Herero 7%), Khoisprekenden (o.a. Damara 7%), blanken 6%, Nama 5%, kleurlingen 4%, San 3%

Engels, Afrikaans

Lutheraan 51%, rooms-katholiek 20%, Nederduitse Gereformeerde Kerk 6%, anglicaan 5%

Landbouwgrond 1%, grasland 46%, bebost 22%

Tussen de zuidelijke Atlantische oceaan en de Namibwoestijn is Swakopmund. Een oude Europese stad, die stamt uit de tijd van de Duitse kolonialisten. De naam Swakopmund komt van de rivier de Swakop die hier in zee uitmondt. Dit Duits karakter valt nu nog sterk op, vele mensen spreken nog Duits en de straatnamen zijn ook in het Duits. Door dit typisch Duits karakter zijn hier natuurlijk veel Duitse toeristen. Wat ze ook van de Duitsers hebben overgenomen is de invoer van zomer- en winteruur, dus in de winter (rond juli) is het 1 uur later dan in Zuid-Afrika. Ook  voor wie van Botswana naar Namibië reist moet zijn uurwerk 1 uur achteruut draaien, zo voorkom je verrassingen (zie reisverhaal maand). In Namibië kun je gewoon in Zuid-Afrikaanse Rand betalen.

..........

In Swakopmund kun je aan Shark Fishing (haaienvangen) doen. Als je tijd hebt is dit zeker de moeite waard. Je kunt vissen vanaf de kust (zoals wij doen op deze foto) of je kunt met een bootje de zee ingaan. Let wel dat het zeer zwaar is, want als je niet veel weegt is de kans groot dat de haai meer weegt dan jij. Een haai van 70 tot 90 kg aan de haak slaan is geen uitzondering, maar dan moet je hem nog op het strand krijgen. Tegenover zo'n zware haai moet je veel kracht zetten, want anders trekt de haai u voort over het strand. Na het vangen van de haaien slepen we, zoals echte natuurliefhebbers, de haaien terug de zee in.

........

Nabij Swakopmund, in de Swakop rivierbedding is er een surrealistisch maanlandschap. Het ene moment is het landschap super plat en dan, na een bocht, krijg je dit maanlandschap te zien. Het  is echt betoverend en dit effect kun je moeilijk weergeven op foto, je moet er geweest zijn. Er zijn hier bijna geen toeristen, zodat het lijkt dat je op de maan bent.

Omdat het hier gaat om een woestijnvegetatie is de flora zeer bijzonder. Zo is er een heel veld met zwarte korstmossen. Deze korstmossen lijken geheel uitgedroogd en zwart van kleur. Maar als je een paar druppeltjes water over de korstmossen sprenkelt gebeurt er iets wonderlijks. De droge opgekrulde korstmossen bloeien open zodat je hun groene kleur kunt zien. Verder is er nog een zeer speciale plant: de Welwitschia mirabilis (zie foto) genaamd naar zijn ontdekker. De Afrikaanse naam van deze plant is tweeblaarkanniedood. Deze naam is gekozen omwille dat de plant maar 2 bladeren heeft, maar elk blad is gescheurd en opgekruld zodat het lijkt dat hij meerdere bladeren heeft. Het tweede deel van zijn naam, kanniedood, is gegeven omdat deze plant tot 2000 jaar oud kan worden. De plant kan zowel water halen uit de diepe ondergrond alsook uit de mist.

Zo'n 50 km ten zuiden van Swakopmund belanden we in Walvisbaai (Walvis Bay). Wie van Swakopmund naar Walvisbaai rijdt, langs de kust, zal verschillende keren het bord zien: 'pas op zand' (zie foto). Want de sterke kustwind blaast het zand op de weg, hetgeen slipgevaar kan veroorzaken. Walvisbaai is een vrij moderne stad met een wegennetwerk in een dambordpatroon. Tot op een paar jaar geleden was Walvisbaai nog grondgebied van Zuid-Afrika. Hierdoor bleef deze havenstad uit handen van de Duitsers. Aan de kust van Walvisbaai zijn er zeer veel flamingo's, omdat het water hier zeer ondiep is.

De belangrijkste industrie van Walvisbaai zijn de zoutwinningen. Het winnen van zout gebeurt door het water in ondiepe bekkens te pompen en door de warmte het water te laten verdampen zodat het zout op de licht hellende oevers blijft liggen. De typische rode kleur (foto) dat het water krijgt is de oorzaak van rode bacteriën, omdat het water verdampt en de bacteriën niet. Hierdoor verhoogt de concentratie van de bacteriën in het water om zo de typische kleur te geven.

..........

De duinen van de Namib Desert zijn een van de oudste in de wereld. Men vindt ze in de Sesriem Canyon tussen de Orange en de Kruiseb rivieren. Er is aan het begin van deze 'zandzee' een camping: 45 km van deze camping bevindt zich Dune 45 (3 foto's hierboven). De beste tijd om duinen te fotograferen, om die rode gloed te bekomen, is bij zonsopkomst of zonsondergang. De openingsuren van dit duinenreservaat zijn vóór zonsopgang. Wie dan vertrekt kan de zon zien opkomen vanaf  Dune 45.

Als men 60 km van het kamp verwijderd is moet men de laatste 5 km afleggen met een 4x4-voertuig of te voet.

.....

Na die 5 km kom je aan de Sossusvlei (foto links). Met zijn 450 meter is deze duin de hoogste van de wereld. Je kan er rustig op wandelen en genieten van het prachtig uitzicht (foto rechts). Deze duinen hebben de toeristen al wel gevonden en staan op het lijstje van de georganiseerde reizen.

We verlaten de Sesriem Canyon om naar de Fish River Canyon te vertrekken. De verlaten zandweg brengt ons langs de mooie rotsformaties van het Nanania plateau.

Het Afrikaanse continent veranderde constant met het komen en gaan van de ijstijden, dit meer dan honderden miljoen jaren geleden. Met elke verandering van de zeewaterspiegel probeerde de Fish rivier zijn gradiënt te behouden. De rivier erodeerde het zandgesteente. Nu heeft de Fish River Canyon een maximum diepte van 900 meter, dit maakt de Fish River Canyon de 2de grootste canyon van de wereld na de Grand Canyon (USA). Op de 3de plaats staat de Blyde River Canyon (Mpumalanga, Zuid-Afrika) Eigenlijk kan men zeggen dat de Fish River Canyon een canyon in een canyon is. Dit omdat het ontstaan van de canyon 2 oorzaken heeft, namelijk de invloed van de ijstijden en de erosie door de Fish rivier. In de canyon zijn er verschillende wandelroutes die eindigen bij de Ai-Ais warmwaterbronnen.

Even boven Keetmanshoop vinden we verscheidene kokerbomen. Van Keetmanshoop kun je naar Lüderitz Bay gaan. Dit is een echt spookstadje. Het is ontstaan tijdens de beginperiode van de diamantmijnen. Maar de sterke zeewind bedekt de huizen met zand, zodat de stad onleefbaar is geworden. Nu nog worden in dit gebied diamanten gedolven, daarom is dat deel van de Namib Desert verboden terrein voor de meeste mensen.