CITIES & DESIRES
หลังจากเดินทางมาสามวันมุ่งใต้ เรามาถึงเมืองอานาสตาเซีย เมืองที่มีคลองหล่อเลี้ยงและมีว่าวโบยบินด้านบน ข้าพเจ้าเห็นจะต้องทำรายการภาชนะเครื่องถ้วยชามที่สามารถซื้อหาเป็นประโยชน์จากที่นี่ได้ เช่น ภาชนะที่ทำจากหินโมราหลากประเภท ข้าพเจ้าขอยกนิ้วให้ไก่ฟ้าสีทองเลิศรสที่ย่างไฟจากไม้เชอรีที่หาได้ตามฤดูกาลในป่าแล้วพรมด้วยสะระแหน่แสนหวาน ยังมีเรื่องเล่าถึงหญิงสาวที่ข้าพเจ้าได้เห็นพวกเธออาบน้ำในสระในสวนและบางคนว่ากันว่าเอ่ยปากเชื้อเชิญให้หนุ่มแปลกถิ่นถอดเสื้อผ้าและลงเล่นน้ำกับพวกเธอ จากเรื่องทั้งหมดนี้ไม่ใช้สิ่งที่ข้าพเจ้ากำลังบอกท่านถึงแก่นลึกที่แท้จริงของเมืองนี้ เพราะในขณะที่คำบรรยายสภาพเมืองนี้ปลุกความปรารถนาขึ้นมาท่านก็ต้องอดกลั้นไว้ เมื่อท่านเข้ามาอยู่ใจกลางเมืองอนาตาเซียในเช้าวันหนึ่ง ความปรารถนาของท่านตื่นขึ้นพร้อมกันและรายล้อมท่านไว้ เมืองทั้งเมืองจะปรากฏต่อหน้าท่าน ไม่มีความปรารถนาสูญหายไปเลยและท่านกลายเป็นส่วนหนึ่งของความปรารถนานั้น และในเมื่อเมืองสนุกสนามกับสิ่งที่ท่านไม่สนุกสนานด้วย ท่านก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากจะอยู่กับความปรารถนาและพอใจกับสิ่งที่มีอยู่ นี่คืออำนาจที่บางทีเรียกว่าความร้ายกาจ บางทีก็เรียกว่าความกรุณาที่อนาสตาเซีย-เมืองแห่งการทรยศหักหลัง-มีอยู่ครบ หากท่านทำงานวันละแปดชั่วโมงเป็นช่างตัดหินโมรา แรงงานที่สร้างความปรารถให้เป็นตัวตนก็จะเอาตัวตนกลับคืนไปจากความปรารถนานั้น ท่านจะเชื่อว่าท่านกำลังมีความสุขกับเมือง อนาสตาเซียอย่างเต็มเปี่ยมก็ต่อเมื่อท่านตกเป็นทาสของเมืองนี้เท่านั้น
เมืองอานาสตาเซีย
ศิลปิน: จักรพันธ์ ธนธีรานนท์
แนวความคิด : เมืองอนาตาเซียเป็นเมืองที่มีน้ำล้อมรอบตั้งอยู่มางตอนใต้ เป็นเมืองที่อุดมไปด้วยทรัพยากรแร่ธาตุต่างๆ มากมายแต่ต้องคำสาปถูกปกครองด้วยอำนาจมืดเหนือธรรมชาติ หากใครที่ผ่านเข้าไปต้องกลายเป็นทาสรับใช้คอยเจียระนัยธาตุเหล่านั้น
เมืองอานาสตาเซีย
ศิลปิน: สราวุธ ทองคำภา
แนวความคิด: สีสันในห้วงอากาศธาตุ
สีสันในห้วงดิ่งของจิต
จากที่แห่งโน้นท่านเดินทางต่อมาอีกหกวันเจ็ดคืนท่านจะมาถึงเมืองโซเบเดเมืองสีขาวอาบแสงจันทร์อย่างงดงาม มีถนนมากสายพันกันเหมือนไจของเส้นด้าย พวกเขาเล่าเรื่องราวของเมืองนี้ว่า มีผู้ชายต่างชาติต่างภาษามากมายฝันเหมือนกันว่าพวกเขาเห็นผู้หญิงวิ่งอยู่ตอนกลางคืนในเมืองที่ไม่รู้จัก มองเห็นเธอจากด้านหลังเธอมีผมยาวและเปลือยทั้งตัว พวกผู้ชายฝันว่าได้วิ่งไล่ตามเธอไป เมื่อเขาพลิกตัวเขาก็จะพลัดกับเธอ เมื่อตื่นจากฝัน ชายเหล่านั้นก็จะเดินทางเพื่อค้นหาเมืองนั้น พวกเขาไม่เคยพบเมืองนั้นแต่พวกเขาได้เจอกันเอง พวกเขาจึงตัดสินใจที่จะสร้างเมืองตามที่เห็นในความฝันขึ้นมา ถนนในเมืองนี้ก็วางผังตามเส้นทางที่พวกเขาวิ่งไล่ตามหญิงสาว ในจุดที่เขาพลัดกับเธอ พวกเขาจะทำเป็นพื้นที่และกำแพงที่ต่างไปจากในฝัน เพื่อที่ว่าเธอจะได้ไม่สามารถหลบหนีต่อไปได้อีก นี่คือเมืองโซเบเดที่พวกเขาสร้างไว้และรอให้ภาพนั้นกลับเข้ามาในความฝันอีก แต่บัดนี้ก็ไม่มีใครไม่ว่าจะหลับหรือตื่นได้พบหญิงสาวนั้นอีกเลย ถนนในเมืองนี้คือ ถนนที่พวกเขาเดินทางไปทำงานทุกวัน ไม่ได้เกี่ยวกับการวิ่งไล่ตามหญิงสาวในความฝันอีกแล้ว ด้วยเหตุนี้เองคนจึงลืมเรื่องราวนี้กันไปนานแล้ว
มีพวกผู้ชายคนใหม่ ๆ ที่มาจากต่างแดน พวกเขาฝันมาแบบนี้เหมือนกันและเมื่อมาเห็น เมืองนี้เขาจะระลึกอะไรบางอย่างเกี่ยวกับถนนในความฝันของเขา พวกเขาจะเปลี่ยนตำแหน่งของศูนย์การค้าและบันไดให้ใกล้เคียงกับเส้นทางที่เขาติดตามหญิงสาวมากขึ้น ดังนั้นตรงจุดที่เธอหายตัวไปพวกเขาจึงทำเป็นทางตันไม่มีถนนที่ต่อเนื่องไปทางไหนอีก ใคร ๆ ที่มาเมืองโซเบเดเป็นครั้งแรก ต่างพูดว่าไม่เข้าใจเลยว่าอะไรดึงดูดให้คนพวกนี้มาเยือนเมืองที่แสนน่าเกลียดที่เป็นเหมือนกับดักแห่งนี้
เมืองโซเบเด
ศิลปิน : ปุณยวีร์ เอี่ยมสกุล
เมืองโซเบเด: ความฝันกับความปรารถนาอาจกลายเป็นกับดัก เร็วๆนี้"
ศิลปิน: ประทีป สุดทองไทย
แนวความคิด: เปล่ามันเป็นสิ่งสวยงามต่างหาก(หลายคนบอก) บ้า (ใครไม่รู้เอ่ยขึ้นมา) ถ้าคุณไม่มีสิ่งนี้ คุณจะเป็นสิ่งมีชีวิตชนิดใด หลายครั้งที่การกะเกณฑ์เกิดขึ้น จะไปทำการสั่นคลอนบางอย่าง หรือทำให้บางอย่างเสียรูป(ทางนามธรรม)ไป คนเช็ดกระจกบอกว่า อากาศในระดับความสูงที่ห้าสิบสองเมตรจากพื้นดิน สามารถทำให้จิตใจสงบและอาจยับยั้งการทำงานของเซลล์มะเร็งได้(สำหรับบางพื้นที่) หยุดทำตามฝัน หรือฝันให้เป็นรูปธรรมเสีย มิเช่นนั้น ความฝันของท่านจะมิใช่ฝันอีกต่อไป
เมืองโซเบเด
ศิลปิน : สุชาติ สุขนา
แนวความคิด : มนุษย์มีจิตใจที่ซับซ้อน มีความโลภ โกรธ หลง มีความต้องการที่สิ้นสุด จึงมีผลก่อให้เกิดการสร้างสรรค์สิ่งต่าง ๆ ขึ้น โดยเฉพาะแรงขับที่สำคัญคือ ความต้องการทางเพศ อันเป็นสัญชาติญาณของเพศชายและเพศหญิง เป็นแรงผลักดันซึ่งกัน สัญชาติญาณทางเพศจะถูกเก็บกดไว้และแปลงสัญชาติญาณนั้นไปเป็นกิจกรรมอื่นที่วัฒนธรรมกำหนดทางเลือกไว้ เช่นทางด้านศิลปะ วรรณกรรม งานสร้างสรรค์อื่น จิตใต้สำนึกของมนุษย์นั้นไม่ได้ทำงานภายใต้หลักเหตุผลหรือกฎเกณฑ์ทางตรรกวิทยา จิตไร้สำนึกของมนุษย์อาจออกมาในรูปสัญลักษณ์เป็นตัวแทนของสิ่งอื่นที่มาในรูปของความฝัน เป็นไปตามสัญชาติญาณทางเพศและอยู่บนพื้นฐานของอารมณ์ความรู้สึก ในผลงานชิ้นนี้หญิงเปลือยถือเป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งที่ดึงดูดความสนใจ เธอวิ่งเข้าไปสู่สถานที่ที่ผู้ฝันไม่รู้จัก เธอเปรียบได้กับเป็นทูตแห่งความปรารถนาที่จะพาผู้ฝันไปค้นหาสิ่งที่สงสัยอยู่
Copyrighted by Young Socrates Society 2003 ©
Reprints not allowed without the permission of Web Manager, Kanokwan Rittipairoj