2 ŻEŃSKA DRUŻYNA HARCERSKA

IM.GEN IGNACEGO PRĄDZYNSKIEGO

w SZCZEBRZESZYNIE 1937 –1939

Gimnazjalna żeńska drużyna harcerska nie została zorganizowana zaraz po powstaniu gimnazjum, a gdy już formalnie istniała, nie było pracy w tej drużynie. Pierwszą przyczyną była dla harcerek obawa przed nieznanym jakim było samo gimnazjum. Uczennice bały się kompromitacji wśród nieznanych profesorów i koleżanek i uczyły się ile mogły. Poziom był inny niż w szkole powszechnej i inne było podejście do ucznia, trzeba było mieć orientację w danym przedmiocie. Druhny wolały nie ryzykować i cały czas poświęcały na naukę. Z czasem jednak zorientowały się w wymaganiach profesorów i zaczęły uczyć się racjonalnie. Drugą przyczyną była większa trudność w nawiązywaniu kontaktów miedzy nieznanymi sobie druhnami.Z relacji obecnie szanowanych pań, które wówczas były w tej drużynie wynika, że dryżyna powstała dopiero po roku a praca w drużynie zaistniała jeszcze później. Zaczęto organizować wycieczki po okolicy i okazyjną grę w piłkę.Pewnego przełomu dokonał opiekun gimnazjalnych drużyn harcerskich, prof. Dominik Amborski, który na spotkaniach z harcerkami omówił rożne aspekty idei harcerskiej. Przeanalizowano, jakie sprawności powinny harcerki teraz zdobyć. Mówił także o współpracy z komitetem rodzicielskim i kołem przyjaciół harcerstwa celem zorganizowania atrakcyjniejszych wycieczek. Zorganizowano też kółko teatralne - recytatorskie. W llipcu 1939 r Komenda Chorągwi Lubelskiej Harcerek zorganizowała w okolicy Długiego Kąta żeński obóz szkoleniowy dla drużynowych. Z szczebrzeszyńskiej drużyny gimnazjalnej, była tam Halina Pado. Przed samą wojną zorganizowano, dla żeńskiej drużyny harcerskiej w gimnazjum ćwiczenia sanitariuszek obrony terytorialnej i przeciwlotniczej. Harcerki pracowały w czasie wojny 1939 r w szpitalu w Szczebrzeszynie, dokąd przywieziono kilkudziesięciu rannych żołnierzy.